ตอนที่ 608 เรือสีดำลึกลับ
“จะไปจากโลกใบนี้แล้วเยี่ยงนั้นหรือ ? ”
สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวหัวเราะออกมาอย่างน่าสยดสยอง “ผู้แข็งแกร่งวิถีเซียนเช่นนี้ถูกกำหนดมาให้เป็นอาหารของข้า จะปล่อยให้หนีไปได้เยี่ยงไรกัน ! ”
“เด็กน้อย ข้าจะพยายามอย่างสุดแรงเพื่อทำลายข้อต้องห้ามสุดท้ายนี้ หวังว่าเจ้าก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยข้าอีกแรงเช่นกัน”
ทันทีที่สิ้นเสียง หลี่เสวียนเทียนก็หรี่ตาลงพร้อมกับพยักหน้ารับ “ขอผู้อาวุโสได้โปรดวางใจ ผู้น้อยจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยท่านออกมาให้ได้ขอรับ”
ผ่านไปมิกี่อึดใจ
มิเพียงเฉพาะวังโจวเท่านั้น ทว่าแม้แต่แคว้นขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้กับวังโจว ปราณวิญญาณฟ้าดินก็ล้วนพลุ่งพล่านขึ้นมา
เปรี้ยง !
ขณะเดียวกัน แผ่นดินอันกว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุดก็เกิดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ปรากฏรอยแยกอันน่าสะพรึงกลัวที่ลึกจนมิเห็นจุดจบขึ้นมามิหยุด
โดยเฉพาะส่วนลึกของวังโจว ที่นี่ได้กลายเป็นดินแดนมรณะไปเรียบร้อยแล้ว
ลาวาสีแดงฉานพวยพุ่งขึ้นมาจากใต้ดินอย่างต่อเนื่อง
หมอกควันอันหนาทึบระเหยออกมาจากที่ต่าง ๆ ก่อนจะพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
มิเพียงเท่านั้น พลังปราณพิฆาตต่าง ๆ ก็กระจายไปทั่วทุกสารทิศ ทำให้เกิดรอยแยกยาวหลายร้อยจั้งขึ้นในห้วงอากาศอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกัน
และบนท้องฟ้าเวลานี้ หลี่เสวียนเทียนก็ยังคงถือทวนเทพเอาไว้ในมือ รอบกายปกคลุมไปด้วยนิมิตต่าง ๆ และแผ่พลานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งออกมาอีกด้วย
ฟิ้ว !
จากนั้นเขาก็แทงทวนออกไปทันที
เพียงเสี้ยววินาที ราวกับท้องฟ้าทรุดลงไปกว่าครึ่งจั้ง
ลำแสงเจิดจ้าที่พร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่งสายหนึ่งก็พุ่งลงไปยังเบื้องล่าง……
ปรากฏการณ์ทำลายฟ้าดินเช่นนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก !
แต่เวลานี้หลี่เสวียนเทียนกลับรู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมาก
เพราะด้วยตบะบารมีของเขาในตอนนี้ สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความร้อนรนของสิ่งมีชีวิตโบราณผู้นี้ ขณะโจมตีข้อต้องห้ามสุดท้ายอย่างบ้าคลั่ง
ดังนั้นขอเพียงสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวผู้นี้ถูกปล่อยออกมา
เขาจะต้องรีบเดินทางไปยังเส้นทางโบราณ เพื่อตามหาท่านเย่อย่างแน่นอน
แต่ความจริงแล้วสิ่งที่เรียกว่าเส้นทางโบราณนั้น หาได้ง่ายดายดังเช่นที่คิดเอาไว้ไม่
หลี่เสวียนเทียนผู้เป็นเจ้าผู้ปกครองสวรรค์บูรพา ย่อมรู้ความลับทั้งหมดเกี่ยวกับเส้นทางโบราณดี
ความจริงแล้วเส้นทางโบราณนั้นหาได้ตั้งอยู่ในสวรรค์บูรพาไม่
บางทีอาจเป็นแดนต้องห้ามบางแห่งในแดนเซียนโบราณ
และมีความเป็นไปได้ว่าอาจจะตั้งอยู่ในแดนเซียนโบราณที่ลึกลับยิ่งกว่านั้น
อีกทั้งบนเส้นทางโบราณนั้นก็เต็มไปด้วยสิ่งแปลกประหลาดมากมาย แม้แต่พลังของเจ้าแห่งสวรรค์บูรพาเช่นเขาก็ยังมิกล้าก้าวเข้าไป
เพราะตอนที่เขามาปกครองสวรรค์บูรพาใหม่ ๆ ก็พบว่าทางที่จะเข้าไปยังเส้นทางโบราณสายนี้แม้จะอยู่ในเขตของสวรรค์บูรพา
ทว่าตัวเส้นทางโบราณสายนี้กลับมิได้รับผลกระทบ และถูกจำกัดด้วยกฎของสวรรค์บูรพาแม้แต่น้อย
แน่นอนว่าเจ้าแห่งสวรรค์บูรพาเช่นเขา ย่อมเคยลองก้าวเข้าไปบนเส้นทางโบราณสายนี้มาแล้ว เพื่อหวังที่จะตามหาโอกาสและวาสนา
ทว่าเมื่อเขาก้าวเข้าไปบนเส้นทางโบราณครั้งแรก กลับสัมผัสได้ถึงกลสังหารอันน่ากลัวจนเขาอดที่จะอกสั่นขวัญแขวนมิได้
มิเพียงเท่านั้นเขายังพบว่ามีไอพลังประหลาดมากมาย ที่ห่อหุ้มด้วยพลังอันพิสดารบางอย่างเอาไว้ และต้องการไหลเข้าสู่ร่างของเขาตลอดเวลา
เมื่อเวลาผ่านไป จากการที่เขาคอยเฝ้าสังเกตการณ์อย่างต่อเนื่อง
ทำให้เขาค้นพบว่าผู้ที่สามารถก้าวไปบนเส้นทางโบราณจนสามารถขึ้นไปยังแดนเซียนโบราณได้สำเร็จ ล้วนเป็นเหล่าคนรุ่นหลังที่ก่อนหน้านี้มิได้ตั้งใจสะกดตบะบารมีเอาไว้
ส่วนพวกตาแก่รู้มากที่คอยแต่สะกดตบะบารมีเอาไว้ หวังจะสร้างรากฐานให้มั่นคงจะได้ขึ้นไปแดนเซียนโบราณได้สำเร็จนั้น
บ้างก็ตายอยู่ที่นั่น บ้างก็แปดเปื้อนพลังประหลาด กลายเป็นเซียนทุรชน
นี่จึงตีความได้ว่า พลังยิ่งแข็งแกร่งก็ยิ่งถูกเส้นทางโบราณจับตามองมากเป็นพิเศษ
และมิว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตอันน่ากลัวที่ถูกผนึกเอาไว้ผู้นี้ หรือท่านเย่ที่มีตบะบารมีอันลึกล้ำ
หลี่เสวียนเทียนรู้ดีว่า การจะให้ทั้งสองคนตายอยู่ที่เส้นทางโบราณคงจะเป็นไปมิได้
แต่หากเส้นทางโบราณสามารถสะกดและลดพลังของทั้งสองลง เช่นนั้นเจ้าแห่งสวรรค์บูรพาอย่างเขาวันหน้าก็มิต้องอยู่อย่างอกสั่นขวัญแขวนตลอดเวลาเช่นนี้อีกแล้ว

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน