ย่างก้าวสู่วิถีเซียน นิยาย บท 135
บทที่ 135 การดูตัวกับหลินหวั่นชิง
“นึกไม่ถึงว่าหวงเหวินหลินจะมีอำนาจมากขนาดนี้”
สวี่หยางขมวดคิ้ว
หากหวงเหวินหลินมาที่นี่ อีกฝ่ายจะต้องทราบเกี่ยวกับหลินหวั่นชิงกับเขาอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นก็ไม่มีใครบอกได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
“หวงหมิ่นกับเขาเป็นพี่น้องที่สนิทกันมาก ช่วงนี้ก็อย่าทำตัวเด่นนักเล่า!” สวีจื่อรั่วเตือน
“ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นของตระกูลหลิน เขาจะกล้าหาเรื่องได้อย่างไร?” สวี่หยางมุ่นคิ้ว
“แต่เจ้าไม่ได้มาจากตระกูลหลิน!” สวีจื่อรั่วย้ำ “ยิ่งกว่านั้น ความแข็งแกร่งของหวงเหวินหลินในตอนนี้ก็ไม่ธรรมดา เขาอยู่ขอบเขตสร้างรากฐานแล้ว!!”
“เขาสร้างรากฐานแล้วหรือ”
“ได้ ข้าจะระวัง” สวี่หยางแสดงความขอบคุณขณะวางแผนในใจว่าจะทำอย่างไรต่อไป
ไม่ว่าเรื่องไหน เขาจะมองในกรณีเลวร้ายที่สุดเอาไว้ก่อน
หากหวงเหวินหลินพบเขาและต้องการให้เขาชดใช้ด้วยชีวิต เขาควรทำอย่างไร?
‘หนีอีกหรือ??’
สีหน้าของสวี่หยางจนใจเล็กน้อย
เขาเพิ่งตั้งตัวได้ไม่นานแต่ก็ต้องหลบหนีอีกครั้ง แน่นอนว่าสวี่หยางย่อมรู้สึกไม่เต็มใจ
อีกอย่าง หากเขาจากไปในครั้งนี้ หลินหวั่นชิงจะตามไปไม่ได้อย่างแน่นอน
‘ดูท่าพวกเราจะทำได้เพียงอยู่ให้ห่างจากปัญหาเท่านั้น’
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ดวงตาของสวี่หยางก็ลึกล้ำขึ้น
พละกำลัง!!
หากเขาเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐาน หวงเหวินหลินจะยังกล้าสร้างปัญหาอีกหรือไม่? เขาคงไม่กล้าทำอะไรหรอกกระมัง?
หลังจากสนทนาสักพัก หลินหวั่นชิงก็ออกมา
คนกลุ่มหนึ่งรวมตัวรอบข้างขณะแสดงความยินดีกับหลินหวั่นชิง
งานเลี้ยงเริ่มขึ้นในไม่ช้า
หลังจากรับประทานอาหารใกล้เสร็จ หลินหวั่นชิงก็ส่งกระแสจิตมาหาสวี่หยางเพื่อขอให้เขาไปที่สวนหลังบ้านที่นางอยู่อาศัย
สวี่หยางคาดเดาว่างานเลี้ยงของหลินหวั่นชิงอาจจะจบลงแล้ว และนางมีบางอย่างจะพูดกับเขา
“เข้าใจแล้ว ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”
สวี่หยางวางชามกับตะเกียบขณะหันไปเอ่ยกับหลินอวี้และเสิ่นม่านอวิ๋นว่าอย่าไปไหนไกล จากนั้นจึงไปยังสถานที่ที่หลินหวั่นชิงนัดแนะ
…
ภายในสวนหลังบ้าน
ที่นี่ปลูกดอกไม้สีชมพูแปลกประหลาดไว้
เกสรมีขนาดใหญ่มากจนฝ่ามือไม่สามารถปกปิดได้
ทั่วทั้งสวนส่งกลิ่นหอมที่สวี่หยางไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน
“หวั่นชิง เหตุใดเจ้าถึงให้ข้ามาที่นี่ เจ้าบอกข้าผ่านยันต์สื่อสารไม่ได้หรือ?”
สวี่หยางสัมผัสรอบข้าง
เขาเข้ามาหลังจากแน่ใจแล้วว่าไม่มีใครอื่นอยู่ที่นี่
กระนั้นเขาก็ยังกังวลว่าหากมีใครเห็นตนเองมาที่นี่ มันจะกลายเป็นปัญหาเอาได้
สิ้นคำ สวี่หยางก็สังเกตเห็นว่าหลินหวั่นชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายของนางสั่นไหวราวกับมีเรื่องร้อนรน
หลินหวั่นชิงเอ่ยอย่างกังวล “เรื่องนี้สำคัญมาก เมื่อครู่ผู้บำเพ็ญเซียนแห่งตระกูลหวงมาที่นี่ ผู้นำกลุ่มในครั้งนี้คือผู้อาวุโสของตระกูลหวง เขาถามข้าเกี่ยวกับเจ้า และมั่นใจมากว่าเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของหวงหมิ่น!!”
สวี่หยางเอ่ย “เจ้าตอบไปว่าอย่างไร?”
“ข้าปฏิเสธไปโดยบอกว่าไม่มีมูลความจริง อาศัยเพียงการคาดเดาของหวงเหวินหลินอย่างเดียวย่อมไม่เพียงพอ”
หลินหวั่นชิงมองสวี่หยางด้วยดวงตางามกระจ่างขณะคว้าแขนของเขาแล้วเอ่ยอย่างวิตก “แต่ถึงอย่างไรแค่นี้มันก็ไม่พอ หากพวกเขาอยากจัดการเจ้าก็อาจไปกดดันผู้นำตระกูล ถึงตอนนั้นเรื่องจะบายปลายเอาได้”
“นั่นสินะ” สวี่หยางพยักหน้า “ก่อนหน้านี้สวีจื่อรั่วมาเตือนข้าเรื่องตระกูลหวงแล้ว นางแนะนำว่าควรอยู่ให้ห่างจากปัญหาเพื่อรอให้ตระกูลหวงกลับไปก่อน”
“นี่ เอาแบบนี้ดีหรือไม่? หากต้องการอยู่ให้ห่างจากปัญหา ข้าขอแนะนำให้ไปเกาะหลิงถัง เจ้าคิดเห็นอย่างไร??”
“ข้าไม่เป็นไร”
สวี่หยางส่ายหน้า
เขามีวิธีปกปิดตัวตนมากมาย เพราะงั้นจึงไม่กลัวเกรงหวงเหวินหลินเช่นกัน
หากมีแค่หวงเหวินหลินเพียงคนเดียว เขาย่อมมีวิธีจัดการ แต่ปัญหาอยู่ที่มีตระกูลหวงคอยหนุนหลังอยู่!
ว่ากันตามตรง ตระกูลหวงมีอำนาจมากกว่าตระกูลหลินพอสมควร
“เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน”
หลังจากสนทนาสักพัก สวี่หยางก็เป็นฝ่ายจากไปก่อน
หลังออกจากลานบ้านไปได้ไม่นาน ปราณขอบเขตสร้างรากฐานก็ตรงเข้ามา
สวี่หยางตกตะลึง ทันทีที่จิตเทวะของเขาสัมผัสได้ อีกฝ่ายก็รับรู้ได้เช่นกัน
ปรากฏว่าผู้มาเยือนคือผู้นำตระกูล หลินอีหลุน
เขายืนเอามือไพล่หลังขณะเหลือบมองสวี่หยางด้วยสีหน้าสงบ
“หวั่นชิงอยู่ไหน?” เขาถามสวี่หยาง
ปกติแล้วหลินอีหลุนมีนิสัยเงียบขรึมอยู่แล้ว ยามตระกูลจัดงานสำคัญ เขาจะปรากฏตัวเพียงชั่วครู่ก่อนปลีกตัวออกไป
ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาที่นี่
สวี่หยางกังวล เมื่อครู่หลินอีหลุนเห็นอะไรหรือไม่
“คุณหนูอยู่ในนั้น”
“อืม”
หลินอีหลุนไม่เอ่ยให้มากความก่อนจะจากไปทันที
สวี่หยางถอนหายใจด้วยความโล่งอก
มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ หลินหวั่นชิงเหมาะสมมากกว่าใคร
“ส่วนสวี่หยาง ตระกูลหวงกล้ารับประกันหรือไม่ว่าจะไม่ทำอะไรเขา?” หลินหวั่นชิงต้องการคำยืนยัน
“เหอะเหอะ ไม่ต้องห่วง แม้ตอนนี้พวกเราตระกูลหลินจะอ่อนแอ แต่ตระกูลหวงไม่มีทางสร้างปัญหากับสวี่หยางได้โดยง่ายหรอก คนที่อยากสร้างปัญหากับเขามีเพียงหวงเหวินหลินเท่านั้น แค่ระวังคนผู้นี้เอาไว้ก็พอแล้ว”
“เช่นนั้นก็ดี”
หลินหวั่นชิงเกิดความยินดีก่อนจะรีบแจ้งให้สวี่หยางทราบ
…
“ตระกูลหลินตัดสินใจสร้างความขุ่นเคืองให้หวงเหวินหลินเพื่อปกป้องข้า”
สวี่หยางเดาว่าหลินหวั่นชิงคงช่วยพูดแทนเขาไปไม่น้อย
อื้ม ตัดสินใจได้แล้ว ทำให้หลินหวั่นชิงผ่อนคลายในตอนกลางคืนดีกว่า
เมื่อรู้สึกผ่อนคลายแล้ว สวี่หยางจึงเดินกลับเข้าไปในงานเลี้ยง
ที่น่าแปลกก็คือตอนนี้ผู้คนส่วนใหญ่กำลังรวมตัวบริเวณแท่นสูงด้านหน้า
“หากปรมาจารย์หยวนจะทำการชี้แนะ เจ้าก็ต้องคว้าโอกาสนี้เอาไว้”
“สามปีก่อน ข้าเดินผ่านที่พักของตระกูลหยวนจนได้ฟังการชี้แนะจากเขา ข้าได้รับประโยชน์ค่อนข้างมากจนสามารถก้าวเข้าสู่วิถียันต์อักขระระดับหนึ่งได้”
“มันไม่เหมือนกัน ปรมาจารย์หยวนคือช่างทำยันต์ระดับสาม เขายืนอยู่จุดสูงสุดของโลกเซียนแดนเหนือของพวกเรา ใช่ว่าใคร ๆ ก็สามารถฟังการชี้แนะได้!”
“ตระกูลหลินสามารถเชิญปรมาจารย์หยวนมาได้ด้วย”
“เจ้าไม่รู้หรือ ปรมาจารย์หยวนกับหลินอีหลุนเป็นสหายสนิทตั้งแต่เยาว์วัย ย่อมมีสายสัมพันธ์กันอยู่บ้าง!”
ศิษย์ทางฝั่งตระกูลหลินเอ่ยอย่างภาคภูมิ
“เขาจะชี้แนะแล้ว!”
“รีบไปจองที่กันเถอะ!”
เมื่อได้ฟังคำของผู้คนรอบข้าง สวี่หยางก็ตระหนักได้ทันที
ปรมาจารย์หยวนมีชื่อเต็มว่าหยวนเฉียว
ผู้บำเพ็ญเซียนแห่งตระกูลหยวนอยู่ห่างไกลจากที่นี่ ว่ากันตามหลักแล้วพวกเขาแทบไม่มีความข้องเกี่ยวกับตระกูลหลิน ทว่าหยวนเฉียวกับหลินอีหลุนท่องยุทธภพด้วยกันตั้งแต่เยาว์วัย หลังจากนั้น พวกเขาก็ช่วยเหลือเกื้อกูลกันจนถึงทุกวันนี้
วันนี้ หยวนเฉียวคือบรรพชนขอบเขตจินตานของตระกูลหยวน
ถึงกระนั้น เขากับหลินอีหลุนยังมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ดังนั้นตอนตระกูลหลินจัดงานฉลอง หยวนเฉียวจึงพาตระกูลหยวนมาร่วมงานด้วยตัวเอง
มีข่าวลือว่าตอนผู้บำเพ็ญเซียนแห่งตระกูลหลินกำลังระส่ำระสายท่ามกลางไฟสงคราม หยวนเฉียวลอบช่วยเหลือด้วยการส่งของจำพวกยันต์กับสมุนไพรให้ ดังนั้นตระกูลหลินจึงรอดจากภยันตรายมาได้จนถึงทุกวันนี้
“ในโลกเซียน คำว่าความมั่งคั่ง สหาย กฎเกณฑ์และดินแดนล้วนเป็นคำที่ดี หลินอีหลุนยังคงปกป้องตระกูลหลินให้ปลอดภัยมาได้หลายปีเพราะมีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับหยวนเฉียว”
สวี่หยางถอนหายใจ ขณะลอบคิดว่าเขาตัดสินใจถูกแล้วที่ผูกมิตรกับศิษย์ของสำนักชิงหยางไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ
หลังจากผ่านไปหลายปี เมื่อพวกหวงเสี่ยวเหมยเติบใหญ่ ชีวิตของเขาก็จะดีขึ้น
ครั้นคิดถึงตรงนี้ เขาก็รู้สึกถึงบางอย่างในใจ ก่อนจะได้รับการติดต่อจากเสิ่นม่านอวิ๋น
“สามี ปรมาจารย์หยวนกำลังจะชี้แนะแล้ว ข้าได้ที่นั่งดี ๆ รีบมาเถอะ!”
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ย่างก้าวสู่วิถีเซียน