ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม นิยาย บท 654

แต่เนื่องจากดวงตาของนางมองไม่เห็น ย่อมต้องมีสิ่งที่ไม่สะดวกมากมาย ภายใต้การโน้มน้าวครั้งแล้วครั้งเล่าจากคนในตระกูลซูและลูกเขย นางจึงพยักหน้าตอบตกลง ยอมที่จะย้ายมาอยู่จวนตระกูลซู

แม่ซูรู้ว่านางกลัวจะเป็นภาระแก่ทุกคน ดังนั้นจึงไม่ได้จัดคนรับใช้ให้มากนัก และจัดให้พักในเรือนที่ค่อนข้างปลีกวิเวกและสงบเงียบ

ในวันธรรมดา หากนางต้องการกินข้าวพร้อมกับทุกคนก็จะให้คนช่วยประคองมาที่ห้องโถงด้านหน้า หากไม่ต้องการกินข้าวร่วมกับทุกคนก็จะส่งอาหารไปยังเรือนของนาง สรุปคือ ให้นางสะดวกสบายที่สุดเท่าที่จะทำได้

แม้ภายนอกจะไม่สามารถจัดงานอย่างเอิกเกริกได้ แต่ภายในจวน แม่ซูก็ยังคงรวบรวมคนในตระกูลทั้งหมดไว้ด้วยกัน และตกแต่งห้องของซูอวิ๋นเป็นพิเศษให้เป็นแบบห้องหอ เพื่อให้คู่หนุ่มสาวได้ทำพิธีอย่างเรียบง่าย

เครื่องนอนและผ้าปูทั้งหมดเป็นสีแดง แถมยังจุดเทียนคู่มงคล และเตรียมผลไม้อบแห้งตามประเพณีที่มีความหมายมงคลว่า ‘ขอให้มีบุตรชายผู้ประเสริฐเร็วพลัน’ เอาไว้พร้อม

เย่ว์อิ๋นซวงมองดูทั้งหมดนี้ หากนางยังไม่สามารถรับรู้ได้ว่าคนตระกูลซูให้ความสำคัญกับนางเพียงใด นั่นก็เท่ากับว่านางเป็นคนโง่เง่าสิ้นดีแล้ว

ในขณะนี้ นางรู้สึกมีความสุข เพราะนางได้มีบ้านใหม่อีกครั้ง

ตั้งแต่การรีบร้อนเข้ามาในจวน จนกระทั่งทุกสิ่งทุกอย่างเสร็จสิ้นเรียบร้อยทั้งหมด ใช้เวลาไปเพียงแค่ครึ่งเดือนเท่านั้น

ซูอวิ๋นคนนี้พอไม่ทำอะไรก็เงียบไป แต่พอทำก็สร้างความตะลึงพรึงเพริด เขากลับแซงหน้าพี่สามไปแต่งงานมีภรรยาเสียก่อน

ส่วนพี่สามที่ต้องทนทุกข์ ก็ทำได้เพียงรออย่างซื่อสัตย์เป็นเวลาหนึ่งปี จึงจะสามารถได้สาวงามมาครอบครอง

เมื่อองค์รัชทายาทสิ้นพระชนม์ ราชสำนักก็สงบลงอย่างยากลำบาก แต่การต่อสู้ส่วนตัวของเหล่าองค์ชายก็ไม่เคยหยุดนิ่ง

อ๋องเสียน มู่หรงรุ่ย จู่ๆ ก็เริ่มมุ่งมั่นพัฒนาตัวเอง เข้าเฝ้าตรงเวลาทุกวัน แถมยังกล้ากล่าวอะไรบ้างในท้องพระโรง ถึงแม้ว่าคำพูดทั้งหมดจะเป็นเพียงเรื่องไร้แก่นสารก็ตาม

มู่หรงเซิงและมู่หรงไหวยังไม่ทราบการตัดสินใจของบิดา พระองค์ได้ร่างพระราชโองการไว้แล้ว เตรียมจะแต่งตั้งองค์ชายเจ็ด มู่หรงไหว เป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ เมื่อพ้นกำหนดไว้ทุกข์องค์รัชทายาทในปีหน้า ก็จะประกาศให้คนทั่วแคว้นทราบทันที

วันเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ไม่รีบเร่งเช่นนี้ บางคนมีความสุขยินดี และบางคนก็มีความทุกข์ระทม

คนที่มีความสุขนั้น ก็อย่างเช่น ซูหว่านกับเจียงอวี้ และคนตระกูลซู ต่างก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและสงบสบายในทุกๆ วัน เพราะทุกคนสมหวังดั่งปรารถนา ได้อยู่กับคนที่ตนรัก

คนที่เศร้าโศก ก็เช่น กู้เย่ว์ นางระวังร้อยพันวิธี แต่ก็ยังไม่อาจป้องกันจ้าวฮุ่ยได้

จ้าวฮุ่ยยังประสบความสำเร็จในการมีความสัมพันธ์กับมู่หรงเซิง การร่วมรักกันหนึ่งคืน ทำให้นางเยาะเย้ยกู้เย่ว์อย่างภูมิใจมาก

นางยังได้สาวไส้คนทรยศที่อยู่ในเรือนของตนออกมา แต่เลือกที่จะไม่แหวกหญ้าให้งูตื่น ทำให้คนผู้นั้นไม่สามารถเข้าใกล้ตัวเองได้ โดยจัดให้คนผู้นั้นไปทำงานภายนอกแทน

หลังจากที่นางและมู่หรงเซิงทำสงครามเย็นกันมาเกือบครึ่งเดือน ประจำเดือนของนางที่ล่าช้าไปหลายวันก็ยังไม่มาเยือน นางจึงให้สาวใช้ที่รู้เรื่องการแพทย์ในจวนตรวจชีพจร และพบว่าตัวเองตั้งครรภ์แล้ว

เด็กคนนี้มาในเวลาที่เหมาะสมที่สุด สถานการณ์ของกู้เย่ว์ก็พลิกผันไปในทันที

แต่นางก็ยังตัดสินใจที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ

นางยังได้สร้างภาพลวงตาว่าประจำเดือนของตัวเองมาแล้วในเดือนนี้ โดยการส่งผ้าเปื้อนเลือดออกไปทุกวัน เพื่อสร้างความสับสนให้กับจ้าวฮุ่ย และทำให้นางลดความระมัดระวัง

เมื่อรอจนกระทั่งครรภ์ครบสามเดือนและมั่นคงดีแล้ว นางจึงจะจัดการสั่งสอนจ้าวฮุ่ยอย่างสาสม เพื่อชำระแค้นในครั้งนี้

จ้าวฮุ่ยไม่ได้อยากจะคลอดบุตรชายสายตรงหรอกหรือ? ในเมื่อไม่ยอมให้นางมีลูก ก็อย่ามาโทษนางที่จะทำให้จ้าวฮุ่ยมีไม่ได้ คอยดูว่าถึงตอนนั้นเมื่อจ้าวฮุ่ยไม่มีลูก แล้วจะใช้สิ่งใดมารักษาฐานะของตัวเองไว้ได้

มู่หรงเซิงคิดทบทวนอยู่นาน ในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะเป็นฝ่ายเข้าหากู้เยว่เพื่อขอคืนดีก่อน เขารักนางอย่างไม่ต้องสงสัย จึงเต็มใจที่จะเป็นฝ่ายเริ่มต้นก่อน