ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม นิยาย บท 621

ยามนี้ เมื่อนางแต่งกายเต็มยศ แต่งแต้มเครื่องประทินสีชาด กลับงดงามชวนตะลึงงันอย่างคาดไม่ถึง

หากเจียงซื่อจื่อได้พบซูหว่านในวันนี้ มิใช่ว่าจะถูกนางทำให้หลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้นหรอกหรือ?

นางสวมชุดแต่งงานสีเขียวปักลายนกยูงแขนกว้างชายยาวลากพื้น คลุมทับด้วยผ้าคลุมไหล่สีแดงที่ประดับตกแต่งด้วยไข่มุกและปักดิ้นทอง ริมแขนเสื้อเผยให้เห็นแขนเสื้อตัวในสีแดง ชุดแต่งงานชุดนี้ ล้วนเป็นฝีมือการเย็บปักถักร้อยของเสิ่นชิงหลีทีละเข็มทีละด้ายทั้งสิ้น

เมื่อสวมสร้อยคอหยก กำไลข้อมือ รวมถึงแหวนพลอยหยกอีกหลายวง และต่างหูจนครบชุด ทั่วทั้งร่างของซูหว่านก็แผ่กลิ่นอายสูงศักดิ์ออกมา

เพียงแต่ว่า ของเหล่านี้ช่างหนักอึ้งยิ่งนัก นี่ยังไม่ได้สวมมงกุฎหงส์เลยด้วยซ้ำ

นางไม่อยากจะจินตนาการเลยว่า หากสวมใส่เข้าไปแล้ว มันจะหนักสักเพียงใด?

ยังเหลือเวลาอีกเกือบหนึ่งชั่วยามกว่าจะถึงฤกษ์มงคล เสิ่นชิงหลีอาศัยประสบการณ์ของตน สั่งให้คนจัดเตรียมอาหารเช้ารสอ่อนแต่ทำให้อยู่ท้องมาส่ง เพื่อให้ซูหว่านได้กินรองท้องไว้ก่อน

มิเช่นนั้นหลังจากนี้คงต้องวุ่นวายอีกยกใหญ่ กว่าจะเสร็จพิธีก็คงล่วงเข้ายามอู่ ซึ่งระหว่างนั้นจะไม่สามารถกินอะไรได้เลย นางเกรงว่าซูหว่านจะไปหิวโซอยู่ที่จวนกั๋วกง

ถึงเวลานั้น ซุนหลิงเอ๋อร์ เจียเฉิง และลั่วซีจู๋จะตามไปอยู่เป็นเพื่อนนาง

พวกนางล้วนยังเป็นดรุณีที่ยังไม่ออกเรือน สามารถไปอยู่เป็นเพื่อนเจ้าสาวได้

ซูหว่านเองก็มิได้อิดออด กินจนอิ่มแปล้ แล้วจึงเติมเครื่องประทินโฉมเล็กน้อย

ทางฝั่งนางกำลังเอะอะจอแจ พี่ชายทั้งห้าต่างพากันมาหาซูหว่านเพื่อมาดูนาง

วันนี้ พี่ชายทั้งห้าต่างสวมใส่เสื้อผ้าที่ตนคิดว่าหรูหราและดูดีมีหน้ามีตาที่สุด เพื่อมาเป็นหน้าเป็นตาให้ซูหว่าน

พวกเขาหารือกันไว้แล้ว ประเดี๋ยวพอเจียงอวี้มาถึง คิดจะพาน้องสาวพวกเขาไปง่าย ๆ ย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายดายนัก

ต้องผ่านการทดสอบของพี่ชายทั้งห้าให้ได้เสียก่อน เยี่ยรุ่นเจ๋อก็อยู่ในกลุ่มพวกเขาด้วย อีกสักครู่ทั้งหกคนจะไปรวมตัวกันกั้นประตู

เจียงอวี้เคยได้เห็นพิธีการนี้ในงานแต่งงานของซูจิ่งมาแล้ว ดังนั้นเขาจึงเตรียมการมารับมือแต่เนิ่น ๆ

เมื่อคืนเขาดื่มสุราไปมากกว่าจะหลับลึกไป จนกระทั่งรุ่งเช้าถูกคนปลุกให้ตื่น ดื่มน้ำแกงสร่างเมาไปสองถ้วยติด แล้วอาบน้ำชำระกายอีกรอบ เขาถึงได้ตาสว่างตื่นเต็มตา

จวนกั๋วกงจุดประทัดตั้งแต่เช้าตรู่ เขาจัดการตัวเองจนเรียบร้อย สวมชุดแต่งงานสีแดงสด ศีรษะสวมกวานทองคำ บนกวานมีสายสร้อยผลึกแดงสองเส้นห้อยระย้าลงมาเคลียข้างหู โผล่ให้เห็นในระหว่างเส้นผม

สีแดงทั้งชุดนี้ ขับให้ผิวของเจียงอวี้ดูขาวผ่องขึ้นอีกส่วนหนึ่ง วันนี้เขาดูองอาจผ่าเผยยิ่งกว่าวันวาน

มีทั้งความอาลัยอาวรณ์ ความยินดี และความปวดใจ

ตัวเอกของวันนี้คือน้องสาวของพวกเขา นางดูงดงามกว่ายามปกติ

เมื่อได้เห็นเครื่องแต่งกายเต็มยศของนาง เหล่าพี่ชายต่างรู้สึกแสบจมูกขึ้นมาโดยมิได้นัดหมาย

ผ่านพ้นวันนี้ไป นางก็จะกลายเป็นคนบ้านอื่นแล้ว หลายปีมานี้ พวกเขาทะนุถนอมนางดั่งไข่ในหิน ซูหว่านเปรียบเสมือนบุปผาล้ำค่าเพียงต้นเดียวที่หาที่เปรียบมิได้ บรรดาบุรุษในบ้านเมื่อมีความสามารถแล้ว ต่างก็เฝ้าดูแลปกป้องนางอย่างละเอียดลออทุกฝีก้าว แต่บัดนี้กลับมีชายคนหนึ่งโผล่มา จะมายกกระถางดอกไม้นี้ของพวกเขาไปทั้งกระถาง คิดอย่างไรก็รู้สึกขัดใจยิ่งนัก

“หว่านหว่าน วันนี้เจ้างามเหลือเกิน” ซูจิ่งยื่นมือไปลูบศีรษะนางเบา ๆ

นางยังมิได้สวมมงกุฎหงส์ เพราะเกรงว่าจะหนักศีรษะเกินไป เป็นภาระเปล่า ๆ เอาไว้ค่อยสวมตอนใกล้จะออกจากเรือนก็ยังไม่สาย

“ขอบคุณพี่ใหญ่ที่ชมเจ้าค่ะ ข้ารู้ตัวดีว่าข้างามมาก” ซูหว่านหัวเราะ ถือโอกาสหลงตัวเองไปหนึ่งยก

“ถึงปกติเจ้าจะงามอยู่แล้ว แต่วันนี้เจ้างามที่สุดเลย”

ซูอวิ๋นที่ยืนอยู่ด้านหลังเอ่ยแทรกขึ้นมา ยังคงเป็นน้ำเสียงและถ้อยคำที่คุ้นเคย เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของพี่สี่ขนานแท้ ที่มักจะแฝงความปากแข็งแต่น่าเอ็นดูเอาไว้ทุกที่ทุกเวลา