Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน JAPAN | Prepare for landing

sprite

พอบรีฟงานเสร็จ..ฉันก็เดินไปประจำครัวหน้าก่อนเลย เลือกครัวหน้าแบบนี้มันต้องได้เจอกันซึ่งๆหน้าบ้างล่ะ เฮ้อ..ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้

พอรับผู้โดยสารขึ้นเครื่อง Take offเสร็จ ฉันก็เตรียมของเสริฟ์ เครื่องบินลำนี้เป็น A380 ลำใหญ่สองชั้น Economy Class จะเหมาชั้นหนึ่งรวมคอมฟอร์ทโซนหรืออะไรก็ว่ากันไป แต่แบ่งชนชั้นชัดเจนก็คือชั้นสองของBusiness และ First class ที่บันไดขึ้นจะติดกับครัวหน้าที่ฉันอยู่พอดิบพอดี...

มีแอร์สองสามคนมาช่วยฉันเตรียมของ และแยกกันเสริฟของว่างกับอาหาร ระหว่างนั้นกัปตันก็พูดทักทายผู้โดยสารไปด้วย เขาแนะนำนักบินผู้ช่วย ฟังแล้วฉันฝืนสุดๆที่จะไม่ให้ตัวเองกลอกตาใส่ เพราะรายงานความสูงจากระดับน้ำทะเล สภาพอากาศปลายทาง เสียงซอฟท์แตกต่างที่คุยกับฉันมาก

ก็นะ!!มันคืองาน! ขนาดฉันผู้แบกรับสารพัดปัญหา ฉันยังต้องยิ้มต้อนรับผู้โดยสารเลย... แต่ตอนนี้ฉันเริ่มยิ้มไม่ออกแล้วแหละ เพราะฉันต้องเข้าไปเสริฟของว่างให้เขา

ก้อก ก้อก ก้อก... เคาะเสร็จฉันก็เปิดประตูเขาไป ก่อนจะยืนมองเครื่ิองที่ขับผ่านเมฆนิดหน่อย แล้วเผลอถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา

"เฮ้อ..กาแฟค่ะ" นักบินผู้ช่วยหันขวับมามองฉัน แต่กัปตันต้นไม้เขานิ่งและนั่งกอดอกมองตรงไม่สนใจ

"ครับๆขอบคุณครับ กัปตันต้นไม้กาแฟไหมครับ?^^"

"อื้ม วางไว้ตรงนั้นแหละ" โถ่... ขี้งอนไม่มีใครเกิน

"แหม สงสัยอารมณ์ไม่ดี..ทะเลาะกับแฟนมาแน่นอน นี่ๆผับที่เกาหลีสาวเด็ดมากครับกัปตัน ผ่อนคลายหน่อยมั้ย^^"

'สาวเด็ดมาก' คำนี้ทำกัปตันหันขวับไปมองนักบินผู้ช่วยทันที โอ้ย!ฉันอยากจะฟาดด้วยถาดชะมัด ทำไมต้องสนอกสนใจทั้งที่ฉันยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ด้วย!!

"จริงเหรอวะ..แลนด์เสร็จต้องจัด" จัด?! เหอะ! ไอ้คนมักมากในกาม

"ใช่ครับ..เปิดโต๊ะวีไอพีครับกัปตัน เราจะดึงสาวที่เดินผ่านขึ้นมานั่งด้วยเมื่อไหร่ก็ได้ สังคม one night stand ดีๆนี่เอง ตื่นเช้ามาก็แยกย้าย กลับไปอย่าให้เมียรู้^^" ฉันเม้มปากกัดฟันกรอด เมื่อเห็นใครบางคนสนอกสนใจจนข้ามหัวฉัน เขารู้นะว่าฉันยืนอยู่..รู้แต่ก็ยังอยากมีส่วนร่วมกับคนอื่น!

"เออว่ะ..ดี "

"อะแฮ่ม! รับอะไรอีกไหมคะ จะได้ออกไป^^" ฉันถามเสียงแข็ง จนนักบินผู้ช่วยหันมายิ้มเจื่อนๆให้

"โทษทีๆ ว่าแต่คืนนี้ไปด้วยกันไหมเจแปน แฟนว่ารึป่าว^^?"

"จะว่าได้ไงคะ เจแปนโสด..กะจะไปหาเอาข้างหน้า คืนนี้นัดกับพี่นาเดียร์ไปบาร์โฮสแล้วค่ะ อยากไปส่องอปป้าเรียลๆ ขอบคุณที่ชวนนะคะ^^"

"ไม่อยากจะเชื่อว่าโสด ว่าแต่ผู้โดยสารเรียบร้อยใช่ไหม? ไม่มีใครมีปัญหานะ^^"

"มีค่ะ มีแค่กัปตัน เอ้ย มีแค่บางคน..^^" ฉันตอบเสร็จก็ก้มหน้านิดหนึ่งแล้วหันหลังเดินออกมา เอาสิ!งอนกันนานข้ามวัน แถมยังจะไปเที่ยวผับเที่ยวหญิงอีก บอกเลย..ถ้ามีอะไรกับคนอื่นฉันไม่ยอมแน่ ทำไมคิดๆแล้วแสบตาขึ้นมานะ! อย่าร้องนะเจแปน

ฮึบไว้!

ฉันดึงเก้าอี้นั่ง..มองแผงวงจรถอนหายใจอยู่สิบรอบ ไม่รู้จะทำยังไงกับคนในห้องเล็กข้างหลังดี จนผู้โดยสารเริ่มหลับ พี่นาเดียร์ก็เดินลงมาคุยกับฉัน เพราะเราบินไฟลท์กลางวันและบินแค่ห้าชั่วโมง แอร์ทุกคนเลยไม่มีใครลงไปนอนพัก โอกาสที่ฉันจะได้คุยปรับความเข้าใจเลยน้อยมาก เพราะขนาดห้องน้ำ..กัปตันต้นไม้ยังไม่ออกมาเข้าเลย

"พี่นาเดียร์ แฟนพี่นาเดียร์ขี้งอนไหมคะ" ฉันถามเสียงอ่อน ก่อนจะเอาหัวพิงแล้วเหลือบมองพี่นาเดียร์รอคำตอบ

"ก็ขี้งอนนะ งอนปกติของคนเป็นแฟนกัน"

"ถ้างอนข้ามวันปกติไหมคะ?"

"ก็ยังปกติ แต่ทางที่ดีพี่ว่าเรื่องแบบนี้ คุยกันให้เคลียร์ดีกว่่า อย่าปล่อยให้ข้ามวันเพราะเดี๋ยวจะเฉยเมยใส่กันจนชิน และสุดท้าย..จ้า เลิกกัน"

"ค่ะ...เหนื่อยใจ"

พี่นาเดียร์ตบไหล่ฉันเบาๆแล้วส่งยิ้มให้

"ทะเลาะกันหนักเลยสินะ เอาน่า...แลนด์ก็ค่อยๆคุย อ้อนๆง้อๆเดี๋ยวก็หายเอง"

"ง้ออะไรล่ะคะ แลนด์เสร็จเขาจะไปเที่ยวผับ หมั่นไส้ชะมัด...พูดไม่เห็นหัวเราด้วย"

ฉันบ่นอุบอิบจนพี่นาเดียร์ถอนหายใจตาม และเราก็ต้องรีบแยกย้าย เมื่อประตูห้องนักบินถูกเปิดออกมา

กัปตัน...

พอพี่นาเดียร์ขึ้นไปชั้นสองทิ้งฉันอยู่กับกัปตัน เขาก็รูดม่านในครัวปิด และเดินไปกดสวิตช์ห้ามใช้ห้องน้ำทันที

"กัปตัน..ทำอะไรคะ?" ฉันถามและหันซ้ายหันขวาอย่างหวาดระแวง

"มาทบทวนความหลังหน่อยเป็นไง" ?!ฉันลุกขึ้นเดินไปหาเขาทันที ก่อนจะกึ่งกระซิบกึ่งพูดเสียงเบาไม่ให้ใครได้ยิน

"นี่มันไฟลท์กลางวันแสกๆนะคะกัปตัน " กัปตันไม่ฟังที่ฉันพูดสักคำ เขากระชากข้อมือฉันเดินดุ่มๆเข้าห้องน้ำทันที ก่อนที่เข้ามาถึงเขาจะล็อกประตูแกร๊ก! และดันฉันนั่งลงชักโครก

ส่วนเขายืนตระหง่านตรงหน้าถอดเข็มขัด รูดซิปกางเกงลง ก้มมองฉันด้วยสายตานิ่งๆเหมือนไม่ใช่กัปตันคนก่อน

"กัปตัน..ทำไมทำแบบนี้คะ " ฉันเงยหน้าขึ้นทันที เมื่อเจ้าของดึงมันออกมา เขารูดมันช้าๆให้ตัวเองแข็งพร้อม แล้วบีบแก้มฉันทั้งสองอ้าปากรับ

ฉันไม่ทันตั้งตัวเหมือนหัวจะขมำ แต่ปากก็พยายามเม้มรูดเม้มรูดอยู่แบบนั้น จนตอนนี้มือใหญ่ที่รั้งท้ายทอย..เปลี่ยนมาเขี่ยแก้มช้าๆ เขาเขี่ยฝั่งที่มีแก่นกายกระทุ้งเต็มคำโผล่พ้นออกมา แล้วกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ

"ฉันคิดว่าตัวเองหวังดีกับเธอที่สุดนะ แต่ทำไมเธอมองข้ามฉัน...อื้ม"

ฉันดึงมันออกจากปากเงยหน้ามองเขา จนเจ้าของแก่นกายที่จับเขาก้มมาสบตา แล้วดึงข้อมือฉันยืนขึ้นทันที!

เจแปนมีปัญหาร้อยแปด ทำไมถึงได้งอนงอแงแบบนี้ล่ะ" ฉันพยายามดึงข้อมือตัวเองให้หลุดออกจากมือใหญ่ จนกับตันต้นไม้หมุนตัวฉัน และกดหลังให้โก้งโค้ง

แค่พริบตาเดียวเขาก็ดึงแพนตี้ฉันลง ก่อนจะถกกระโปรงขึ้น..และดันแก่นกายเข้ามา

ปึก! แรงดันที่แรงกว่าปกติ ทำฉันรีบจับขอบอ่างไว้ทันที

"อื้อ~ กัปตัน"

"ฉันก็ไม่ชอบความรู้สึกนี้ ความรู้สึกที่ได้ยินว่าเธอไปกับผู้ชายคนอื่น และได้ยินว่าเธอลืมฉัน! เพราะฉันทำอะไร ฉันไม่เคยลืมเธอเจแปน"

ปึก ปึก ปึก! ให้ตาย~ ฉันอยากจะกรี๊ดดังๆ ห้องน้ำที่มีพื้นที่จำกัด กำลังทำฉันใจจะขาดรอนๆ

จนกัปตันเขารีบจับมือฉันไว้ และโน้มลงมากระแทกเอวหนาเข้าใส่ หายใจหอบกระซิบข้างหูฉัน

"อ่าส์ อยู่นิ่งๆ..และอย่าเสียงดัง"

กัปตันขา" มือสองข้างกัปตันใช้งานครบ เขาทั้งจับเอวทั้งจับแขนฉันไขว้หลัง จนตอนนี้หน้าฉันเริ่มแนบชิดผนังห้องน้ำ

ปึก ปึก ปึก ปึก !

อ่าน Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน JAPAN | Prepare for landing

นวนิยาย Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน JAPAN | Prepare for landing ได้รับการอัปเดตพร้อมรายละเอียดที่ไม่คาดคิดมากมายเพื่อลบปมทางอารมณ์มากมายระหว่างผู้นำชายและหญิง นอกจากนี้ผู้แต่ง โนเนจัง ยังมีความแยบยลในการทำให้สถานการณ์แตกต่างไปจากเดิมอย่างมาก มาติดตาม JAPAN | Prepare for landing ของซีรี่ส์ Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน โดยผู้แต่ง โนเนจัง

คีย์เวิร์ดที่ค้นหา:

Story Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน JAPAN | Prepare for landing

Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน โดย โนเนจัง