ยอดคุณหมอตาวิเศษ นิยาย บท 2193

“ซือจวิน ก่อนหน้านั้นข้าจะอยู่ที่นี่ฝึกฝนให้ดี เพื่อยกระดับพลังยุทธ์ของตัวเอง” อู๋เป่ยพูด

จั่วเฉียนชิว “อืมอข้าก็จะถือโอกาสนี้ยืนยันสถานะของเจ้าในสำนักไท่เจิน”

อู๋เป่ย“ซือจวินกำลังพูดถึงลูกศิษย์แนวหน้าใช่ไหมครับ？”

จั่วเฉียนชิว “ไม่เพียงแต่วฮงหลิวก็สามารถเข้าสู่ชั้นที่สามเหมือนอย่างเจ้า เกรงว่าลมปราณเขาไม่ถึงแพ้แน่ หลังจากนี้ต่อไปเขาจะต้องท้าทายเจ้า เพื่ออยากเอาชนะเจ้าให้ได้”

อู๋เป่ยพูดอย่างดูถูกว่า“ถึงเขาแม้จะเข้าสู่ชั้นที่สามแล้ว แต่ก็ไม่ได้ตรัสรู้วิชายุทธ สองก็ไม่ได้รับสมบัติที่นั่น จึงสู้ข้าไม่ได้”

จั้วเฉียนชิวแปลกใจและพูดว่า“สมบัติที่เขาพูดถึง ไม่ใช่สิ่งของในมิติขั้นสามของถ้ำไท่เจินใช่ไหม？

อู๋เป่ยตอบว่า“ไม่ใช่”

จั่วเฉียนชิวพยักหน้าและพูดว่า“ไม่แปลกใจเลยที่เขาไม่ได้วิชายุทธ เพราะเขาไม่ได้พูดความจริง”

อู๋เป่ยพูดว่า“ซือจวิน ท่านจะไม่ทะลุทะลวงขั้นต่อไปหรอครับ？”

จั่วเฉียนชิวพูดว่า“ก่อนทะลุทะลวงจะต้องเตรียมตัวก่อน”

เมื่อพูดจบเขาก็ปล่อยให้อู๋เป่ยกลับไปก่อน ส่วนเรื่องที่เหลือจะจัดการเอง

เมื่อกลับมาที่ทุ่งยา อู๋เป่ยหยิบหุ่นเทพแปดเซียนออกมา เริ่มสร้างตำหนักลับอย่างเต็มที่ แม้ว่าหอสมบัติเก้าชั้นจะสร้างเสร็จแล้ว แต่ยังเป็นแค่เปลือก และชั้นในที่ซับซ้อนยังไม่เสร็จสมบูรณ์

ในขณะที่เขาตบมือสองครั้งหุ่นเทพแปดเซียนก็กลายเป็นแสงแปดลำ แทรกเข้าไปในหอสมบัติชั้นแรก เริ่มสร้างตำหนักลับ พลังของหุ่นเทพเหล่านี้ทรงพลังมาก พวกมันสร้างตำหนักลับตามเจตนารมณ์ของอู๋เป่ย ด้วยวิธีที่เกินกว่าความสามารถของเขาเอง

อู๋เป่ยทุ่มเทเต็มที่ จนถึงวันที่สี่จึงสร้างชั้นแรกของหอสมบัติเก้าชั้นได้สำเร็จ เขาฝังพลังลับระดับสูงลงในชั้นแรกของหอสมบัติ

พลังลับนี้สร้างสนามพลังและก่อตัวเป็นสนามพลังลึกลับ ทำให้เกิดโลกเล็ก ๆ ขึ้นภายในชั้นแรกของหอสมบัติ

หลังเปิดชั้นแรกไม่นาน เขาได้ยินเสียงเฮยเจียงที่หน้าประตูว่า “นายท่าน แม่นางปิงอวี้มาขอพบ”

อู๋เป่ยเปิดประตูออกมา เจอปิงอวี้ที่หน้าซีดเผือดพูดว่า “คุณชาย ได้ยินมาว่าฮงหลิวจะมาท้าทายคุณ！”

อู๋เป่ยพูดว่า“จะท้าทายข้าเหรอ？ ดีเลย ข้ากำลังรอเขาอยู่”

ปิงอวี้แสดงสีหน้าที่มีความกังวลและพูดว่า“คุณชาย ฮงหลิวมีภูมิหลังที่ยอดเยี่ยมมาก ครอบครัวของเขาเป็นฝ่ายที่แข็งแกร่งมาก ถ้าเขากล้าท้าทายคุณชาย แสดงว่าเขาเตรียมการทุกอย่างไว้หมดแล้วเรียบร้อย”

อู๋เป่ยหัวเราะออกมาอย่างเยือกกเย็นและพูดว่า“โลกนี้ไม่มีการเตรียมพร้อมที่สมบูรณ์หรอกน้องปิงอวี้ น้องจงวางใจเถอะ ข้าจะต้องชนะเขาอย่างแน่นอน”

เมื่อปิงอวี้ฟังที่อู๋เป่ยพูด ดังนั้นจึงมีความมั่นใจขึ้นเล็กน้อย เธอพยักหน้าเบา ๆ กัดริมฝีปาก แล้วจึงพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นปิงอวี้จะรอฟังข่าวดีจากคุณชาย”

เมื่อปิงอวี้กลับไปแล้ว เฮยเจียงจึงพูดว่า “นายท่าน ถ้าคนนี้จะท้าทายท่าน ถ้าอย่างนั้นก็ต้องให้ทุกคนเห็น เขาจะต้องให้ทุกคนได้เห็นอย่างแน่นอน ข้าคิดว่าไปที่ที่มีคนเยอะๆ แล้วให้โอกาสเขาจะดีกว่า”

อู๋เป่ยหัวเราะและพูดว่า “เฮยเจียง เจ้าไม่กลัวข้าแพ้หรือ？”

เฮยเจียงพูดว่า “จะเป็นไปได้อย่างไร นายท่านแข็งแกร่งพอที่จะสามารถฆ่าฮงหลิวภายในไม่กี่วินาที”

อู๋เป่ยพยักหน้าและพูดว่า “ดี ถ้าอย่างนั้นเจ้าพาข้าไปที่ที่มีคนเยอะๆ”

เฮยเจียงหัวเราะและพูดว่า ““ถ้าจะบอกสถานที่ที่ดึงดูดความสนใจมากที่สุดอย่างนั้นก็คงต้องเป็นตึกเจียวจื่อ”

ในช่วงเวลาครู่ต่อมาอู๋เป่ยและเฮยเจียงปรากฏตัวบนอาคารห้าชั้นที่ประตูสำนักไท่เจิน อาคารนี้เรียกว่าตึกเจียวจื่อ สร้างโดยปรมาจารย์คนแรกของประตูและมอบให้กับศิษย์เทียนเฉียว ภายหลังอาคารนี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์สำคัญศิษย์ผู้นำเท่านั้นที่สามารถปีนขึ้นไปถึงยอดได้ ใครก็ตามที่สามารถยืนบนนั้นได้แสดงว่าเขาได้กลายเป็นศิษย์ผู้นำ

อู๋เป่ยถอนหายใจและพูดว่า “ใครให้เจ้าเชื่อมั่นขนาดนี้และยังกล้าดูถูกข้าขนาดนี้？”

ฮงหลิวพูดว่า“ ข้าเป็นคนจากตระกูลหงของหูสวี่ ตระกูลหงของข้าแข็งแกร่งไม่แพ้สำนักไท่เจิน พวกเขาฝึกฝนข้าอย่างเต็มที่ ข้าไม่มีทางที่จะแพ้คนธรรมดาอย่างเจ้า”

อู๋เป่ยหัวเราะและพูดว่า“คนธรรมดาเหรอ อาจารย์ของข้าคือท่านบรรพบุรุษไท่เจิน เจ้ากล้าพูดว่าข้าเป็นคนธรรมดาได้ไง”

ฮงหลิวไม่มีสีหน้าที่สลดและพูดว่า“อย่างนั้นจะทำอย่างไร ถ้าข้าชนะเจ้า เจ้าก็ไม่มีความหมาย ท่านบรรพบุรุษไท่เจินก็จะทิ้งเจ้า！”

อู๋เป่ยพูดว่า “พูดขนาดนี้ แสดงว่าเจ้าจะท้าทายข้าอย่างจริงจัง？

ฮงหลิวหัวเราะอย่างเย็นชา “อย่างนั้นก็รับความตายไปซะ！” เขาใช้ทั้งสองข้างประกอบมือเป็นยันต์ แล้วร่างเริ่มบิดเบี้ยวและมีหมอกจาง ๆ ลอยขึ้น

ท่ามกลางหมอกมีเสียงฮงหลิวอย่างเยือเย็นและพูดว่า“นี่คือเคล็ดวิชาฝีกตนที่ข้าฝึกใหม่ที่จะใช้ฆ่าเจ้า เจ้าจงรับความตายไปซะ！”

ในสายหมอกผีดุร้ายร่างกะโหลกนับร้อยพุ่งเข้าหาอู๋เป่ย แต่เขาไม่กลัว กลับก้าวเท้าซ้ายก้าวหนึ่ง ร่างก็หายวับไป

วินาทีต่อมาก้มีสียงเฮื้อก ฮงหลิวถูกตบด้วยฝ่ามือหนึ่งจนบินตกจากที่สูงหลายสิบเมตร ร่างเขาจมลงในพื้นดินกว่าครึ่งเมตร

ตอนนี้กระดูกฮงหลิวเกือบทั้งหมดแตก รอยฝ่ามือบนอกมีเลือดไหลออกจากรูทวารทั้งเจ็ด เขาแสดงท่าทางเจ็บปวดและรู้สึกมึนงง

“เป็นไปไม่ได้ เขาใช้ท่าอะไร？ผู้บำเพ็ญแดนตำหนักลับทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้？”เขาไม่เข้าใจ เขาไม่เชื่อ

เมื่ออู๋เป่ยมองเขาแวบหนึ่ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ๆ ว่า “ข้านั้นตรัสรู้แท้จริงในวิชายุทธของชั้นที่สามของมิติ ส่วนเจ้าทุ่มเทสุดกำลัง... ก็แค่ได้เห็นเพียงแวบเดียวเท่านั้น”

“เพียะ！” ฮงหลิวกระอักเลือดพ่นออกมาอีกครั้ง ก่อนจะหมดสติไปในทันที