เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 36

“เสี่ยคะ นี่มันในครัวนะคะ!”

แม้จะถูกอารมณ์พิศวาสครอบงำ แต่ดอกแก้วก็ยังมีสติพอที่จะรู้ว่าที่นี่มันไม่ใช่ที่ที่เหมาะสม ต่างจากอีกคนที่ทำราวกับไม่ได้ยินเสียงของเธอ เขาทำเพียงแค่บีบก้นเธอด้วยแรงที่ไม่เบาจนเธอยอมหยุดดิ้นในที่สุด หลังจากนั้นเขาก็ผละออกห่าง เพียงเสี้ยววินาทีก็กลับเข้ามาใกล้อีกครั้ง

แกร็ก

เสียงเข็มขัดดังกระทบกัน เสียงรูดซิบ และเสียงฉีกซองพลาสติกของบางอย่างทำให้ดอกแก้วเม้มปากแน่น ก่อนปากอิ่มจะอ้าออกเมื่อรู้สึกถึงร่างกายที่ถูกเติมเต็ม

"ซี้ดดด ผ่อนคลายหน่อยดอกแก้ว"

เสียงกระเส่าที่กระซิบอยู่ข้างหูทำให้ดอกแก้วขนลุกเกรียว ร่างกายเกร็งแน่นกว่าเดิมจนมือหนาเลื่อนมาด้านหน้า

“อ๊ะ!”

หญิงสาวแทบทิ้งตัวไปกับเคาน์เตอร์ครัวเมื่อถูกโจมตีจุดอ่อนไหว เสี่ยรู้จักร่างกายเธอดียิ่งกว่าเธอรู้จักตัวเอง เพราะเพียงไม่นานเขาก็ทำให้เธออ่อนแรงจนยอมให้ส่วนแข็งขืนบุกรุกเข้ามาโดยง่าย

“แน่น...”

ไม่รู้ว่าเป็นคำชม คำบ่น หรือแค่อยากบอก แต่เสียงเร่าร้อนนั่นทำให้ดอกแก้วแก้มแดงจัด เธอเผลอเกร็งกล้ามเนื้อบริเวณนั้นเบาๆ และเริ่มหนักหน่วงขึ้นเมื่อได้ยินเสียงซู้ดปากราวกับกำลังกินของเผ็ดร้อนจากคนด้านหลัง

“จะฆ่ากันเหรอ?”

“เสี่ยต่างหากที่จะฆ่าดอกแก้ว”

“เดี๋ยวนี้รู้จักยอกย้อน”

เสียงทุ้มที่ตอบกลับทำให้ดอกแก้วก้มหน้าวูบ เธอลืมตัวไปว่าตัวเองเป็นใคร และพูดได้มากแค่ไหน...

“อย่าก้มหน้า” มือหนาดันคางของหญิงสาวให้หันกลับมาหา เขาเผลอมองริมฝีปากอวบอิ่มเป็นอย่างแรก ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปสบตาคู่กลมฉ่ำเยิ้ม “ฉันชอบเวลาเธอพยศ ชอบเวลาเธอเถียง”

“คะ?”

นิ้วโป้งใหญ่เกลี่ยริมฝีปากอิ่มเบาๆ เขากระทุ้งเอวเข้าออกสั้นๆ แต่นั่นก็ทำให้คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นด้วยความเสียวจับใจ

“เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ใครจับไปตรงไหนก็จะอยู่ตรงนั้นดอกแก้ว อืม...” ท้ายประโยคเสียงทุ้มครางในคอ เมื่อความอวบใหญ่ที่ฝังอยู่ในกายเธอถูกตอดรัดเบาๆ ราวกับว่าเธอถูกใจที่เขาพูดแบบนั้น “เธอไม่ใช่ผู้หญิงหัวอ่อน แสดงตัวตนของเธอออกมาสิ ฉันอยากรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงแบบไหน”

“เสี่ย...”

“ปลดปล่อยตัวตนของเธอออกมาดอกแก้ว”

“อ๊ะ!” ร่างขาวผ่องผวาเฮือก เมื่อคนด้านหลังดึงท่อนเนื้ออกห่าง ก่อนจะกระทุ้งกลับเข้ามาจนเบียดชิด “อ๊า! เสียคะ... แรงๆ ค่ะ”

“แรงพอไหม? เธอชอบใช่ไหมดอกแก้ว?”