………………..
ซูจิ้งเองก็กำลังกวาดตามองแม่นางที่อยู่ตรงหน้าเช่นกัน
ดูแล้วอายุไม่เกินสิบแปดสิบเก้า รูปลักษณ์งามสง่ามิอาจใครเทียบ ชุดคลุมยาวสีแดงสะบัดปลิวไสว เรือนผมดำขลับสยายไปในอากาศ
ดวงหน้าให้ความรู้สึกสูงศักดิ์รางๆ อยู่หลายส่วน ชวนให้จดจำมิรู้ลืม ในใจเกิดความยำเกรงโดยไม่รู้ตัว
ก่อนหน้านี้ตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ไม่เคยมีคนประเภทนี้มาก่อน
เมื่อเห็นตราศรัทธากลมที่อยู่ตรงเอวของนาง แววตาของซูจิ้งก็ทอประกายสับสนอยู่ไม่น้อย
“เจ้าคือซั่งกวนเยว่?”
ฉู่หลิวเยว่พยักหน้ารับ
“คารวะเสินสื่อลำดับแปด”
ซูจิ้งกวาดตามองสำรวจนางอย่างเงียบเชียบ
อายุยังน้อยแต่กลับบุกทะลวงสู่ระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ได้แล้ว นับว่ามีความสามารถอยู่หลายส่วน
ได้ยินมาว่าพรสวรรค์ด้านการเป็นปรมาจารย์เองก็โดดเด่นอย่างมาก ถึงขั้นที่ถูกร้านเจินเป่าเก๋อติดตาต้องใจเลยทีเดียว
ยามคิดถึงร้านเจินเป่าเก๋อ ในใจของซูจิ้งพลันบังเกิดความไม่สบอารมณ์ขึ้นมาแวบหนึ่ง
“เจ้ามาทำอันใดที่นี่” นางเอ่ยถามเสียงเรียบ
ฉู่หลิวเยว่หัวเราะออกมาทันใด
“เสินสื่อลำดับแปด ที่นี่คือเทือกเขาโอสถ ข้ามาที่นี่ก็ย่อมมาเพื่อเก็บสมุนไพร”
ซูจิ้งชะงักไป กล่าวว่า
“กฎของเทือกเขาโอสถ เจ้าคงจะรู้หมดแล้วกระมัง?”
“เรื่องนี้… ก่อนหน้านี้น้องแปดเคยบอกข้าแล้ว ย่อมรู้เรื่องกฎดี”
“ในเมื่อรู้แล้วก็คุยด้วยง่ายหน่อย หากเจ้าอยากเข้าไปในเทือกเขาโอสถ ต้องใช้ยาอายุวัฒนะระดับมหาปรมาจารย์โอสถมาแลก มิเช่นนั้น…”
”เตรียมมาเรียบร้อยแล้ว”
ฉู่หลิวเยว่คลี่ยิ้มบางพลางเอ่ยตัดบทนาง ตวัดข้อมือคราหนึ่ง กล่องหยกใบหนึ่งก็ลอยออกมา
“เชิญเสินสื่อลำดับแปดตรวจสอบดูได้”
ซูจิ้งยื่นมือไปรับของมาแล้วเปิดกล่องหยกดูรอบหนึ่ง ครั้นแน่ใจแล้วว่าเป็นยาอายุวัฒนะระดับมหาปรมาจารย์โอสถจริงๆ ก็ผงกศีรษะ
นางสะบัดชายเสื้อคลุมแผ่วเบา ค่ายกลเบื้องหน้าของฉู่หลิวเยว่ก็สลายหายไปในทันที
ฉู่หลิวเยว่ส่งเสียงขอบคุณคราหนึ่ง ก่อนจะมุ่งหน้าลงไปยังทิศทางหนึ่ง
ซูจิ้งหันกลับไปมอง จากนั้นเมื่อเห็นว่าฉู่หลิวเยว่กำลังพุ่งตรงไปยังทางกระวานเร้นมังกร นางก็ขมวดคิ้วทันที
“ช้าก่อน!”
เมื่อฉู่หลิวเยว่ที่ยังไม่ทันจะได้เก็บกระวานเร้นมังกรได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป ก่อนจะเงยศีรษะขึ้นมอง
“เสินสื่อลำดับแปดมีสิ่งใดจะชี้แนะอีกหรือ?”
เงาร่างของซูจิ้งวูบไหว ก่อนจะมาปรากฏยังเบื้องหน้าของนาง
“เจ้าต้องการเก็บกระวานเร้นมังกรไปรึ?”
“เจ้าค่ะ”
“ไม่ได้” ดวงหน้าของซูจิ้งฉาบด้วยแววเย็นยะเยือกและโอหัง “กระวานเร้นมังกรเป็นสมุนไพรชั้นยอด คนธรรมดามิอาจเก็บไปใช้ตามใจได้”
แววตาของฉู่หลิวเยว่พลันวูบไหว
“เสินสื่อลำดับแปด”
สุรเสียงที่คุ้นหูอยู่ไม่น้อยสายหนึ่งดังแว่วขึ้นมา
ฉู่หลิวเยว่หันไปมองตาม พบว่าเป็นเหลียงเหอที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ด้วยความรวดเร็ว

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงลิขิตสวรรค์
ขอบคุณมากค่ะ สนุกมากกกค่ะ...
สนุกมากค่ะ...
อ่านสนุกมากค่ะ ติดตามอ่านทุกตอน...