ย่างก้าวสู่วิถีเซียน นิยาย บท 74

บทที่ 74 สหายเต๋าสวี่ช่างรอบรู้เสียจริง

“สหายเต๋าสวี่ช่างรอบรู้เสียจริง” สวีเชี่ยนเชี่ยนเอ่ยพลางยกยิ้ม

แม้สวี่หยางจะจับน้ำเสียงหยอกล้อของสวีเชี่ยนเชี่ยนไม่ได้ แต่เขาก็ไม่สนใจ ถึงอย่างไรมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกันอยู่แล้ว

“ข้าบังเอิญพบสหายเข้าแล้วเขาก็แนะนำให้ข้ามาที่นี่น่ะ…”

สวี่หยางอธิบายถึงประโยชน์ที่ได้จากที่นี่ให้ฟังโดยสังเขป

สวีเชี่ยนเชี่ยนไม่สนใจแต่อย่างใด “สหายเต๋าสวี่เชิญใช้เวลาตามสะดวกได้เลย”

“เอ่อ… เดินทางปลอดภัยล่ะ”

“เจ้าน้องชาย นี่คือคนดีที่เจ้าพูดถึงงั้นหรือ? น่าเศร้านักที่เจ้ายังอยากให้พวกข้าคบหากัน” สวีเชี่ยนเชี่ยนบ่นไม่หยุดระหว่างทางกลับ

สวีเหวินเผิงอับจนปัญญาจนพูดอะไรไม่ออก

สองวันต่อมา สวี่หยางกะจะกลับมาฟังดนตรี เขาเริ่มรู้สึกว่าคอขวดกำลังถูกคลาย

“ข้าอาจจะสามารถทะลวงได้โดยไม่ต้องใช้ยาทะลวงขั้น!!”

……

แน่นอนว่าเขาซื้อยาทะลวงขั้นเผื่อเอาไว้เรียบร้อย

ถึงอย่างนั้นเมื่อมีเวลาว่าง เขาก็จะไม่เกียจคร้าน

เขาขายสมุนไพรวิญญาณส่วนหนึ่งในถุงเก็บของจนได้หินวิญญาณราวสี่พันก้อน

น่าเสียดายที่ตอนนี้เขามีคะแนนพิเศษไม่มากพอ หาไม่แล้วก็คงทำการปลูกเพิ่มเพื่อนำไปแลกเปลี่ยนเป็นหินวิญญาณมากกว่านี้แล้ว

ในที่สุดวันประมูลก็มาถึง

โรงประมูลสำนักชิงหยางเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ที่แบ่งออกเป็นสี่ชั้น

สวี่หยางได้รับประโยชน์จากหวงเสี่ยวเหมย ดังนั้นเขาจึงถูกจัดให้อยู่ชั้นสอง

เรื่องนี้ทำให้ผู้คนบางส่วนในตระกูลสวีประหลาดใจ พวกเขาไม่คาดคิดว่าคนอย่างสวี่หยางจะมีสถานะสูงส่งปานนี้ ต้องทราบก่อนว่าแม้กระทั่งกลุ่มพวกเขายังต้องเบียดเสียดกันอยู่ด้านล่างของห้องโถงด้วยซ้ำ

หวงเสี่ยวเหมยถูกรายล้อมด้วยสหายทั้งหลายจากสำนักเดียวกัน ซึ่งตอนนี้ทุกคนกำลังพูดคุยกันอยู่

“ข้าได้ยินมาว่าครั้งนี้จะมีการประมูลเสื้อคลุมระดับสามด้วย เกรงว่าแม้แต่ผู้บำเพ็ญขอบเขตสร้างรากฐานขั้นปลายก็ต้องแก่งแย่งกัน”

“ถึงกับมีเสื้อคลุมระดับสามเชียวหรือ? ที่นี่ช่างใจกว้างเหลือเกิน”

“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมกองกำลังจากตระกูลทั้งหลายถึงได้แห่กันมา!”

“อื้ม หลังจากสิ้นสุดการแข่งขันสายในของทุกปี สำนักชิงหยางจะจัดการประมูลเช่นนี้เพื่อเน้นย้ำถึงมรดกของพวกเรา”

ช่วงประมาณเที่ยงวัน

ผู้บำเพ็ญมนุษย์เฒ่าคนหนึ่งเดินขึ้นเวที แล้วเสียงทั่วห้องโถงก็ค่อย ๆ เบาลง

“สหายเต๋า ข้าคือผู้ดูแลสำนักชั้นนอกของสำนักชิงหยาง มีนามว่าโจวฉางอัน ก่อนอื่นเลย ข้าขอเป็นตัวแทนสำนักชิงหยางเพื่อกล่าวขอบคุณทุกท่านที่มาเข้าร่วมการประมูลในครั้งนี้…”

โจวฉางอันผู้นี้สวมเสื้อคลุมสีเขียวหลวม ๆ ไว้หนวดเคราสีขาว ใบหน้ามีการประแป้ง น้ำเสียงนุ่มนวล

เขาไม่ได้จงใจปกปิดพลังของตัวเอง ทำให้กลิ่นอายขอบเขตสร้างรากฐานขั้นปลายปรากฏจนเด่นชัด

ทันใดนั้น ผู้บำเพ็ญมนุษย์ทั้งหลายต่างพากันตื่นเต้น

ในที่สุดการประมูลก็กำลังจะเริ่มแล้ว ซึ่งครั้งนี้มีของมากมายที่ควรค่าแก่การต่อสู้แย่งชิง พวกเขาถึงขั้นได้ยินมาว่ามียาสร้างรากฐานสองชุดถูกนำมาประมูลในครั้งนี้ด้วย

ในโลกเซียน นอกจากผู้มีพรสวรรค์ยอดเยี่ยมบางส่วนที่สามารถพึ่งตัวเองในการสร้างรากฐานได้แล้ว คนส่วนใหญ่ก็ต้องพึ่งยาสร้างรากฐาน

ขั้นตอนของการสร้างรากฐานอันตรายมาก ซึ่งไม่ได้น้อยไปกว่าการทะลวงสู่ขอบเขตจินตานเลยสักนิด

เพราะทันทีที่การสร้างรากฐานล้มเหลวก็จะได้รับบาดเจ็บสาหัสจนระดับการบำเพ็ญลดลง

หรืออาจเลวร้ายกว่านั้นนั่นคือความตาย!! พวกเขาอาจเป็นคนบ้าหรือคนพิกลพิการ

แต่ถ้ามียาสร้างรากฐานช่วยสนับสนุนมันก็อีกเรื่อง

ไม่เพียงสามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จของการสร้างรากฐานได้เท่านั้น ต่อให้การสร้างจะล้มเหลว ร่างกายก็จะได้รับการปกป้องจนไม่เกิดความบอบช้ำภายใน

ทันทีที่การประมูลเริ่มขึ้น ของชิ้นแรกก็ดึงดูดความสนใจของสวี่หยางทันที

ยาทะลวงขั้น!!

“สหายเต๋า ของประมูลชิ้นแรกก็คือยาทะลวงขั้น มันสามารถลดระยะเวลาในการพัฒนาของผู้บำเพ็ญมนุษย์ที่ติดอยู่ขอบเขตกลั่นลมปราณระดับหกให้สั้นลงได้ สิ่งสำคัญก็คือไม่มีผลข้างเคียง”

โจวฉางอันเอ่ยคำพลางแย้มยิ้ม

“ราคาเริ่มต้นคือหนึ่งพันแปดร้อยหินวิญญาณ!!”

“ว่าอะไรนะ ยาทะลวงขั้นแพงถึงขนาดนี้เลยหรือ?”

“ล้อกันเล่นใช่หรือไม่?”

หลังจากทราบราคา ผู้บำเพ็ญมนุษย์ทั้งหลายต่างแสดงความไม่พอใจ

สวี่หยางคิ้วขมวดเช่นกัน

เขาจำได้ว่าคราวที่แล้วตอนอยู่เมืองสวีเจียฟาง ยาทะลวงขั้นคุณภาพธรรมดาราคาเพียงสองพันสองร้อยหินวิญญาณเท่านั้น เหตุใดมันถึงราคาแพงได้เพียงนี้?

หลังจากประมูลไปแล้ว มูลค่าของมันก็ไม่ต่างจากยาสร้างรากฐานแต่อย่างใด

“สหายเต๋า คุณภาพของยาทะลวงขั้นนี้ไม่ธรรมดา คุณภาพของมันอยู่ที่หนึ่งเส้นวิถี ยิ่งกว่านั้นยังถูกสร้างโดยผู้อาวุโสใหญ่ประจำสำนัก รวมถึงผสมวัตถุดิบพิเศษอีกมากมาย ทำให้ผลของมันน่าทึ่งยิ่ง หากโชคดีพอก็อาจสามารถสนับสนุนให้ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตกลั่นลมปราณระดับแปดได้!! ดังนั้นราคาเท่านี้ยังถือว่าถูกไปด้วยซ้ำ”

หลังจากสิ้นคำโจวฉางอัน ดวงตาของผู้คนทั้งหลายก็ทอประกาย

ใครบางคนตะโกนทันที “สองพันหินวิญญาณ!”

“สองพันหนึ่งร้อยหินวิญญาณ!”

สวี่หยางลอบตกตะลึง ฐานะการเงินของผู้คนที่นี่มั่นคงไม่เบา

เห็นได้ชัดว่าชื่อเสียงของผู้อาวุโสใหญ่ของสำนักชิงหยางเป็นประโยชน์มาก ถึงอย่างไรเขาก็เป็นนักปรุงยาขอบเขตจินตาน จึงไม่แปลกที่ผู้คนทั้งหลายจะพยายามดิ้นรนเพื่อคว้ามันมา

“สองพันสี่ร้อยห้าสิบหินวิญญาณ!”

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเสนอราคาอีก ในที่สุดสวี่หยางก็ตะโกนออกไป

ในตอนนี้ กลุ่มคนที่เดิมกำลังโต้เถียงด้วยใบหน้าแดงก่ำก็หยุดชะงักลง

ไม่ใช่ว่าไม่สามารถสู้ได้

แต่ถ้ายังตะโกนราคาที่สูงกว่านี้ต่อไป ส่วนที่ต้องจ่ายจะมากเกินไปจนได้ไม่คุ้มเสีย

อีกอย่าง พวกเขายังต้องประมูลของชิ้นอื่นอีก เพราะงั้นจึงไม่สามารถสู้ราคาไปได้มากกว่านี้แล้ว

สวี่หยางตระหนักถึงเรื่องนี้เช่นกัน ถึงได้ทำการเสนอราคานี้ออกไป

ในความเห็นของเขา ยาทะลวงขั้นนี้จะมอบโอกาสในการเข้าสู่ขอบเขตกลั่นลมปราณระดับแปด ดังนั้นจึงคุ้มค่าที่จะคว้าเอาไว้

“ขอแสดงความยินดีกับศิษย์ของสำนักชิงหยางที่ชนะการประมูลยาชุดนี้ โปรดไปที่หลังเวทีเพื่อชำระหินวิญญาณด้วย”

โจวฉางอันพยักหน้าไปทางสวี่หยางซึ่งอยู่ชั้นสอง

“เข้าใจแล้ว”

สวี่หยางถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แม้จะต้องจ่ายด้วยหินวิญญาณจำนวนมาก แต่ก็คุ้มค่า!

‘ตระกูลสวีอยากใช้เงินจำนวนมากเพื่อซื้อยาสร้างรากฐานขั้นยอดเยี่ยมงั้นหรือ?’

สวี่หยางครุ่นคิดในใจเมื่อเห็นฉากนี้

ในหมู่ทายาทของตระกูลสวีลือกันว่าคุณหนูใหญ่อย่างสวีจื่อรั่วซึ่งอยู่ขอบเขตกลั่นลมปราณระดับเก้ากำลังจะสร้างรากฐาน การที่คนในตระกูลมาที่นี่ในครั้งนี้เพื่อประมูลยาสร้างรากฐานจึงนับว่าสมเหตุสมผล

ทว่ามีผู้แข่งขันมากเกินไป

สวี่หยางมั่นใจว่าในช่วงสิ้นสุดสงครามครั้งก่อนกับตระกูลโจว ตระกูลสวีจะได้ค่าชดเชยเป็นหินวิญญาณกว่าห้าหมื่นก้อน…

แน่นอนว่าสวีเชี่ยนเชี่ยนตะโกนจำนวนหินวิญญาณหกพันหนึ่งร้อยก้อนแล้ว

ตอนนี้ทั้งโถงเงียบกริบ

“ขอแสดงความยินดีกับสหายเต๋าผู้นี้ที่ได้รับยาสร้างรากฐาน”

สวีเชี่ยนเชี่ยนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เมื่อการประมูลกำลังจะสิ้นสุดลง สวี่หยางได้รับการติดต่อจากสวีเหวินเผิงว่าเสร็จธุระแล้ว พวกเขาเตรียมที่จะเดินทางในเช้าวันพรุ่งนี้

สถานที่นัดพบคือด้านนอก

การเคลื่อนไหวเช่นนี้ก็เพื่อหลีกเลี่ยงการตกเป็นเป้าโจมตี

สวี่หยางรับคำแล้วถามว่าเขาสามารถออกไปในอีกสองวันต่อมาได้หรือไม่ เนื่องจากตนเองต้องการขัดเกลายาทะลวงขั้นที่นี่ซึ่งปลอดภัยกว่าด้านนอกมากนัก

สวีเหวินเผิงตอบว่าจะถามบิดาให้เมื่อถึงเวลา

หลังจากส่งสารและเห็นว่าการประมูลสิ้นสุดลงแล้ว สวี่หยางจึงออกไปจากที่นี่

เมื่อกลับไปถึงภัตตาคาร สวี่หยางก็คิดหาวิธีที่จะออกไป

สิ่งที่มั่นใจได้ก็คือทุกครั้งที่สิ้นสุดการประมูล ผู้ที่ได้ของดีมักจะตกเป็นเป้า

ตระกูลสวีในครั้งนี้ไม่ทรงพลังเท่าไหร่นัก ครั้งนี้มีผู้บำเพ็ญมนุษย์ขอบเขตสร้างรากฐานสามคนเป็นผู้นำกลุ่มเท่านั้น การจัดกลุ่มเช่นนี้ไม่อาจยับยั้งพวกโจรได้อย่างสมบูรณ์

พวกเขาอาจจะเผชิญกับอันตรายระหว่างทางก็ได้

“การติดตามกลุ่มของตระกูลสวีไปมีทั้งข้อดีและข้อเสียสินะ”

ตอนนี้เองก็มีสารหนึ่งถูกส่งมา

กลายเป็นว่าสารดังกล่าวมาจากหวังสวี่เฉียง

เขาบอกว่าวางแผนจะมุ่งหน้าไปเมืองสวีเจียฟางในอีกสองวันข้างหน้า เนื่องจากไม่คุ้นชินกับพื้นที่เท่าไหร่ เขาจึงมาถามว่าอยากร่วมทางไปด้วยกันหรือไม่

สวี่หยางยินดีอย่างยิ่ง!!

“หากมีหวังสวี่เฉียงร่วมทางด้วยก็จะปลอดภัยมากขึ้น”

สวี่หยางรีบวางแผนก่อนจะตัดสินใจไม่เข้าร่วมกลุ่มตระกูลสวี

ไม่ช้าสวีเหวินเผิงก็ส่งสารกลับมา

เขาบอกว่าผู้เป็นพ่อกังวลเรื่องที่จะมีคนวางแผนซุ่มโจมตี

ดังนั้นพวกเขาจะเตรียมตัวออกเดินทางกันคืนนี้

เขาจึงมาถามว่าอยากร่วมทางไปพร้อมกันในทันทีเลยหรือไม่…

เขายังบอกอีกว่าผู้เป็นพ่อส่งกำลังเสริมมาให้ ดังนั้นถนนหนทางย่อมปลอดภัยหายห่วงอย่างแน่นอน เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับสวี่หยาง

เดิมทีถ้าสวีเหวินเผิงไม่ได้เอ่ยประโยคสุดท้าย สวี่หยางคงอยากร่วมทางไปด้วย

แต่เนื่องจากประโยคดังกล่าวมันไม่ต่างจากการปักธง เขาจึงตอบทันทีว่าอยากขัดเกลายาทะลวงขั้น ดังนั้นจึงไม่อาจติดตามไปได้