เจ้าพ่อกบฏโลก บทที่ 105 ก็ทนมันอย่างนี้แหละ

sprite

ลมไออุ่นหยุดชะงักแล้ว สำหรับเมืองจงไห่แล้ว เป็นเรื่องที่น้อยมากที่จะพบเจอเลย。

ที่บ้านนั้นก็ไม่ได้มีผ้าห่มที่หนามาก มีแต่บางๆ

ซ่งซานสี่พิจารณาดู จึงทำได้แค่ไปพักที่โรงแรมแล้วล่ะ

ที่โรงแรม ลมไออุ่นของแอร์นั้นยังคงมี

แม้แต่ ที่เหมือนกับกอสเซนต์ โฮเทลโรงแรมห้าดาวเช่นนี้ มีที่แอร์ไออุ่นเป็นของตนเองนั้น จะไม่มีปัญหาที่เกิดขึ้น

แน่นอนว่า หน้าร้อนในเมืองจงไห่นั้นอากาศเย็นมาก แม้แต่แอร์และพัดลมนั้นก็ไม่จำเป็นที่จะต้องเปิด

ซูโหย่วชิงนั้นยังโทรคุยอยู่กับตู้ไห่ผิง

ซ่งซานสี่นั้นก็เลยยังไม่เอ่ยเรื่องนี้

แต่ไม่คิดเลยว่า ในตอนที่ซูโหย่วชิงนั้นวางสายไปแล้ว ซ่งซานสี่นั้นมองไปด้านนอกหน้าต่าง ตกตะลึง

ลมที่โหยหวน และหิมะที่ร่วงลงมาที่ขนห่าน

อะไรจะขนาดนั้น!

อะไรจะหนาวขนาดนี้นะ ก่อนที่จะพาเถียนเถียนและ ซูโหย่วชิงประตูเพื่อมุ่งหน้าไปยังที่โรงแรม

อีกทั้ง หิมะตกหนักเป็นอย่างมาก ขับรถออกไปนั่นไม่ค่อยปลอดภัย

ซูโหย่วชิงนั้นมองไปที่หิมะที่ตกภายด้านนอก กลับมีความตื่นเต้นขึ้นเล็กน้อย

“พระเจ้าเถอะ ปีนี้ในที่สุดก็มีหิมะตก!สวยจริงๆ……อ่าอ่า……”

เธอ นั้นได้จามออกมา

อดไม่ได้ที่จะไปจับไหล่“ทำไมถึงได้หนาวขนาดนี้?”

ซ่งซานสีหน้าขมขื่น “อือ ไออุ่นนั้นหยุดไปตั้งนานแล้ว”

“อ่า?นี่……”ซูโหย่วชิงนั้นแอบใจหวั่น“เถียนเถียนเป็นอะไรไปหรอ?”

ซ่งซานสี่นั้นรีบเข้าไปในห้องนอนของเถียนเถียน

ใช้ผ้าห่มบางๆนั้นห่อตัวอย่างระมัดระวัง ค่อยๆห่มเธอไว้ กอดแล้วยกเข้าไปในห้อง

“พี่สาว เพียงแค่กอดเธอไว้ เบียดๆกัน ก่อนที่จะเอาผ้าห่มทั้งหมดแล้ว ห่มไป น่าจะพอทนได้อยู่ ช่วงนี้ที่หิมะตก ออกไปโรงแรมก็ไม่ได้ หนาวเกินไปแล้ว แล้วก็ไม่ค่อยปลอดภัยอีก”

เมื่อเอ่ยจบแล้ว เธอก็ได้เอาเถียนเถียนนั้นวางไว้บนเตียงของอาของเธอ

ยัยบ้าช่วงนี้นั้น กินดี นอนหลับสบาย

เด็กน้อยนั้นอยู่ในช่วงการเจริญเติบโต การนอนนั้น เดิมทีก็นอนลึก

ซ่งซานสี่นั้นหันหลังไป ก่อนที่จะเอาผ้าห่มที่อยู่บนโซฟา ก่อนที่จะเอาเข้าไปด้วย

ในเวลานี้ เขานั้นไม่มีชุดนอน แล้วยังคงแต่งงานเรียบร้อยก่อน !

เดิมที รอที่อยากจะมีข่าว แล้วไปจัดการหยางต้าหลี่

แต่ว่า มองไปเห็นวันที่หิมะตกแล้ว เกรงว่านายน้อยนี้วันพรุ่งนี้จะไม่มีโอกาสได้ไปยังในเมือง

ซูโหย่วชิงกลับเอ่ยต่อ“งั้นคุณล่ะ?จะทำยังไง?”

“ผมไม่เป็นไรหรอก ทนหนาวได้”

“งั้นจะได้ ได้อย่างไรกันล่ะ?”ซูโหย่วชิงนั้นตกตะลึง

“นอนก่อนเถอะพี่สาว ปกป้องครรภ์ต้องมาก่อนนะ มาสิ นอนเถอะ ผมจะหาของมาห่มให้คุณเอง”

“คุณ……อ้อ!”

ซูโหย่วชิงนั้นเพียงนอนลง แล้วก็กอดไปที่เถียนเถียน

เถียนเถียนนั้นนอนฝันจนอ้าปากไปมา อีกทั้งยังเรียกหม่าม๊าอีก ก่อนที่จะเข้าไปซุกในอ้อมอกของคุณน้า

ซูโหย่วชิง ไม่เพียงแต่มีความรู้สึกที่เป็นแม่เท่านั้น แต่ก็มีความรักที่แผ่ซ่านออกมาจากภายในใจด้วย

ความอบอุ่นที่เหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ก่อนที่จะกอดหลานสาวไว้แน่น

ซ่งซานสี่นั้น ได้หยิบผ้าห่มทั้งสองผืนที่เพิ่งหยิบไปนั้น มาห่มบนตัวเธอเหมือนกัน

ภายในห้องนั้น ตอนนี้ก็ยังได้มีความหนาวนิดหน่อย

แต่ว่า ซูโหย่วชิงนั้นยังรู้สึกว่าทนได้

เธอนั้นหันหน้าไปมองที่ซ่งซานสี่ แต่ว่าเขานั้นก็ได้หันหลังเดินออกจากประตูไปแล้ว

ซูโหย่วชิงนั้นแอบตื้นตัน ก่อนที่จะรู้สึกหดหู่ในทีเดียวกัน

เขาคนนี้นั้น จะไปแอบหนาวคนเดียวหรือไงกัน ?

เร็วๆนั้น ซ่งซานสี่นั้นได้หยิบแก้วน้ำอุ่นๆนั้น อีกทั้งยังมียาบำรุงครรภ์ ส่งมาให้เธอ

ซูโหย่วชิงหัวเราะ“ลืมเรื่องพวกนี้ไปเถอะ ขอบคุณค่ะ!”

“ไม่ต้องเกรงใจหรอก”

เพิ่งกินยาเสร็จ ซูโหย่วชิงนั้นรู้สึกอาการไม่ค่อยดี

ซ่งซานสี่นั้นเมื่อมองสีหน้าเธอ ก็ดูออกว่าอยากจะอาเจียนอีก

รีบวางของลงทันที ก่อนที่จะเอามือนั้นเข้าไปในผ้าห่ม แล้วรีบนวดกดจุดให้เธอ

ซูโหย่วชิง สีหน้าเธอเริ่มแดง

ก่อนที่จะรู้สึกสบายตัว แล้วก็หลับตาลง

ในรอบนี้ แม้แต่จะอาการอาเจียนก็ไม่มี ก่อนที่จะผ่านไปได้อย่างปลอดภัย

ด้วยความเคยชิน วันนี้จึงเพียงแค่ได้นอนหลับ แล้วก็ไม่อาเจียนอีก

หลังจากที่กินยาไป เธอเอ่ย “ซานสี่ หากคุณยังไม่ออกไป งั้นก็หาโรงแรมพักเถอะ!”

“ไม่ต้องหรอก วันที่หนาวขนาดนี้ คุณกับเถียนเถียนอยู่ที่บ้าน ผมนั้นไม่ค่อยวางใจ”

“แต่ว่า คุณจะหนาวนะ……”

“ไม่เป็นไรหรอก ผมทนได้น่า”

ซ่งซานสี่ยิ้ม ก่อนที่จะช่วยกดในผ้าห่มอย่างถนุถนอมและระมัดระวัง

หลังจากนั้น จึงหันหลังเดินออกไป

เมื่อมาถึงห้องโถง เขานั้นได้ควักโทรศัพท์ออกมา

ซูโหย่วชิงนั้นรู้สึกไม่ค่อยดี ส่ายหัวไปมา ก่อนที่จะหลับตา ไม่ว่ายังไงก็นอนไม่หลับ……

ซ่งซานสี่ยืนที่ด้านหน้าริมหน้าต่าง ก่อนที่จะมองไปที่หิมะที่ตกอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่จะโทรหาโจวเหวินปิง

เมื่อรู้ว่าไอ้หยางต้าหลี่นั้น จะไปที่บริษัทในช่วงตอนบ่าย

แล้งหลังจากในช่วงตอนบ่ายแล้ว ก็จะกลับไปยังที่บ้านเลย

หลังจากกลับบ้าน เขานั้นก็ได้เล่นกับนก ให้อาหารปลา

ในตอนดึก ก็ไม่ได้ออกไป

ในตอนนี้ โจวเหวินปิงนั้นยังคอยติดตามเขาอยู่ !

หิมะตกหนักแล้ว ไม่ปลอดภัย อีกทั้ง หิมะแรกเมืองจงไห่นั้น ไม่ได้ตกแค่สองสามวัน เป็นไปไม่ได้ ประมาณว่า

โจวเหวินปิงคิดแล้วก็ใช่ ก่อนที่จะพร้อมแยกไป

ซ่งซานสี่ทางด้านนี้นั้น ได้โทรศัพท์หาตู้ไห่ผิงอีกรอบหนึ่ง

ตู้ไห้ผิงนั้นยังดีใจอยู่ ก่อนที่จะรู้สึก และไม่ได้เอ่ยเรื่องของตนเอง

ตอนนี้คุณอยู่ที่แฟรงก์เฟิร์ต พรุ่งนี้ทีมแฟรงค์เฟิร์ตมีงานแข่งขัน ซื้อล็อตเตอรี่ไว้บ้างสิ เอาชนะ หนึ่ง แพ้

“พระเจ้า……”ตู้ไห่ผิงตกใจแย่“ น้องซานสี่อ่า นั้นมันสืบแสนหยวนเลยนะ ผมจะเอาอะไรมาเดิมพันล่ะ?”

“ฟังผมก็พอแล้ว!หากคุณแพ้ ผมจะจ่ายชดเชยให้เองน่า”

ก่อนที่จะเอ่ยอย่างจริงใจ“น้องซานสี่ ตอนนี้คุณหาเงินได้แล้ว แต่ว่า ไม่ต้องเอามาเดิมพันก็ได้?โหย่วหรงนั้น เรื่องที่ทำเธอเสียใจที่สุดก็คือการพนัน!ไม่ใช่ว่าพี่เขยว่าแกหรอกนะ แต่เป็นเพราะไม่หวังว่านายจะไม่เล่นนะ

“หึหึ จริงๆแล้ว เงินของผม ยังมีอีกส่วนหนึ่ง ที่ซื้อล็อตเตอรี่เดิมพันบอลมาได้จากต่างประเทศนะ”

ตู้ไห่ผิง“……”

แล้วเอ่ย “แต่ก็ไม่สามารถรับประกันการชนะนะ?ของนี้ เมื่อได้ยินคนอื่นเอ่ย มันจะง่ายต่อการที่จะโดนคนอื่นบังคับเอาไว้ ซานสี่ ไม่อยากที่จะกำหนดไว้

ซ่งซานสี่เอ่ยตอบอีก ความทรงจำของผมนั้น สามารถที่จะทำได้ทุกอย่าง

พี่เขย พี่พูดก็มีเหตุผล เช่นนี้แล้ว ซื้อหนึ่งหมื่นยูโรใช่ไหม เอาชนะหนึ่งต่อศูนย์ใช่ไหม ผมจะวิเคราะห์ตำวเลข

“หนึ่งหมื่นยูโรนั้นแพงมากเลยนะ ผม……ช่างมันเถอะ ซื้อสักร้อยหนึ่ง !ยังไงสะวันพรุ่งนี้ พวกผมนั้นจะต้องไปร่วมท่องเที่ยวเข้าร่วมดูการแข่งขันแฟรงค์เฟิร์ตด้วย”

ซ่งซานสี่“……”

แอบพูดไม่ค่อยออก

เอ่ยมาครึ่งวัน แต่ทว่าเขานั้นจะซื้อแค่ร้อยยูโร

แต่ว่า วันพรุ่งนี้ ตู้ไห่ผิงนั้นจะต้องเสียใจแน่

เปิด วีพีเอ็น ก่อนที่เข้าทีมแฟรงค์เฟิร์ต เดิมพันเอาชนะหนึ่งต่อศูนย์ อัตราที่ต่อรองตือ ห้าจุดแปดต่อหนึ่ง

หลังจากที่จัดการเรื่องเสร็จแล้ว โจวเหวินปิงก็ได้โทรเข้ามา

เจ้าพ่อกบฏโลก บทที่ 105 ก็ทนมันอย่างนี้แหละ

อ่าน บทที่ 105 ก็ทนมันอย่างนี้แหละ นิยาย เจ้าพ่อกบฏโลก โดย Anonymous เจ้าพ่อกบฏโลก เป็นแบบเต็มอ่าน บทที่ 105 ก็ทนมันอย่างนี้แหละ และบทถัดไปได้ฟรีทางออนไลน์ที่นี่

หมายเหตุ: เว็บไซต์ novelones.com รองรับการอ่านฟรีและดาวน์โหลด PDF สำหรับนิยาย เจ้าพ่อกบฏโลก

บทที่ 105 ก็ทนมันอย่างนี้แหละ