เซียนอมตะ 2,500 ปี [我只有两千五百岁] นิยาย บท 137

บท​ที่​ 137 ปรมาจารย์​ฮัว​ถูก​วางยาพิษ​! อันตราย​ถึงชีวิต​!

ซูเย่​มาถึงที่นี่​แล้ว​

ผู้​ร่วม​ลงทุน​เปิด​สาขา​ใน​หอประชุม​ยัง​ไม่ได้​กลับกัน​ไป

แต่ละคน​ยัง​แสดงความยินดี​ให้​กันและกัน​อยู่​

พวกเขา​รู้ดี​ว่า​ตราบใดที่​ได้รับ​สิทธิ์​ใน​การ​เปิด​สาขา​มา ก็​จะสร้าง​กำไร​ให้ได้​อย่าง​แน่นอน​ และ​ยัง​เป็น​ถึงกิจการ​ที่​ยั่งยืน​ยาว​ไปตลอดชีวิต​ ไม่มีทาง​ถูก​กำจัด​ออก​ไปจาก​ตลาด​

ทุกคน​ตื่นเต้น​เป็นอย่างมาก​

โดยเฉพาะ​ตอนที่​เห็น​ซูเย่​ บรรยากาศ​ก็​ยิ่ง​ครึกครื้น​ไปมากกว่า​เดิม​

“ขอ​เชิญทุกท่าน​นั่งลง​ก่อน​ครับ​ ผม​มีบางอย่าง​จะบอก​”

ซูเย่​กล่าว​จบ​ ทุกคน​ก็​แยกย้าย​กัน​ไปหา​ที่นั่ง​

“ทุกท่าน​ครับ​” ซูเย่​เดิน​ขึ้นไป​บน​เวที​และ​กล่าว​ด้วย​รอยยิ้ม​ “ใน​เมื่อ​ได้​เซ็นสัญญา​แล้ว​ จากนี้​ก็​ถือว่า​พวกเรา​จะได้​ร่วมงาน​กัน​ในอนาคต​ สิ่งต่อไป​ที่​ทุกท่าน​ต้อง​ทำ​คือ​การ​หา​ตำแหน่งที่ตั้ง ง​สาขา​ ลงมือ​ตกแต่ง​ร้าน​ และ​อื่น​ ๆ ทุกท่าน​คงจะ​ได้​อ่าน​ข้อตกลง​อย่าง​ละเอียด​ก่อนที่จะ​เซ็นสัญญา​แล้ว​ใช่ไหม​ครับ​?”

ทุกคน​พยักหน้า​ตอบรับ​

“หาก​ได้​อ่าน​กัน​แล้ว​ ผม​เชื่อ​ว่า​พวก​ท่าน​คงจะ​เห็น​สัญญาข้อ​หนึ่ง​ ซึ่งเกี่ยวกับ​ข้อจำกัด​ใน​การ​ตกแต่ง​ร้าน​”

ซูเย่​กล่าว​ต่อ​ “เหตุผล​ที่ว่า​ทำไม​สัญญาข้อ​นี้​ถึงถูก​ยกขึ้น​มา ก็​เพื่อให้​ทุกท่าน​ได้​ระมัดระวัง​มากขึ้น​ เนื่องจาก​พวกเรา​กำลังจะ​เริ่มต้น​ทำ​กิจการ​เพื่อ​เด็กเล็ก​ โดย​มีจุดประสงค์​เพื่อ​ช่วยเหลื อ​เหล่า​พ่อแม่​รุ่นใหม่​จัดการ​กับ​โรค​ภัย​ของ​ลูก​น้อย​ ไม่ใช่เพิ่ม​ปัญหา​ให้​กับ​พวกเขา​”

“ผม​จึงต้อง​เตือน​ทุกท่าน​เอาไว้​อย่าง​เคร่งครัด​ ว่า​วัสดุ​ที่​นำมา​ตกแต่ง​ห้าม​ก่อให้เกิด​สาร​มลพิษ​ฟอร์มัล​ดีไฮด์​ ทุกอย่าง​จะต้อง​ได้รับ​การ​ตรวจสอบ​อย่าง​ละเอียด​ หาก​ได้​เข้าร่วม​แล้ว​ พวก​ท่าน​จะ ะต้อง​ทำให้​ดี​ที่สุด​ ห้าม​ทำลาย​ชื่อเสียง​ของ​กิจการ​ อย่า​ให้​อะไร​มาส่งผลเสีย​ทำร้าย​เด็ก​ได้​!”

“แน่นอน​ว่า​ทาง​เรา​จะจัดการ​เตรียม​แผนการ​ตกแต่ง​ร้าน​แบบ​พื้นฐาน​เอาไว้​ให้​ และ​จะมีเจ้าหน้าที่​ที่​เกี่ยวข้อง​ใน​ด้าน​นี้​ไปตรวจสอบ​ เมื่อไร​ที่​พบ​ว่าการ​ตกแต่ง​ไม่ได้มาตรฐาน​ หรือ​มีบาง​ปัจจัย​ที่ มองข้าม​ความปลอดภัย​ของ​เด็ก​ ทาง​เรา​ก็​มีสิทธิ์​ที่จะ​ตัด​ท่าน​ออกจาก​การ​ร่วมงาน​”

“หวัง​ว่า​ทุกท่าน​จะระมัดระวัง​กัน​เป็น​อย่างยิ่ง​นะ​ครับ​”

กล่าว​จบ​ ทุก​คนใน​ห้อง​ก็​พยักหน้า​

พวกเขา​ล้วน​เต็มไปด้วย​จิตวิญญาณ​อัน​แรงกล้า​

เงินลงทุน​แรก​เข้า​ตั้ง​สูงขนาด​นั้น​ พวกเขา​จะฆ่าตัวตาย​เพียง​เพราะ​เรื่อง​วัสดุ​ที่​ใช้ใน​การ​ตกแต่ง​ทำไม​?

พอได้​ออกปาก​ตักเตือน​ไปแล้ว​ ซูเย่​จึงรู้สึก​โล่งใจ​ขึ้น​เล็กน้อย​

หลังจาก​ส่งทุกคน​กลับ​ไปแล้ว​ เขา​มอง​ไปยัง​ห​ลี่​เผียว​ชุน​และ​เว่ยเย่​ชิง เอ่ย​ขึ้น​มาด้วย​สีหน้า​จริงจัง​ว่า​ “ฉัน​มีคำถาม​ พวก​นาย​ตอบ​ได้​ไหม​?”

“อะไร​เหรอ​?”

ทั้งสอง​ผงะ​

พวกเขา​สงสัย​ว่า​มีอะไร​ที่​ตัวเอง​ทำได้​ไม่ดี​พอ​หรือเปล่า​

ซูเย่​จึงเอ่ย​ถามขึ้น​มาทันที​

“การ​เตรียมการ​ของ​ตระกูล​เจิ้งไปถึงไหน​แล้ว​?”

“หือ​?”

ทั้งสอง​ผงะ​ไปอีกครั้ง​ พร้อมทั้ง​จ้องมอง​ซูเย่​กลับ​

แต่​ก่อนที่จะ​ได้​ตอบ​ออกมา​ พวกเขา​ก็​ตั้งสติ​ได้เสีย​ก่อน​

ห​ลี่​เผียว​ชุน​พ่นลม​ออกมา​และ​กล่าว​ “ถึงจะร่วมมือ​กัน​แต่​ก็​ให้​มัน​อยู่​แค่​ใน​เรื่อง​งาน​ ไม่ต้อง​คิด​จะหลอก​ให้​พวกเรา​หลุด​พูด​อะไร​ ฉัน​ไม่รู้​อะไร​ทั้งนั้น​!”

“ใช่ ใช่ ใช่” เว่ยเย่​ชิงเสริม​ทันที​พร้อม​พยักหน้า​

ซูเย่​เม้มปาก​อย่าง​ช่วยไม่ได้​

สอง​คน​นี้​ไม่หลงกล​เขา​!!

เขา​จึงส่าย​หัว​และ​เดิน​ออกจาก​หอประชุม​มาอย่าง​เสียดาย​

…..

คืน​นั้น​

ย่าน​มหาวิทยาลัย​เมือง​จี้หยาง​

ชายหนุ่ม​ผู้​มีคิ้ว​สูงดู​ชั่วร้าย​และ​เต็มไปด้วย​ความมั่นใจ​ เดิน​ยิ้ม​ผ่าน​จัตุรัส​กลาง​ไปยัง​เส้นทาง​เปลี่ยว​ ตรง​ไปสู่ส่วน​ที่​เงียบ​ที่สุด​ของ​ย่าน​นี้​

มาจบ​ลง​ที่​ลาน​ว่าง​ไร้​ผู้คน​

“ตรง​นี้แหละ​”

“ดีมาก​เลย​ ไม่มีคน​มาวุ่นวาย​แน่​”

หลังจาก​มอง​ไปรอบกาย​ มุมปาก​ของ​เขา​ก็​เผยอ​ยกขึ้น​เล็กน้อย​

ทันใดนั้น​ร่าง​ของ​เขา​ก็​ลอย​ขึ้น​สูง

ไม่ก่อให้เกิด​เสียง​ใด​ ๆ อย่าง​กับ​ว่า​ลอย​อยู่​ใน​อวกาศ​

มอง​กวาด​ไปทั่ว​ลาน​

และ​กลับ​ลง​มาสู่พื้นดิน​

จากนั้น​

เขา​หยิบ​หลอดแก้ว​ออก​มาจาก​กระเป๋ากางเกง​ ใน​นั้น​มีของเหลว​ใสขนาด​เท่า​เม็ด​ข้าว​อยู่​

“ไปเลย​”

เขา​กล่าว​ออกมา​พร้อม​รอยยิ้ม​แสน​เย็นยะเยือก​

“เอาล่ะ​…”

ทันใดนั้น​ของเหลว​ใสกลายเป็น​ห้า​สีและ​ลอย​ออกมา​

ภายใต้การควบคุม​ของ​พลังงาน​ที่​อธิบาย​ไม่ได้​ ผสาน​เข้ากับ​สายลม​แผ่วเบา​ มัน​จึงลอย​ไปยัง​สวน​แห่ง​หนึ่ง​

ผ่าน​หน้าต่าง​ เข้าไป​ใน​บ้าน​

และ​หยด​ลง​ไปบน​ถ้วย​ชาร้อน​ ๆ อย่าง​เงียบเชียบ​

สามนาที​ถัดมา​ มือ​เหี่ยวย่น​คู่​หนึ่ง​ได้​ยก​ถ้วย​ชาขึ้น​ดื่ม​

ภายนอก​ ใน​มุมอับ​

ชายหนุ่ม​ที่​ล่องลอย​อยู่​ใน​อากาศ​แอบ​มองผ่าน​ช่อง​ของ​หน้าต่าง​ เมื่อ​เห็น​ว่า​ชาย​ชรา​ได้​ดื่ม​ชาเรียบร้อย​แล้ว​ มุมปาก​ของ​เขา​ก็​ฉีก​ยิ้ม​ออก​กว้าง​ทันที​ และ​หลังจากที่​ลง​สู่พื้นดิน​แล้ว​ เขา​ก็​ เดิน​จากไป​

“ซูเย่​ผู้​น่าสงสาร​ อีก​เดี๋ยว​แกก็จะ​ได้​ฟังข่าวร้าย​ ฉัน​หวัง​ว่า​แก​จะรับได้​นะ​ ไม่อย่างนั้น​คง​ไม่สนุก​”

……

วัน​ต่อมา​

เวลา​ 6:50 น.​

เสียง​โทรศัพท์​ดัง​ขึ้น​และ​ปลุก​ซูเย่​ให้​ตื่น​จาก​การ​ฝึก​ตน​

เมื่อ​นำ​โทรศัพท์​ออกมา​ดู​ พบ​ว่า​เป็น​ห​ลี่​เค​อห​มิง

“ครับ​ ศิษย์​พี่​?” ซูเย่​รับสาย​

“อยู่​ไหน​?” ห​ลี่​เค​อห​มิงเอ่ย​ถามด้วย​น้ำเสียง​ผิดปกติ​

“เมือง​จี้หยาง​ครับ​ มีอะไร​เหรอ​?” ซูเย่​รีบ​ถามกลับ​ทันที​

“อาจารย์​ติด​พิษ​” น้ำเสียง​ของ​ห​ลี่​เค​อห​มิงเต็มไปด้วย​ความกังวล​ “มาที่นี่​เดี๋ยวนี้​!”

“อะไร​นะ​?!” ซูเย่​ตกใจ​ “ได้​ครับ​ ผม​จะไปเดี๋ยวนี้​!”

เขา​วางสาย​และ​รีบ​วิ่ง​ไปใน​ย่าน​มหาวิทยาลัย​ทันที​

ไม่เรียก​แท็กซี่​

ซูเย่​กระตุ้น​พลัง​ปราณ​เพื่อ​เร่งความเร็ว​ใน​การ​วิ่ง​ เนื่องจาก​ยัง​เป็นเวลา​เช้า จึงไม่มีคนเดินถนน​มาก​นัก​ เขา​มาถึงด้านนอก​สวน​ของ​ปรมาจารย์​ฮัว​ในไม่ช้า​

ยัง​ไม่ต้อง​เข้าไป​ ซูเย่​ก็​ได้ยิน​เสียง​ร้องไห้​ของ​ภรรยา​อาจารย์​ดัง​มาถึงข้างนอก​

คิ้ว​ขมวด​แน่น​

อวัยวะ​เต็มไปด้วย​พลังงาน​สีดำ​!

พลังงาน​เหล่านี้​กำลัง​กัด​กิน​อวัยวะภายใน​อย่าง​ต่อเนื่อง​ แม้แต่​เนื้อ​และ​กระดูก​ก็​ด้วย​!

เนื่องจาก​พลังงาน​สีดำ​ที่​เต็ม​ไปทั้ง​ร่างกาย​

หยาง​กำเนิด​ใน​ร่าง​ของ​ปรมาจารย์​ฮัว​ถูก​กัด​กิน​ไปจน​เกือบ​หมด​ มีร่องรอย​เหลืออยู่​เพียง​บริเวณ​สะดือ​

เสมือน​กับ​แสงเทียน​ท่ามกลาง​ความ​มืดมิด​ ต่อสู้​อย่าง​สุดความสามารถ​เพื่อ​ไม่ให้​ถูก​กลืน​กิน​ และ​มีท่าที​ที่จะ​มอด​ดับ​ลง​ได้​ทุกเมื่อ​

“หืม?”​

ซูเย่​เปิด​เสื้อ​บริเวณ​ท้อง​ของ​ปรมาจารย์​ฮัว​ออก​ทันที​

มีเข็มปัก​อยู่​บน​จุด​เสินเชว่​ของ​ปรมาจารย์​ฮัว!​

เป็น​เพราะ​เข็ม​นี้​ ที่​ทำให้​เขา​ยังมี​ลมหายใจ​อยู่​!

ไม่อย่างนั้น​ เศษเสี้ยว​ของ​หยาง​กำเนิด​นี้​คงจะ​ถูก​กลืน​กิน​ไปด้วย​ และ​ปรมาจารย์​ฮัว​ก็​จะตาย​!

สายตา​ของ​ซูเย่​เต็มไปด้วย​ความสงสัย​ แต่​ก็​ไม่มีเวลา​ให้​คิดถึง​ที่มา​ของ​เข็ม​ เขา​ต้อง​รีบ​ลงมือ​ช่วยเหลือ​เดี๋ยวนี้​

ก่อนอื่น​ ต้อง​ปกป้อง​อวัยวะภายใน​ของ​ปรมาจารย์​ฮัว​

ฝ่ามือ​ของ​ซูเย่กดลง​ไปตรง​สะดือ​ของ​ปรมาจารย์​ฮัว​เบา​ ๆ จากนั้น​ปล่อย​พลัง​ปราณ​กำเนิด​ใส่จุด​เสินเชว่​โดยตรง​

แม้ว่า​จะมีเข็ม​ต่อ​ชีวิต​ไว้​ให้​ แต่​พลังงาน​สีดำ​ก็​ยังคง​แข็งแกร่ง​เกินไป​

เสี้ยว​สุดท้าย​ของ​หยาง​กำเนิด​จะคงอยู่​ได้​ไม่นาน​ จึงทำได้​เพียง​ต้อง​เริ่ม​ปกป้อง​จาก​จุด​นี้​ก่อน​

เมื่อ​พลัง​ปราณ​เข้าสู่​ร่างกาย​ พลังงาน​สีดำ​ก็​เหมือน​หวาดกลัว​ รีบ​ร่น​ถอย​ออกห่าง​ไปอย่าง​รวดเร็ว​

บริเวณ​สะดือ​ที่​เคย​มีพลังงาน​สีดำ​ ขณะนี้​ถูก​ขับ​ไล่ออก​ไปจน​หมด​

หยาง​กำเนิด​เสี้ยว​สุดท้าย​ได้รับ​การปกป้อง​เรียบร้อย​

ซูเย่​จึงควบคุม​พลัง​ปราณ​ให้​ไหล​ไปตาม​ร่าง​ของ​ปรมาจารย์​ฮัว​อย่าง​รวดเร็ว​ ขับไล่​พลังงาน​สีดำ​ออก​ไปจาก​อวัยวะภายใน​ทั้งหมด​

เมื่อ​อวัยวะภายใน​ปลอดภัย​ ก็​พบ​ว่า​พลังงาน​สีดำ​เริ่ม​จับตัว​กัน​อยู่​ตาม​เส้นเลือด​และ​กระดูก​ ซูเย่​ส่งพลัง​ปราณ​กำเนิด​เข้าไป​อีก​ชุด​

ปกป้อง​เส้นเลือด​และ​กระดูก​สำเร็จ​

จากนั้น​แบ่ง​การควบคุม​ เริ่ม​ไล่​พลังงาน​สีดำ​ตั้งแต่​หัว​จรด​เท้า​

ขับเคลื่อน​ไปตาม​เส้น​ลมปราณ​ และ​วิ่ง​ไปทั่ว​ตลอดทาง​

ผลัก​พลังงาน​สีดำ​ไปอย่าง​รุนแรง​จนถึง​จุด​หย่ง​ฉวน​

เพียง​ไม่กี่​นาที​

ทั้ง​เท้า​ของ​ปรมาจารย์​ฮัว​ก็​เต็มไปด้วย​พลังงาน​สีดำ​

ด้วย​การขยับ​นิ้วชี้​ของ​ซูเย่​ พลัง​ปราณ​รูป​เข็ม​แทง​ลง​ไปบน​จุด​หย่ง​ฉวน​

ได้​ชี่

เข็ม​พลัง​ปราณ​สลาย​ไป

ช่วงเวลา​ถัดมา​ ของเหลว​สีดำ​หนืด​ มีกลิ่น​เหม็น​ ได้​ไหล​ออก​มาจาก​จุด​หย่ง​ฉวน​ของ​ปรมาจารย์​ฮัว​

หลังจาก​ผ่าน​ไปครู่ใหญ่​

พิษ​ใน​ร่าง​ปรมาจารย์​ฮัว​ก็​ถูก​ชำระล้าง​ออก​ไปจน​หมด​ ซูเย่​เหงื่อ​ท่วม​ตัว​ พลัง​ปราณ​ใน​ร่าง​แห้งเหือด​ ใบหน้า​ซีดเซียว​

หลังจาก​พิษ​หยด​สุดท้าย​ไหล​ออกมา​ ซูเย่​จึงปิด​จุด​หย่ง​ฉวน​ที่​เท้า​ของ​ปรมาจารย์​ฮัว​

จากนั้น​รีบ​หา​เข็ม​ที่อยู่​ใน​ห้อง​ ฝังลง​ไปยัง​จุด​ไป่ฮุ่ย​ โดย​ใช้วิธีการ​เดียว​กับ​ตอนที่​ช่วย​เติม​หยาง​กำเนิด​ให้​เจิ้งหวู​ปิ้ง

เดิมที​แล้ว​ หยาง​กำเนิด​เหลือ​แค่​เพียง​เศษเสี้ยว​ ทว่า​ตอนนี้​เริ่ม​ฟื้น​คืน​เพิ่ม​กลับมา​

จน​เมื่อ​ไปถึงจุด​ที่​ไม่สามารถ​เติม​ได้​อีก​ ซูเย่​จึงหยุด​ลง​

ในที่สุด​ก็​ช่วยชีวิต​ปรมาจารย์​ฮัว​ไว้​ได้​สำเร็จ​ แม้ว่า​จะเติม​หยาง​กำเนิด​ให้​แล้ว​ แต่​ร่าง​ของ​เขา​ก็​ยัง​อ่อนแอ​อยู่​เนื่องจาก​ความ​ชรา​ จำเป็น​จะต้อง​ใช้เวลา​เพื่อให้​กลับมา​เป็นปกติ​ ทำได้​เพีย ยง​รอคอย​ไปอย่าง​ช้า ๆ เท่านั้น​