เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 63

สระว่ายน้ำยามค่ำคืนสะท้อนแสงไฟจนเป็นประกายสวยงาม ผืนน้ำที่ควรหยุดนิ่งเคลื่อนไหวกระเพื่อมแผ่ว ร่างสมส่วนแหวกว่ายไปมาอยู่ในนั้นราวกับเงือกหนุ่มรูปงาม ก่อนจะโผล่ขึ้นจนพ้นน้ำเมื่อมาถึงฝั่ง

“ดอกแก้ว” สิ่งแรกที่พิธานเห็นหลังจากที่ลืมตาคือร่างของใครบางคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล เธอใส่ชุดคลุมมิดชิด และมองมาที่เขาด้วยสายตาลังเล “ลงมาสิ”

“.....”

“กลัวหนาวเหรอ น้ำไม่เย็นหรอกนะ ฉันเปิดระบบน้ำอุ่นไว้แล้ว”

“.....”

“ดอกแก้ว”

“...ค่ะ”

ดอกแก้วยอมรับคำอย่างเสียไม่ได้ เสี่ยไม่ได้บังคับจนเธอต้องยอม แต่น้ำเสียงที่เหมือนอยากให้เธอลงไปเสียเหลือเกินนั่นต่างหากที่ทำให้เธออยากตามใจ

หญิงสาวค่อยๆ ปลดปมของชุดคลุมออก ลมเย็นๆ พัดเข้ามาทักทายทันทีจนขนลุกซู่ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ค่อยๆ ปลดผ้าผืนใหญ่ออกจากตัวอย่างไม่ลังเลอีกต่อไป ก่อนจะวางมันไว้บนเก้าอี้อาบแดดที่คืนนี้คงไม่ได้ใช้งานอะไร

พิธานลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออึกใหญ่ ไม่ใช่ว่าเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเรือนร่างขาวผ่องนี้เสียเมื่อไหร่ หลักฐานก็คงจะเป็นกลางกายของเขาที่มันขยายใหญ่ทันทีที่ได้เห็นเนื้อหนังมังสาที่คุ้นเคย แต่อาจจะเป็นเพราะบิกินี่สีแดงตัวจิ๋วที่ดอกแก้วใส่อยู่ก็ได้ ที่ทำให้เขาใจเต้นแรงขนาดนี้

“ค่อยลงๆ นะ เดี๋ยวจะลื่น” พิธานว่ายน้ำเข้าไปใกล้บันได ตรงส่วนนี้น้ำตื้นระดับเข่า ก่อนจะไล่ระดับลงไปเรื่อยๆ จนถึงส่วนที่ลึกที่สุดนั่นก็คือสองเมตร

“ไม่เย็นใช่ไหม”

“ไม่ค่ะ” ดอกแก้วส่ายหน้าไปมาเบาๆ เธอลงมาในน้ำครึ่งตัวแล้ว น้ำในสระอุ่นสบาย ตัดกับลมเย็นๆ ที่คอยพัดมาไม่ขาดสาย

“ลงมาตรงนี้สิ” พิธานถือโอกาสดึงแขนเรียวให้ขยับตามมา ดอกแก้วสูงแค่ปลายคางของเขา และเขาไม่แน่ใจว่าเธอว่ายน้ำเป็นหรือเปล่า จึงตัดสินใจพาไปแค่ส่วนตื้นๆ ที่เธอสามารถยืนได้ “ชอบไหม?”

“ชอบค่ะ” ดอกแก้วพยักหน้าหงึกหงัก น้ำตรงนี้อยู่ในระดับอกของเธอพอดี ไม่ได้ลึกเกินไปอย่างที่กลัว “เสียดาย ดอกแก้วว่ายน้ำไม่เป็น”

“งั้นเหรอ ให้ฉันสอนไหม?”

“เสี่ยจะสอนให้ดอกแก้วเหรอคะ?”

“อืม... ถ้าเธออยากเรียน”

คำตอบของเสี่ยทำให้ดอกแก้วลังเล เธอชอบน้ำ แต่เธอว่ายน้ำไม่เป็น ในวัยเด็กของเธอไม่ได้มีเวลาเล่นน้ำตามคลองเหมือนเพื่อนๆ คนอื่นๆ พอเข้าวัยเรียนก็เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาเรียน เริ่มโตขึ้นมาหน่อยก็ใช้เวลาหลังเลิกเรียนรับจ้างหาเงินไม่ได้สนใจเรื่องอื่น เธอจึงกลายเป็นคนไม่มีความสามารถพิเศษอะไร เล่นดนตรีไม่ได้ เล่นกีฬาไม่เก่ง ร้องเพลง หรือแม้แต่เต้นง่ายๆ ยังทำไม่ได้ นอกจากเรียนเก่งและมีความอดทนเป็นเลิศที่ติดตัวมาตั้งแต่เด็กๆ เท่านั้น

“ยากไหมคะ?”