ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ นิยาย บท 2092

………………..

ฉู่หลิวเยว่รีบลุกขึ้นในทันทีพล่างพูดขึ้น

“นี่มันเกิดเรื่องอันใดขึ้น!”

นางเป็นจุดศูนย์กลางของทรายเหล่านี้และกระจัดกระจายออกไปบริเวณรอบๆ!

เท้าของนางยุบลงอย่างรวดเร็ว จากนั้นร่างของฉู่หลิวเยว่จึงตกลงไปอย่างควบคุมไม่ได้

นางรู้สึกไม่ดี จึงสูดหายใจเข้าลึกๆ และพุ่งไปที่ด้านข้าง

แต่เมื่อทันทีที่เท้าของนางหยุดลงบนเนินทราย สถานการณ์เดียวกันจึงเกิดขึ้นอีกครั้ง!

ทรายในตำแหน่งก่อนหน้านี้ได้หยุดการเคลื่อนไหวอย่างกระทันหัน และสิ่งที่อยู่ใต้เท้านางกลับหลั่งไหลไปทุกทิศทางอีกครั้ง

ฉู่หลิวเยว่รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา

นางเปลี่ยนตำแหน่งติดต่อกันสองครั้งจึงพบว่ายังเหมือนเดิม

ทรายหยาบเหล่านี้เหมือนได้รับการเรียกจากพลังบางอย่าง บนพื้นกลายเป็นกระแสน้ำวนที่แปลกประหลาด

ไม่ว่านางมาจากที่ใด กระแสน้ำวนนี้ก็จะตามไปปรากฏที่นั่น!

คิ้วของหรงซิวขมวดแน่นขึ้น เงาร่างแวบเขามาที่ด้านข้างฉู่หลิวเยว่ แขนของเขาโอบกอดเอวบางของนางไว้

หลังจากนั้นเปลวไฟสีทองได้พุ่งออกมาจากมือของเขาในทันที!

เปลวไฟสีทองนั่นเปลี่ยนเป็นค่ายกลอย่างรวดเร็ว เพื่อสกัดกั้นกระแสน้ำวนที่อยู่ด้านล่าง!

ฉู่หลิวเยว่ลอยอยู่กลางอากาศพลางมองดูสถานการณ์ที่อยู่ด้านล่าง

ภายใต้การสกัดกั้นของเปลวไฟสีทอง ทรายเหล่านั้นไม่เคลื่อนตัวออกไปด้านนอกอีก การแสน้ำวนจึงค่อยๆ หายไป

แต่เพียงชั่วครู่ทุกอย่างก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง

หรงซิวพานางไปที่พื้นตรงตำแหน่งใหม่อีกครั้ง

ครั้งนี้ไม่เกิดกระแสน้ำวนขึ้นอีก

“เยว่เออร์ เจ้าไม่เป็นอันใดใช่หรือไม่”

ฉู่หลิวเยว่ส่ายหัวเบาๆ

เพียงแต่กระแสน้ำวนสองสามแห่งที่ปรากฏออกมา นางกลับไม่สังเกตุเห็นภัยคุกคามอันใด

แต่…เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้ผิดปกติ!

“เมื่อครู่นี้เกิดอันใดขึ้นกันแน่”

ซูหลีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและมองไปทางเปลวไฟสีทองที่ลุกโชนอีกครั้ง

หรวซิวยกปลายนิ้วขึ้นเบาๆ เปลวไฟพุ่งกลับไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อเผชิญกับคำถามของซูหลี ฉู่หลิวเยว่ตกอยู่ในความเงียบสงัดและส่ายหัวเบาๆ ในทันที

“ข้าก็ไม่รู้”

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นางมาที่ทะเลทรายจันทราสีชาด แต่กลับไม่เคยพบเห็นเรื่องเช่นนี้มาก่อน

นางมองไปทางหรงซิว

“เจ้าก็รู้สึกถึงอันใดบางอย่างใช่หรือไม่”

การตอบสนองของหรงซิวตอบสนองว่องไวอย่างมาก ขณะที่นางยังไม่ทันได้รู้แน่นชัดว่าเกิดอะไรขึ้น หรงซิวก็จัดการอย่างรวดเร็ว

สิ่งนี้กลับทำให้นางรู้สึกอย่างเลี่ยงไม่ได้ว่าบางทีหรงซิวอาจสัมผัสถึงอะไรบางอย่าง

ดวงตาหงส์หรี่ลงเล็กน้อย นัยน์ตาลึกลงไป

เขาส่ายหัวเล็กน้อย

“ไม่มี ข้าแค่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ดูเหมือนข้างล่างนั่นจะมีพลังประหลาดอันใดบางอย่างที่กำลังพลุ่งพล่าน…แต่ข้าเพิ่งจะลงมือไป ความแปรปรวนและลมปราณทั้งหมดจึงสลายไป จะแน่ชัดว่าคือสิ่งใดนั้น ข้าเองก็ไม่รู้”

ฉู่หลิวเยว่เม้มปาก

พลังของหรงซิวเหนือกว่านาง ย่อมรับรู้ถึงอันตรายได้ก่อนนางถือว่าเป็นเรื่องปกติ

หากแม้แต่เขายังพูดเช่นนี้ ด้านล่างนั่นคือคือสิ่งใดกันแน่ ก็ยากที่จะรู้ได้จริงๆ

ทะเลทรายจันทราสีชาดเกิดสถานการณ์แปลกประหลาดเช่นนี้ เหตุใดพวกพี่เป่าถึงไม่ออกมากันนะ

ขณะที่ความคิดนี้เกิดขึ้น นางก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น

“เจ้าหนูเยว่เออร์”

เป็นพี่เป่า!

ฉู่หลิวเยว่หันหน้าไป แต่กลับพบว่าพี่เป่าไม่ได้ปรากฏตัวออกมา

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน