ตอนที่ 746 ราชันปรากฎตัว
เย่ฉางชิงอดมิได้ที่จะคลึงหว่างคิ้วของตัวเอง
ราชันถือเป็นผู้ที่แข็งแกร่งในแดนเซียน ทว่าเขากลับก้าวเข้าสู่ระดับราชันที่ผู้บำเพ็ญเพียรวิถีเซียนทั้งหลายปรารถนาโดยไม่รู้ตัว
ส่วนระดับที่เหนือกว่าราชันเป็นระดับใดกันแน่นั้น
เขาเองก็ไม่รู้และไม่มีทางรู้ได้เลย
แต่สิ่งที่ทำให้เขาอยากรู้มากกว่าก็คือร่างเก้าภพของเขา
หากร่างเก้าภพมีความหมายตามที่เรียก ก่อนหน้านี้อย่างน้อยเขาเคยผ่านมาแล้ว 8 ภพ แต่ละภพจะเหมือนกับตอนนี้หรือไม่ ?
อีกอย่างเหตุใดตัวตนที่แท้จริงของเขา ถึงต้องมีการเวียนว่ายตายเกิดถึง 9 ภพด้วย ?
เพราะเหงามากดังนั้นการที่กลับมาเกิดใหม่ถึงเก้าภพ ก็เพื่อจะได้สัมผัสชีวิตของมนุษย์ที่ต่างกันออกไปอย่างนั้นหรือ ?
หรือเขาเกิดพบกับศัตรูที่ไร้พ่ายเข้า จึงต้องการรู้แจ้งบางอย่างจาก 9 ภพนี้ ?
ช่างเถอะ !
ช่างน่าปวดหัวจริง ๆ !
ขอเพียงครั้งนี้ไปยังแดนเซียนดาวตก ช่วยชิงเฟิงจากน้ำมือของบรรพบุรุษเผ่าสวรรค์ผู้นั้นได้
ใช้ชีวิตร่วมกับชิงเฟิงสักสามสี่ร้อยปี บางทีถึงเวลานั้นถ้าเบื่อมากจริง ๆ ค่อยไปตามหาสิ่งที่เรียกว่าของแทนตัวเก้าภพว่าคืออะไรกันแน่
คิดได้ดังนั้น เย่ฉางชิงก็ถอนหายใจออกมา พร้อมกับลองตัดสินใจเอง
ทว่าวินาทีต่อมา
เพียงแค่เย่ฉางชิงกะพริบตาหนึ่งครั้ง ก็มาปรากฎตัวอยู่ในโลกที่ไม่คุ้นเคยแห่งหนึ่งเสียแล้ว
ที่นี่รกร้างว่างเปล่า มีแต่กองหินระเกะระกะ หมอกควันหนาแน่นแผ่ไปทั่ว
ขณะเดียวกัน จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวกลุ่มหนึ่งก็แผ่ออกมา ราวกับว่าเป็นแดนต้องห้ามแห่งหนึ่งก็ไม่ปาน
“นายท่านขอรับ พวกเราเหมือนถูกส่งมายังแดนต้องห้ามแห่งเลยนะขอรับ”
ลิงขาวมองไปรอบ ๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยท่าทางเคร่งเครียด
เย่ฉางชิงปรายตามองโดยรอบ ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าสบาย ๆ ว่า “มิเป็นไร พวกเราแค่หาทางไปจากที่นี่ก็พอ”
ต้องบอกว่าก่อนที่จะก้าวเข้าสู่ระดับราชัน เย่ฉางชิงเคยรู้สึกหวาดหวั่นสิ่งมีชีวิตในแดนต้องห้ามอยู่บ้าง
ทว่าบัดนี้เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ระดับราชันในตำนานแล้ว เป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดของยุคนี้
สิ่งที่เรียกว่าสิ่งมีชีวิตในแดนต้องห้ามเหล่านี้ จึงไม่ได้อยู่ในสายตาของอีก
ลิงขาวอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้ารับหงึกหงัก
นายท่านมีตบะบารมีระดับราชัน ส่วนเขาอีกเพียงก้าวเดียวก็จะก้าวสู่ระดับราชันแล้ว
ผู้ที่แข็งแกร่งเพียงนี้รวมตัวกัน ต่อให้เป็นแดนต้องห้ามที่น่ากลัวที่สุดของแดนเซียนดาวตกแล้วจะอย่างไรเล่า !
ทว่าระหว่างที่นายบ่าวทั้งสองหมุนกายเตรียมจากไปนั้น
พลังปราณอันประหลาดยิ่งสายหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาจากกลางบึงน้ำ
เพียงเสี้ยววินาที
ความว่างเปล่าก็เกิดการสั่นสะเทือน คลื่นพลังอันแข็งแกร่งแผ่มาทางเย่ฉางชิงและลิงขาวแทบจะในทันที
“บังอาจ ! ”
ลิงขาวแค่นเสียงเย็น เงามายาขนาดใหญ่พลันปรากฏขึ้น ไอพลังอันรุนแรงกลุ่มหนึ่งแผ่ออกมา
เขายื่นมือออกไปก็สามารถทำลายพลังปราณอันประหลาดที่พุ่งมาหมายสังหารได้อย่างง่ายดาย
ขณะเดียวกันเขาก็แวบหายตัวไปในอากาศ
เวลาผ่านไปชั่วอึดใจ
เมื่อลิงขาวปรากฏขึ้นอีกครั้ง ในมือกลับหิ้วชายชราร่างผอม ผมเผ้ายุ่งเหยิงผู้หนึ่งมาด้วย ก่อนเหวี่ยงลงตรงหน้าเย่ฉางชิงอย่างไม่เกรงกลัว
“ผู้น้อยมีตาหามีแววไม่ ขอท่านทั้งสองได้โปรดเมตตาด้วยขอรับ ! ”
ชายชราร่างผอมหมอบลงกับพื้น พร้อมกับโขกศรีษะเพื่อขอร้องเย่ฉางชิงไม่หยุด
แม้จะเอ่ยเช่นนั้น ทว่าภายในใจของชายชราร่างผอมเวลานี้กลับตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
ดังนั้นแดนเซียนดาวตกเวลานี้ หากพูดถึงเผ่าสวรรค์ขึ้นมาทุกคนย่อมมีสีหน้าเปลี่ยนไป
อีกทั้งบุรุษตรงหน้าผู้นี้ยังมีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นราชันที่ไร้พ่าย ทว่ากลับถามถึงที่ตั้งของเผ่าสวรรค์
ดังนั้นราชันผู้นี้อาจเป็นราชันของแดนเซียนอื่นก็เป็นได้
และจุดประสงค์ในการมาครั้งนี้ อาจเป็นไปได้ว่าเพื่อต้องการสังหารบรรพบุรุษของเผ่าสวรรค์ท่านนั้น
แม้ตอนนี้เขาจะมีตบะบารมีระดับราชันจำแลง แต่สำหรับราชันในตำนานแล้วก็มิต่างอันใดจากมดปลวก
หากเขาบอกที่ตั้งของเผ่าสวรรค์ และทั้งสองฝ่ายจบลงด้วยการเสมอกัน เช่นนั้นผลกรรมนี้ก็มิใช่สิ่งที่เขาสามารถรับได้
ลิงขาวเห็นชายชราร่างผอมมีท่าทีอึกอัก จึงเอ่ยเสียงเข้มว่า “นายท่านถามอะไร เจ้าก็แค่ตอบมา จะถามให้มากความไปทำไม ! ”
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากร่างของลิงขาว
ชายชราร่างผอมก็หดคอลงอย่างอดมิได้ ก่อนจะเอ่ยอย่างระมัดระวังถ้อยคำว่า “นายท่านทั้งสอง ผู้น้อยเข้าฌานบำเพ็ญเพียรอยู่ที่นี่มาโดยตลอด น้อยนักที่จะออกไปภายนอก เรื่องของเผ่าสวรรค์เป็นเพียงสิ่งที่เคยได้ยินมาเมื่อร้อยปีก่อนเท่านั้นขอรับ”
เย่ฉางชิงได้ยินดังนั้นก็ดวงตาวาวโรจน์ ทว่าใบหน้าหล่อเหลานั้นก็มิได้เผยสีหน้าใด ๆ ออกมา ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้มว่า “เช่นนั้นเจ้าลองเล่าที่เจ้ารู้มาสิ”
ดวงตาโบ๋ลึกของชายชราร่างผอมกลอกไปมา ก่อนจะเรียบเรียงคำพูดแล้วเอ่ยออกมาว่า “เผ่าสวรรค์เคยเป็นหนึ่งในสี่เผ่าราชาของแดนเซียนดาวตก ทั้งยังมีสายเลือดอันแข็งแกร่งสืบทอดมารุ่นสู่รุ่น”
“แต่หลังจากสนามรบโบราณในยุคก่อนเปิดขึ้น ไม่นานก็มีข่าวว่าเผ่าสวรรค์ได้หักหลังสิบสองแดนเซียนโบราณ จากนั้นเผ่าสวรรค์จึงได้ตกต่ำลง……”
ชายชราร่างผอมตอบแบบเลี่ยง ๆ เพียงแค่เล่าเรื่องราวที่ทุกคนในแดนเซียนดาวตกต่างรู้กันดีเท่านั้น
ดังนั้นเย่ฉางชิงจึงมิได้ถือสาหาความใด ๆ
หลังจากได้รู้ที่ตั้งของบรรพบุรุษเผ่าสวรรค์แล้ว เขาก็ทะยานขึ้นฟ้าไปพร้อมกับลิงขาว ก่อนจะเหาะมุ่งหน้าไปทางขอบฟ้า
ฟู่ !
หลังจากเฝ้ามองคนทั้งสองจากไปแล้ว ชายชราร่างผอมพลันทรุดลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง
ไม่กี่อึดใจต่อมา
ชายชราร่างผอมก็ลุกขึ้นนั่ง พลางหยิบศิลาถ่ายทอดเสียงออกมา
“พี่น้องทุกท่านช่วงนี้อย่าได้ออกไปเพ่นพ่านภายนอก แดนเซียนดาวตกมีราชันปรากฏตัว ! ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน