ยอดคุณหมอตาวิเศษ นิยาย บท 2079

เมื่อเห็นว่าทุกคนมีท่าทีหดหู่ลง อู๋เป่ยจึงยิ้มแล้วกล่าวว่า "โลกใบนี้ไม่ได้ปลอดภัยอย่างที่พวกเจ้าคิด ยังมีคนที่แข็งแกร่งกว่าเรา และยังมีฟ้าที่ยิ่งใหญ่กว่าฟ้า หากเราไม่พยายามพัฒนา วันใดวันหนึ่งเราอาจถูกฆ่าได้ในพริบตา"

ถังจื่อยี่เอ่ยถามว่า "ซวนเป่ย เจ้าจะไปที่ไหน?"

อู๋เป่ยตอบว่า"ข้าจะไปที่เผ่าเทพก่อน ข้ามีลางสังหรณ์ว่า จักรวาลเจิ้นตั้นไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็น ยังมีความลับอีกมากที่ไม่มีใครล่วงรู้"

ถังจื่อยี่กล่าว "ไม่ต้องรีบมากนัก อยู่บ้านเล่นกับลูกอีกสักสองสามวันเถอะ"

อู๋เป่ยยิ้ม "อืม ข้าว่าจะอยู่บ้านต่ออีกสักพัก"

หลังจากนั้น อู๋เป่ยก็ส่งลูกๆ เข้าไปในรังเวทย์ปีศาจ ซึ่งผ่านการปรับแต่งโดยเขาเอง รังแห่งนี้ได้กลายเป็นสมบัติล้ำค่าที่ช่วยพัฒนาพลังยุทธ์และศักยภาพ ต่อให้เป็นขยะไร้ค่า หากเข้าไปแล้วก็สามารถกลายเป็นอัจฉริยะได้

ไม่เพียงแต่ลูกหลานของเขาเท่านั้น อู๋เป่ยยังช่วยเสริมพลังยุทธ์ให้กับหญิงสาวในครอบครัว จนพวกนางมีพลังแข็งแกร่งถึงระดับ ผู้แข็งแกร่งแห่งยุค

ครั้งหนึ่ง ผู้แข็งแกร่งแห่งยุค เคยเป็นสิ่งที่อู๋เป่ยมองว่าอยู่ไกลเกินเอื้อม แต่บัดนี้ เขากลับสามารถสร้างผู้แข็งแกร่งแห่งยุคได้ง่ายๆ!

วันหนึ่ง มีคนเข้ามารายงานว่า"ระยะนี้ มีผู้บำเพ็ญจากต่างแดนจำนวนมากไหลทะลักเข้ามายังทวีปรกร้าง บางคนยังนำพาชาวบ้านจำนวนมหาศาลมาด้วย ในเวลาเพียงสองวัน จำนวนประชาชนที่ย้ายเข้ามามีมากกว่าหนึ่งล้านล้านคนแล้ว"

จากการสอบถาม พบว่าทั้งผู้บำเพ็ญและชาวบ้านเหล่านี้ ต่างอพยพหนีภัยมาจากดินแดนเดียวกัน ซึ่งก็คือแผ่นดินว่านเซียง

แรกๆ มีเพียงคนไม่กี่คนมารายงาน แต่เมื่อจำนวนผู้มาแจ้งมากขึ้น อู๋เป่ยจึงให้ความสนใจ เขาสั่งให้พาผู้บำเพ็ญสองคนจากแผ่นดินว่านเซียงมาให้เขาสอบถามด้วยตนเอง

ผู้บำเพ็ญสองคนนั้น เป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ฝ่ายชายดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บ ใบหน้าซีดขาว

เมื่อมาถึงเบื้องหน้าอู๋เป่ย ทั้งสองก็คุกเข่าลงแล้วกล่าวด้วยความเคารพ"ขอคารวะฝ่าบาทแห่งอาณาจักรเทียนอู่!"

อู๋เป่ยถาม"พวกเจ้ามาจากแผ่นดินว่านเซียงทั้งหมดหรือ?"

หญิงสาวผู้บำเพ็ญตอบ "ใช่เจ้าค่ะ จู่ๆ ก็มีผู้แข็งแกร่งระดับสูงจำนวนมากปรากฏตัวขึ้น ฆ่าล้างบางยอดฝีมือระดับผู้บรรลุเต๋าขั้นสูงสุดได้ในพริบตา แม้แต่ผู้แข็งแกร่งแห่งยุคคนหนึ่ง ก็ถูกโจมตีเพียงฝ่ามือเดียวจนบาดเจ็บสาหัสและต้องหนีเอาชีวิตรอด"

อู๋เป่ยสนใจขึ้นมาทันที "พวกมันเป็นใคร? เหตุใดจึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?"

หญิงสาวตอบ "พวกมันบอกว่ามาจาก จักรวาลหมิงกู่ สิ่งมีชีวิตที่นั่นกำเนิดมาพร้อมกับพลังที่เหนือกว่าผู้คนในจักรวาลเจิ้นตั้น ว่ากันว่ากระต่ายธรรมดาของจักรวาลหมิงกู่ยังสามารถกัดเซียนระดับตี้เซียนของจักรวาลเจิ้นตั้นตายได้เลย!

แม้แต่ชาวบ้านทั่วไปที่นั่นก็มีพลังเทียบเท่าเซียนแห่งสวรรค์ ความแตกต่างเช่นนี้ น่าหวาดกลัวเกินไป!"

อู๋เป่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถาม "พวกมันมาเท่าไร?"

"ไม่น่าจะมากนัก น่าจะเพียงไม่กี่หมื่นคนเท่านั้น แต่พวกมันกระจายตัวไปทั่วดินแดน ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ทุกที่ที่ผ่านไป ซากศพกองท่วมแผ่นดินไม่มีใครรอดชีวิตได้เลย"

อู๋เป่ยพยักหน้า "ดูเหมือนพวกมันจะมาจากจักรวาลรองที่ถูกสร้างขึ้นโดยผู้แข็งแกร่งระดับขั้นเต๋า"

หญิงสาวไม่เข้าใจคำพูดของเขา นางคุกเข่าลงและอ้อนวอน "ขอทรงเมตตารับพวกเรา ผู้บริสุทธิ์เหล่านี้เข้าไว้ด้วยเถิดเพคะ!"

อู๋เป่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "วางใจเถอะ เมื่อพวกเจ้ามาถึงทวีปรกร้างแล้ว พวกเจ้าจะปลอดภัย"

หลังจากให้ทั้งสองคนถอยออกไป อู๋เป่ยก็ตัดสินใจเดินทางไปยังแผ่นดินหวู่เซียง

แผ่นดินหวู่เซียงเป็นดินแดนที่มีขนาดเล็กกว่าทวีปรกร้างเล็กน้อย แต่พลังโดยรวมไม่ได้อ่อนแอกว่าเลย มิหนำซ้ำ ที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกจำกัดโดยพรมแดนพลังเหมือนทวีปรกร้าง ทำให้พัฒนาไปได้ไกลกว่า แผ่นดินว่านเซียงมีผู้บำเพ็ญหลากหลายแขนง มีทั้งผู้ฝึกตนสายพุทธ เซียนอมตะ ผู้ฝึกเวทย์ รวมถึงกลุ่มผู้ศรัทธาศาสนาดั้งเดิม

แต่บัดนี้ ทั่วแผ่นดินว่านเซียงมีแต่ซากศพไร้ชีวิต ร่างกายของพวกเขาไม่มีบาดแผล แต่กลับแห้งเหี่ยว ราวกับพลังต้นกำเนิดถูกสูบหายไปจนหมดสิ้น

หญิงสาวนักบำเพ็ญตกตะลึง:"เป็นเจ้าอย่างนั้นรึ?"

อู๋เป่ยตอบอย่างเย็นชา:"แน่นอนว่าข้าเอง! ข้าจะบอกพวกเจ้าเกี่ยวกับกฎข้อแรกของจักรวาลรองให้ฟัง ไม่ว่าผู้แข็งแกร่งจะมาจากจักรวาลหลักหรือเป็นผู้บรรลุระดับเต๋า เมื่อมายังจักรวาลรองแล้ว พลังของพวกเขาจะไม่สามารถเหนือกว่าขีดจำกัดของจักรวาลนี้ได้ เพราะพลังทั้งหมดไม่ว่าจะแข็งแกร่งเพียงใดก็ยังคงเป็นเพียงส่วนหนึ่งของพลังแห่งจักรวาลนั้นๆ!"

"เจ้าเป็น… ผู้แข็งแกร่งระดับจักรวาลงั้นหรือ?"

"แกร๊บ!"

ร่างของชายหนุ่มทั้งสองบิดเบี้ยวผิดรูป ก่อนจะถูกพลังอันน่าสะพรึงกลัวฉีกกระชากจนแหลกสลาย อู๋เป่ยนั้นเป็นถึงผู้แข็งแกร่งระดับปลายของจักรวาลเจิ้นตั้น มีอำนาจควบคุมพลังของจักรวาลนี้ นักบำเพ็ญทั้งสองคนนี้แม้จะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้เลย

หลังจากทั้งสองตายไปแล้ว ร่างของพวกเขาปลดปล่อยพลังบางส่วนออกมา ซึ่งพลังเหล่านั้นเป็นของจักรวาลหมิงกู่ จักรวาลแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยนักบำเพ็ญระดับเต๋า จึงแตกต่างจากจักรวาลเจิ้นตั้นโดยสิ้นเชิงและเป็นจักรวาลที่อยู่ในระดับที่สูงกว่า

หญิงสาวนักบำเพ็ญใบหน้าซีดเผือด แววตาอันเย็นชาของนางเริ่มสั่นไหวเผยความหวาดกลัวออกมา

อู๋เป่ยมองนางแล้วถาม:"พวกเจ้ามาที่จักรวาลเจิ้นตั้นเพื่อล้างบางผู้คนทำไม? ที่นี่มีอะไรที่พวกเจ้าต้องการงั้นหรือ?"

หญิงสาวนักบำเพ็ญไม่กล้าทำตัวหยิ่งผยองอีกต่อไป นางกล่าวด้วยเสียงสั่น:

"ท่านสามารถไว้ชีวิตข้าได้หรือไม่?"

อู๋เป่ยตอบเสียงเย็นชา:"ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของข้า"

หญิงสาวกัดฟันแน่นก่อนกล่าวว่า:"ก็ได้ ข้าจะตอบคำถามของท่าน!"