เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 755

ตอนที่ 755 ปลดเจ้าแห่งแดน

เพียงพริบตา ระหว่างที่ทุกคนกำลังงุนงงกับการกระทำของเย่ฉางชิงอยู่นั้น

ความว่างเปล่าตรงหน้าของเย่ฉางชิงก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ร่างๆ หนึ่งพลันทะลุออกมาจากความว่างเปล่า

คนผู้นั้นก็คือเจ้าแห่งแดนเซียนไท่เสวียน

อิ๋งเสวียนหมิง !

อิ๋งเสวียนหมิงโงนเงนจนหัวเกือบทิ่มลงกับพื้น

ระหว่างที่เขากำลังทรงตัวให้นิ่งอยู่นั้น ใบหน้าหล่อเหลาก็พลันเข้มลง

เขากวาดตามองคนในเผ่าเย่ รวมถึงสภาพแวดล้อมรอบๆ ตัว สุดท้ายสายตาก็หยุดอยู่ที่ร่างของลิงขาว

ถูกต้อง !

ขณะที่เขาจ้องมองลิงขาวนั้น

ไอพลังวิถีเซียนของทุกคนในที่นี้ เขาล้วนสัมผัสได้ทั้งหมด

แต่มีเพียงลิงขาวเท่านั้น ที่แม้จะสามารถสัมผัสถึงไอพลังวิถีเซียนได้ แต่กลับมิสามารถคาดเดาตบะบารมีในตอนนี้ของอีกฝ่ายได้

ดังนั้นจะเห็นได้ว่า มีโอกาสสูงที่ลิงขาวจะเป็นราชาผู้นั้นที่เรียกเขามา

เขาพิจารณาลิงขาวเล็กน้อย แต่กลับมิได้สัมผัสถึงพลานุภาพราชันในตำนานแต่อย่างใด ทำให้ความกลัวของเขาก่อนหน้านี้มลายหายไปทันที

สรรพสิ่งต่างจินตนาการเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่าราชันไปต่างๆ นานา ตอนนี้ดูท่าก็แค่คนธรรมดาเท่านั้น

อิ๋งเสวียนหมิงลอบหัวเราะเยาะอยู่ในใจ จากนั้นก็เอ่ยกับลิงขาวอย่างทะนงตนว่า “ท่านจะไร้มารยาทเกินไปกระมัง ? ”

ทันทีที่อิ๋งเสวียนหมิงเอ่ยออกมา ทุกคนในที่นั้นพลันเส้นเลือดที่ขมับปูดโปนขึ้นมาทันที

เจ้าแห่งแดนเซียนที่มิเคยพบหน้าค่าตามาก่อนผู้นี้ ตาถั่วหรืออย่างไรกัน ?

เย่ฉางชิงเป็นคนเอาตัวเขามาที่นี่ชัด ๆ แต่สุดท้ายกลับไปคุยกับคนรับใช้ของเย่ฉางชิงเนี่ยนะ

ขณะที่ทุกคนกำลังจ้องมองอิ๋งเสวียนหมิงด้วยสายตาสงสัยนั้น สุดท้ายพวกเขาก็พบว่าเจ้าแห่งแดนเซียนผู้นี้ตาเหล่

ลิงขาวชำเลืองมองเย่ฉางชิงที่กำลังกุมขมับอยู่ แม้เขาจะมิได้เผยสีหน้าใด ๆ ออกมา แต่ภายในใจกลับรู้สึกหงุดหงิดยิ่งนัก

เขาถึงขนาดสงสัยว่า เจ้าแห่งแดนเซียนไท่เสวียนผู้นี้เป็นตัวปลอมหรือไม่ ?

ตอนนั้นเอง เย่ฉางชิงก็กระแอมเบา ๆ เหมือนตั้งใจจะเตือนอิ๋งเสวียนหมิง

สุดท้าย สิ่งที่ทำให้หมดคำจะพูดก็คือ อิ๋งเสวียนหมิงกลับแค่นเสียงเย็นและเอ่ยว่า “ข้ากำลังสนทนากับราชันอยู่ ทางที่ดีพวกเจ้าอย่าได้ส่งเสียงใด ๆ จะดีกว่า ! ”

ลิงขาวมุมปากกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่านายท่านของข้าเป็นใครกัน ถึงกล้าบังอาจเพียงนี้ ! ”

นายท่านของเจ้า ?

อิ๋งเสวียนหมิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามออกมาว่า “เจ้ามิใช่ราชันงั้นหรือ ? ”

ลิงขาว “……”

วินาทีต่อมา เย่ฉางชิงจึงหมดความอดทน เขาเพ่งสมาธิก่อนที่พลานุภาพอันน่ากลัว ราวกับคีรีเทพมากมายก็ถาโถมเข้าใส่ร่างของอิ๋งเสวียนหมิงทันที

“หรือข้าดูมิเหมือนกับราชันงั้นหรือ ? ”

เย่ฉางชิงมุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม มองดูอิ๋งเสวียนหมิงที่ถูกพลานุภาพของราชันสะกดเอาไว้ จนสีหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลเย็น และสั่นเทาไปทั้งร่าง

อิ๋งเสวียนหมิงมองเย่ฉางชิงด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้น

“เจ้าแห่งแดนเซียนไท่เสวียน อิ๋งเสวียนหมิงคาราวะท่านราชัน”

อิ๋งเสวียนหมิงใบหน้าเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงและสงสัย พลางก้มหัวลงเพื่อคำนับเย่ฉางชิง

“แม้ข้าจะมิรู้ว่าเจ้ามาเป็นเจ้าแห่งแดนเซียนไท่เสวียนได้อย่างไร ทว่านับตั้งแต่นี้ไปข้าขอปลดเจ้าออกจากตำแหน่งเจ้าแห่งแดนเซียน”

เย่ฉางชิงมีท่าทางสงบนิ่ง แม้ร่างของเขาจะมิมีคลื่นพลังวิถีเซียนใด ๆ แผ่ออกมา แต่กลับมีกฎที่สัมฤทธิ์ผลทันทีที่เอ่ยออกไป

เวลาเพียงมิกี่อึดใจ

ร่างของอิ๋งเสวียนหมิงก็มีแสงสีทองเปล่งออกมา ไอพลังมหามรรคาจำนวนมหาศาลกลุ่มหนึ่งแผ่ออกมาด้วย

โดยเฉพาะบริเวณศรีษะของเขา มีตราประทับสีทองประหลาดตราหนึ่งค่อย ๆ ลอยออกมา

“นี่มัน……นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน ! ”

ทว่าในยุคสมัยนี้ ฟ้าดินเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก ทำให้มิมีผู้ใดสามารถทะลวงพันธนาการสุดท้ายและก้าวเป็นราชันได้

เมื่อนานวันเข้าจะมีเพียงผู้ที่สวรรค์เลือกเท่านั้น

ผู้ที่สวรรค์เลือกหากได้รับตราประทับมหามรรคา ก็จะได้รับการยอมรับจากกฎและคำสั่งของแดนเซียน ทำให้กลายเป็นเจ้าแห่งแดนเซียนนั้น ๆ

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าในแดนเซียนจื่อฉง แม้ตบะบารมีของลู่ชิงซวงจะสู้ลิงขาวมิได้ แต่หากสู้กันนางก็มิเคยแพ้ให้กับลิงขาวเลย

เมื่อเย่ฉางชิงเอ่ยออกมาดังนั้น

ทุกคนในที่นั้นพลันมองเขาด้วยสายตางุนงง รู้สึกราวกับมีเสียงวิ๊งดังขึ้นในโสตประสาท ร่างทั้งร่างแข็งดั่งหินก็มิปาน

เจ้าแห่งแดน !

เจ้าแห่งแดนเซียนไท่เสวียน !

ถูกปลดง่าย ๆ เช่นนี้เลยหรือ ? !

อิทธิฤทธิ์ที่สูงส่งเช่นนี้ ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก

ทว่าราชันแห่งยุคนี้ท่านนี้กลับทำได้

หลังจากเงียบอยู่ชั่วขณะ เย่เสวียนก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ถามเสียงเบาด้วยร่างที่สั่นเทาว่า “ท่านบรรพบุรุษ ผู้น้อยสามารถเป็นได้จริง ๆ หรือขอรับ ? ”

เย่ฉางชิงหัวเราะออกมา “ขอเพียงเจ้าต้องการ ทุกสิ่งล้วนเป็นไปได้”

เย่เสวียนนิ่งงันไปทันที ก่อนจะเอ่ยด้วยความยินดีว่า “ผู้น้อยตกลงขอรับ”

เย่ฉางชิงพยักหน้าให้ จากนั้นเพียงแค่สะบัดแขนเสื้อ ตราประทับสีทองประหลาดนั้นก็ค่อย ๆ ลอยไปหาเย่เสวียน

จากนั้นด้วยการควบคุมของเย่ฉางชิง ตราประทับสีทองก็ค่อย ๆ ลอยหายไปที่กลางกระหม่อมของเย่เสวียน

วิ๊ง !

เย่เสวียนสะดุ้งเล็กน้อย ภายในกายมีเสียงหลุดออกมา

ขณะเดียวกันรอบกายของเขาพลันมีลมพัดแรงและฟ้าร้องเสียงดัง เปลวไฟลุกโชนแผดเผาขึ้นมา ไอพลังอันมหาศาลกลุ่มหนึ่งก็แผ่ออกมา

ลิงขาวเหมือนสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าตื่นตระหนกว่า “เขา……เขา……กำลังจะก้าวสู่ระดับราชันแล้ว ! ”