เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 63 ตั้งครรภ์

sprite

เอี๋ยนหยู่โรวจ้องไปที่สิ่งของที่อยู่เต็มโต๊ะ ในใจคิดว่าไม่น่าสนใจเอาเสียเลย

เธอเคยชินกับชีวิตผู้หญิงชั้นสูงที่หรูหราไปแล้ว ไม่มีรังนก ไม่มีหูฉลาม จะกินข้าวลงได้อย่างไร? เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนยากจนและอวดดีเช่นนี้ ไปถึงไหนก็ลดระดับ กล่าวอย่างน่าฟังหน่อยก็คือติดดิน กล่าวอย่างไม่น่าฟัง ก็คือด้วงดินนี่เอง

“ขออภัยค่ะคุณชาย” หงยวี่เชิญเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนมาไม่ได้ จึงกลับมาอย่างท้อแท้ “เสี่ยวเหนียนหยูไล่ให้ฉันไปไกลๆค่ะ”

“ต้องให้ผมขึ้นไปเชิญเธอลงมาเองหรือไง?” เซียวเซิ่งมองหงยวี่อย่างรำคาญ ถามอย่างเย็นชา “เธอไปขอให้เขาเฆี่ยนด้วยแส้หนังอีกแล้วใช่ไหม?”

“เปล่านะคะ คุณชาย....” หงยวี่ไม่ยอมรับในตอนแรก ครั้นพอเห็นแส้หนังที่โผล่จากอกมาครึ่งหนึ่ง จึงปรายตาไปทางเจ้านายแวบหนึ่ง “อันที่จริง ฉันก็ถือวิสาสะขอไปครั้งหนึ่ง ที่เธอไม่อยากทานข้าว ก็เพราะเมื่อคืนคุณตบเธอ”

เซียวเซิ่งหายใจเฮือกหนึ่ง หน้าอกเจ็บอย่างคลุมเครือ น้ำเสียงผ่อนคลายลงไม่น้อย “เธอขึ้นไปบอกเขาว่า ไม่กินแล้วอย่าเสียใจภายหลังนะ เพราะกับข้าวพวกนี้เป็นลูกชายของเขาเป็นคนเตรียม.....”

ฉับพลันหน้าอันหล่อเหลาของเซียวเซิ่งกระตุกอย่างเจื่อนๆ แม่แกสิ ทำไมรู้สึกว่าพูดแบบนี้แล้วช่างกระอักกระอ่วนนะ? แม้ว่ารากบัวพวกนี้เป็นเอี๋ยนต้าฟาขุดมากับมือ แต่กับข้าวเป็นเขาที่ทำมากับมือนะ!

“ได้ค่ะ คุณชาย คราวนี้ต้องเชิญเธอลงมาได้อย่างแน่นอนค่ะ เธอคิดถึงลูกชายจะแทบจะเป็นบ้าแล้ว” หงยวี่ในใจรู้สึกยินดี ประเดี๋ยวเธอจะบอกไปแบบนี้หละว่า “เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน คุณชายให้ฉันมาเฆี่ยนคุณสักทีหนึ่ง”

แบบนี้เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนก็จะโกรธเคือง ย้อนกลับมาเฆี่ยนเธอแทน เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์แล้ว หงยวี่ไม่ลังเลที่จะอ้างถึงเจ้านาย

ใครจะรู้ครั้นพอขึ้นบันไดไป แส้ที่เหน็บอยู่ที่อกของเธอก็ถูกพ่อบ้านเซี่ยดึงออกมาโดยง่าย แม้แต่แส้ทั้งกล่องที่หามาจากในห้องของเธอก็เอาไปเผาด้วยกัน

“โอ้ย คุณอย่าเอาไปเลย นั่นฉันรีบทำมาทั้งคืนเชียวนะ!” หงยวี่ร้อนรน รีบกระโจนไปปกป้องแส้ของเธอ เป็นตายยังไงก็ไม่ให้เอาไป

พ่อบ้านเซี่ยกลัวจะหนวกหูไปถึงเจ้านาย เพื่อปกป้องและคุ้มกันความโชคดีจึงเอาเทปใสมาปิดปากเธอ แล้วขังไว้ในห้อง

เซียวเซิ่งรอแล้วรอเล่าไม่เห็นว่าเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนจะลงมา อารมณ์ที่ดีค่อยๆหายไปทีละนิดทีละนิด สีหน้าก็ค่อยๆเข้มขึ้นทีละนิดทีละนิดเช่นกัน

“งั้นฉันไปเรียกแล้วกัน” เอี๋ยนหยู่โรวใจดีได้ถูกเวลา

“ไม่ต้องแล้ว!” เซียวเซิ่งยืนขึ้นอย่างโกรธเคือง แล้วก้าวเท้าเดิน เขายังให้น้ำเกลือไม่เสร็จ ก็ดึงเข็มออกรีบกลับมากินข้าวเป็นเพื่อนเธอ เธอหยิ่งยโสขนาดนี้ ช่างน่ารังเกียจเสียจริง!

“เซิ่งคะ คุณยังไม่ได้ทานข้าวเลยนะ” เอี๋ยนหยู่โรวตามออกมา

“ไม่กินมันแล้ว!” โกรธจนอิ่มแล้ว เซียวเซิ่งเอาเท้าเตะไปที่กระถางต้นไม้ แล้วขึ้นรถไป

เอี๋ยนหยู่โรวแทบทรุด ดอกไม้กระถางนี้เธอได้มาจากปรมาจารย์ด้านฮวงจุ้ย “ดอกตายแน่ๆ” ก็เพื่อให้สามีปฏิบัติต่อเธอด้วยใจจริง ตอนนี้แตกเสียแล้ว ช่างไม่เป็นมงคลเสียเลย!

แต่พอมาคิดดูเซียวเซิ่งก็โกรธเอี๋ยวเสี่ยวเนี่ยนแล้ว อารมณ์ของเธอก็กระจ่างใสขึ้นมาทันที แถมรากบัวทั้งโต๊ะนี้ช่างทำให้เสียอรรถรสจริงๆ เธอไม่คิดจะกิน

“ใครก็ได้ เอารากบัวทั้งโต๊ะนี้ไปให้หมากิน!” เอี๋ยนหยู่โรวใช้ฐานะนายผู้หญิงออกคำสั่ง แล้วขับรถกลับไปบ้านแม่ของตนในขณะเดียวกันก็เล่าเรื่องที่ตนเองประสบพบเจออย่างทุกข์ทรมานให้มารดาฟัง.....

“ทำไมเรื่องถึงกลับกลายเป็นแบบนี้?” หวงฟางหน้าซีดด้วยความตกใจ เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไม่เพียงไม่ได้รับการลงโทษ แต่กลับถูกเซียวเซิ่งหลงใหล? แม้แต่ทะเบียนสมรสก็ได้มาแล้ว!

“เป็นเพราะไอเดียแย่ๆของแม่นั่นแหละ!”

“ตอนนั้นไม่ใช่เพราะสถานกาณ์หน้าสิ่วหน้าขวานหรือ” หวงฟางสายเกินไปที่จะเสียใจภายหลัง แต่ก็ไม่มีวิธี “เรื่องด่วนสำหรับตอนนี้ คืออย่าให้เสี่ยวเนี่ยนพูดถึงเรื่องเมื่อสี่ปีที่แล้ว”

“มันไม่พูดขึ้นมาหรอก!” เอี๋ยนหยู่โรวพูดพลางเคี้ยวหอยทากฝรั่งเศส “หนูลองหยั่งเชิงดูแล้ว มันจงเกลียดจงชังเรื่องเมื่อสี่ปีที่แล้ว แถมยังไม่อยากให้เอี๋ยนต้าฟารู้ว่าตนเป็นผลผลิตที่ถูกแย่งมา”

“งั้นแบบนี้ก็ดีแล้ว” หวงฟางผ่อนคลายลง หรี่ตาลงอย่างเจ้าเล่ห์ “ที่เหลือให้แม่จัดการ แม่จะไม่ให้มันมาทำลายตำแหน่งคุณนายเซียวของลูกอย่างแน่นอน”

“แต่ว่า ตอนนี้คิดจะกำจัดมันก็ไม่ง่ายแล้วนะคะ” เอี๋ยนหยู่โรวถอนหายใจ พลางเติมเป๋าฮื้อชั้นยอดเข้าไปในปาก “เซียวเซิ่งหลงมันมาก ใครจะทำอะไรมันได้ แม่ ไม่สู้หนูขอเงินจำนวนหนึ่ง แล้วก็ถอนตัวไป”

“จะเอาผู้ชายที่โดดเด่นแบบนี้ใส่พานไปให้เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน แล้วนั่งมองมันเสวยสุข ลูกยอมเหรอ?

“ไม่ยอมแล้วจะให้ทำยังไงได้?” เอี๋ยนหยู่โรวเอ่ยด้วยใบหน้าเศร้าโศก “ที่เซียวเซิ่งชอบคือเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน หนูจะทำอย่างไรได้? ถ้าแม่เป็นหนูจะตัดใจได้เหรอ อยู่ด้วยกันมาสี่ปี จะให้หนูออกจากคฤหาสน์ที่หรูหราโอ่อ่าหลังนั้น

“เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนมีผู้ชายอยู่แล้ว” หวงฟางขยับเข้าไปใกล้ลูกสาว เบาเสียงลงอย่างน่าสงสัย “แม่จะบอกอะไรให้ ในคืนที่มันแต่งงานแทนลูกคืนนั้น มีผู้ชายคนหนึ่งถือปืนมาตามหามัน ตีหน้าผากของพ่อของลูกจนแตก จนสลบไป แม่ตกใจแทบตาย”

“อ่อ คนนั้นคือสวี่เจียน”

“สวี่เจียนเหรอ?” หวงฟางสะดุ้ง ถามอย่างประหลาดใจ “คือคนหล่ออันดับหนึ่งในทีมตำรวจ ที่เป็นรองผู้บัญชาการที่อายุน้อยที่สุดคนนั้นนะเหรอ”

“อือฮึ”

หวงฟางตื่นเต้นเล็กน้อย และอิจฉาอยู่บ้าง “นอกจากเรื่องเงินทองที่เทียบไม่ได้แล้ว เขาเป็นบุคคลชั้นหนึ่งอย่างสมบูรณ์ ภายภาคหน้าจะต้องก้าวหน้าในอาชีพการงานอย่างรวดเร็วแน่นอน!

“ก็ยั่วเป็นไง” เอี๋ยนหยู่โรวไม่ยอมรับพลางกรอกตา “จากที่มันมีลูกตอนอายุสิบเจ็ด ก็พอที่จะบอกได้ว่าเป็นพวกยั่วยวน!”

นี่สอดคล้องกับที่หวงฟางเข้าใจเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน กล้าที่จะสรุปว่า “มันเป็นคนชั้นต่ำ คนประเภทนี้มักจะรู้สึกต่ำต้อย รู้สึกไม่มั่นคง

“ปัญหาก็คือเซียวเซิ่งไม่ยอมเลิก ต่อให้เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนชอบสวี่เจียนก็ไม่มีประโยชน์ ของที่เซียวเซิ่งอยากได้ ไม่มีที่เอามาไม่ได้ค่ะ”

“นั่นก็ใช่”

จู่ๆก็คิดแผนดีๆออก “เอาแบบนี้ ลูกลองคิดวิธีที่จะให้สวี่เจียนกับเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนบอกความลับ จับคู่เขาทั้งสอง ถ้าหากสำเร็จ

เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 63 ตั้งครรภ์ โดย BUNNY

อ่าน บทที่ 63 ตั้งครรภ์ ของนิยาย เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น ที่นี่ นวนิยายชุด เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น ประเภท: นวนิยายโรแมนติกของจีนอัปเดตเป็น บทที่ 63 ตั้งครรภ์ อ่านนิยาย เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น ฉบับเต็มได้ที่ novelones.com

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง บทที่ 63 ตั้งครรภ์:

เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 63 ตั้งครรภ์

บทที่ 63 ตั้งครรภ์