เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 746

ตอนที่ 746 ราชันปรากฎตัว

เย่ฉางชิงอดมิได้ที่จะคลึงหว่างคิ้วของตัวเอง

ราชันถือเป็นผู้ที่แข็งแกร่งในแดนเซียน ทว่าเขากลับก้าวเข้าสู่ระดับราชันที่ผู้บำเพ็ญเพียรวิถีเซียนทั้งหลายปรารถนาโดยไม่รู้ตัว

ส่วนระดับที่เหนือกว่าราชันเป็นระดับใดกันแน่นั้น

เขาเองก็ไม่รู้และไม่มีทางรู้ได้เลย

แต่สิ่งที่ทำให้เขาอยากรู้มากกว่าก็คือร่างเก้าภพของเขา

หากร่างเก้าภพมีความหมายตามที่เรียก ก่อนหน้านี้อย่างน้อยเขาเคยผ่านมาแล้ว 8 ภพ แต่ละภพจะเหมือนกับตอนนี้หรือไม่ ?

อีกอย่างเหตุใดตัวตนที่แท้จริงของเขา ถึงต้องมีการเวียนว่ายตายเกิดถึง 9 ภพด้วย ?

เพราะเหงามากดังนั้นการที่กลับมาเกิดใหม่ถึงเก้าภพ ก็เพื่อจะได้สัมผัสชีวิตของมนุษย์ที่ต่างกันออกไปอย่างนั้นหรือ ?

หรือเขาเกิดพบกับศัตรูที่ไร้พ่ายเข้า จึงต้องการรู้แจ้งบางอย่างจาก 9 ภพนี้ ?

ช่างเถอะ !

ช่างน่าปวดหัวจริง ๆ !

ขอเพียงครั้งนี้ไปยังแดนเซียนดาวตก ช่วยชิงเฟิงจากน้ำมือของบรรพบุรุษเผ่าสวรรค์ผู้นั้นได้

ใช้ชีวิตร่วมกับชิงเฟิงสักสามสี่ร้อยปี บางทีถึงเวลานั้นถ้าเบื่อมากจริง ๆ ค่อยไปตามหาสิ่งที่เรียกว่าของแทนตัวเก้าภพว่าคืออะไรกันแน่

คิดได้ดังนั้น เย่ฉางชิงก็ถอนหายใจออกมา พร้อมกับลองตัดสินใจเอง

ทว่าวินาทีต่อมา

เพียงแค่เย่ฉางชิงกะพริบตาหนึ่งครั้ง ก็มาปรากฎตัวอยู่ในโลกที่ไม่คุ้นเคยแห่งหนึ่งเสียแล้ว

ที่นี่รกร้างว่างเปล่า มีแต่กองหินระเกะระกะ หมอกควันหนาแน่นแผ่ไปทั่ว

ขณะเดียวกัน จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวกลุ่มหนึ่งก็แผ่ออกมา ราวกับว่าเป็นแดนต้องห้ามแห่งหนึ่งก็ไม่ปาน

“นายท่านขอรับ พวกเราเหมือนถูกส่งมายังแดนต้องห้ามแห่งเลยนะขอรับ”

ลิงขาวมองไปรอบ ๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยท่าทางเคร่งเครียด

เย่ฉางชิงปรายตามองโดยรอบ ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าสบาย ๆ ว่า “มิเป็นไร พวกเราแค่หาทางไปจากที่นี่ก็พอ”

ต้องบอกว่าก่อนที่จะก้าวเข้าสู่ระดับราชัน เย่ฉางชิงเคยรู้สึกหวาดหวั่นสิ่งมีชีวิตในแดนต้องห้ามอยู่บ้าง

ทว่าบัดนี้เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ระดับราชันในตำนานแล้ว เป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดของยุคนี้

สิ่งที่เรียกว่าสิ่งมีชีวิตในแดนต้องห้ามเหล่านี้ จึงไม่ได้อยู่ในสายตาของอีก

ลิงขาวอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้ารับหงึกหงัก

นายท่านมีตบะบารมีระดับราชัน ส่วนเขาอีกเพียงก้าวเดียวก็จะก้าวสู่ระดับราชันแล้ว

ผู้ที่แข็งแกร่งเพียงนี้รวมตัวกัน ต่อให้เป็นแดนต้องห้ามที่น่ากลัวที่สุดของแดนเซียนดาวตกแล้วจะอย่างไรเล่า !

ทว่าระหว่างที่นายบ่าวทั้งสองหมุนกายเตรียมจากไปนั้น

พลังปราณอันประหลาดยิ่งสายหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาจากกลางบึงน้ำ

เพียงเสี้ยววินาที

ความว่างเปล่าก็เกิดการสั่นสะเทือน คลื่นพลังอันแข็งแกร่งแผ่มาทางเย่ฉางชิงและลิงขาวแทบจะในทันที

“บังอาจ ! ”

ลิงขาวแค่นเสียงเย็น เงามายาขนาดใหญ่พลันปรากฏขึ้น ไอพลังอันรุนแรงกลุ่มหนึ่งแผ่ออกมา

เขายื่นมือออกไปก็สามารถทำลายพลังปราณอันประหลาดที่พุ่งมาหมายสังหารได้อย่างง่ายดาย

ขณะเดียวกันเขาก็แวบหายตัวไปในอากาศ

เวลาผ่านไปชั่วอึดใจ

เมื่อลิงขาวปรากฏขึ้นอีกครั้ง ในมือกลับหิ้วชายชราร่างผอม ผมเผ้ายุ่งเหยิงผู้หนึ่งมาด้วย ก่อนเหวี่ยงลงตรงหน้าเย่ฉางชิงอย่างไม่เกรงกลัว

“ผู้น้อยมีตาหามีแววไม่ ขอท่านทั้งสองได้โปรดเมตตาด้วยขอรับ ! ”

ชายชราร่างผอมหมอบลงกับพื้น พร้อมกับโขกศรีษะเพื่อขอร้องเย่ฉางชิงไม่หยุด

แม้จะเอ่ยเช่นนั้น ทว่าภายในใจของชายชราร่างผอมเวลานี้กลับตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน