แดนนิรมิตเทพ นิยาย บท 479

มู่หรงเค่อหยิบปืนขึ้นเงียบๆ แล้วเล็งไปที่มู่หรงยานเอ๋อร์ หากเหรินเทียนหยู่ลงมือ เขาก็จะฆ่ามู่หรงยานเอ๋อร์ก่อน จากนั้นค่อยฆ่าตัวตาย

แม้ต้องตาย เขาก็ไม่มีทางให้ชื่อเสียงของตระกูลมู่หรงเสียหาย

ในเวลานี้ เสียงหนึ่งดังขึ้นเรียบๆ "รอเดี๋ยว!"

เหรินเทียนหยู่ขมวดคิ้ว มองไปทิศทางที่เสียงดังขึ้นอย่างโมโห

มู่หรงยานเอ๋อร์เห็นว่าในที่สุดเฉินโม่ก็ออกมาช่วย ดีใจจนเอามือปิดปากร้องไห้ออกมา เดิมทีเธอคิดว่าเฉินโม่ปล่อยเธอทิ้งแล้ว แต่ดูแล้วคงไม่ใช่

พวกผู้มีชื่อเสียงของเขตเจียงหนานเองก็หันไปมองยังทิศทางที่เสียงดังมาอย่างสงสัย พลังร้ายกาจของเหรินเทียนหยู่เพิ่มมากขึ้น ใครมันกล้าออกมาขัดขวางเขาในเวลานี้?

เฉินโม่ลุกขึ้นยืนช้าๆ แล้วค่อยๆเดินไปยังโต๊ะหนึ่งที่วางจานผลไม้และขนมไว้ จากนั้นก็นั่งลง แล้วหยิบตะเกียบขึ้นอย่างเชื่องช้า คีบขนมชิ้นหนึ่งใส่ปาก แล้วค่อยๆเคี้ยว

เฉินโม่มองไปทางมู่หรงเค่อ บนใบหน้าแสดงรอยยิ้มหยอกล้อขึ้น "คุณมู่หรง ถ้าหากคุณยินดียอมจ่ายให้ผมหนึ่งร้อยล้าน ผมจะช่วยคุณจัดการเขา!"

ถ้าหากไม่ได้เห็นแก่มู่หรงยานเอ๋อร์ เฉินโม่ก็ไม่สนใจความเป็นความตายของตระกูลมู่หรง อีกอย่างก่อนหน้านี้มู่หรงเค่อเอาแต่ดูถูกเขามาเสมอ แม้ว่าเฉินโม่จะไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจก็รู้สึกไม่ดีอย่างมาก

เป็นถึงผู้บำเพ็ญแดนดั่งเทพ จะทนยอมให้มนุษย์ธรรมดามาดูถูกได้ยังไงกัน!

ที่เฉินโม่รอนานขนาดนี้แล้วค่อยแสดงตัวออกมาช่วย เพราะต้องการให้บทเรียนกับมู่หรงเค่อ ยังไงซะมู่หรงยานเอ๋อร์ก็มีหยกแขวนอยู่กับตัว เหรินเทียนหยู่ไม่สามารถทำร้ายเธอได้

ส่วนที่เรียกค่าตอบแทนจากมู่หรงเค่อหนึ่งร้อยล้าน เพียงเพราะอยากให้บุญคุณความแค้นกับตระกูลมู่หรงจบสิ้น สุภาพบุรุษใช้ชีวิตอยู่บนโลกมนุษย์ ถือเป็นการแก้แค้นทางหนึ่ง

"เจ้าคนนี้นี่เอง!"

"เขาบ้าไปแล้วงั้นหรอ? เสนอหน้าออกมาเวลานี้ หาเรื่องตายหรือไง!"

แววตาของหยูเจียหาวมีความสะใจ "ไอ้ขยะเฉินโม่ ฉันไม่รู้จะพูดอะไรดี ครั้งนี้ฉันจะคอยดูว่าใครมันจะมาช่วยแกอีก!"

ใบหน้าของหยางเชี่ยนเชี่ยนมีความตกใจ พูดเสียงเบาว่า "เข่อเยว่ เฉินโม่จะลงมือแล้ว เธอว่ามันจะสามารถช่วยยานเอ๋อร์ไว้ได้มั้ย?"

อานเข่อเยว่เหลือบมองเฉินโม่ ไม่ได้ตอบกลับหยางเชี่ยนเชี่ยน แต่ทำแค่ขมวดคิ้วขึ้น "เฉินโม่ อยู่ต่อหน้าศัตรูที่แข็งแกร่งเช่นนี้ นายยังกล้าที่จะอวดดีอย่างนั้นอีก ปัญหาที่ฟ้าส่งมายังหนีได้ แต่ปัญหาที่หาเรื่องเองหนีไม่รอดหรอกนะ!"

เจิ้งหยวนฮ่าวมองเฉินโม่เองก็ส่ายหัวเล็กน้อย แววตามีความดูถูก "คนเราเจอปัญหาต้องหนีให้พ้น เฉินโม่ ดูแล้วเมื่อก่อนฉันคงจะมองนายสูงเกินไปสินะ!"

มู่หรงเค่อสีหน้าอึ้งตะลึง เหมือนว่าไม่กล้าเชื่อคำพูดที่ตัวเองได้ยิน แต่ตระกูลมู่หรงอยู่ในช่วงวิกฤติ พวกผู้มีอำนาจชื่อเสียงที่ในเวลาปกติเอาแต่เคารพนอบน้อมต่อหน้าตระกูลมู่หรง ตอนนี้กลับไม่มีใครกล้าออกมาช่วยเหลือ สุดท้ายกลับเป็นเฉินโม่ชายหนุ่มที่เขาเอาแต่ดูถูกมาโดยตลอดกล้าออกมาช่วยเหลือ!

มู่หรงเค่อรู้สึกตื้นตันใจเล็กน้อย