ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1005

บทที่ 1005 เสือกลัวของแข็ง

จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้ว เหมือนว่าการสร้างร่างกายจะเป็นสิ่งสำคัญที่สุดอย่างแท้จริง!

เกือบสี่ถ้วยชาเป็นขีดจำกัดของวิญญาณที่ไม่มีร่างกายเป็นตัวเสริม ไม่ใช่ขีดจำกัดของจ้าวอู่เจียง

เขาถอนหายใจเบา ๆ ด้วยความเสียดาย

น้ำในสระปีศาจสวรรค์ซัดกระหน่ำร่างวิญญาณของข้าอย่างรุนแรง

เขาเร่งความเร็วขึ้น เมื่อขีดจำกัดของวิญญาณได้รับการยืนยันแล้ว เขาก็จะเร่งการฝึกฝน ไม่รู้ว่าเสี่ยวไป๋อาจจะเจอเรื่องอะไรเข้าหรือไม่ เขายังจำได้ถึงท่าทางตื่นตระหนกของสัตว์ปีศาจเขาซยงตอนมารายงาน

……

ชั้นที่สามสิบเอ็ด

เขาซยง

ห้องโถงใหญ่ ราชาหมาป่าเลือดแดงนั่งตระหง่านอยู่บนบัลลังก์ ร่างใหญ่โต ดวงตาเย็นชา บารมีน่าเกรงขาม

ถัดลงมา เฒ่าหมี ราชาองค์ก่อนของเขาซยงนั่งสงบนิ่ง สวมชุดพรตขาดวิ่นเหมือนกำลังสวดมนต์อยู่

ฝั่งตรงข้ามกับเฒ่าหมี เสือดำตัวหนึ่งที่มีขนาดเพียงครึ่งหนึ่งของราชาหมาป่าเลือดแดงนั่งอยู่ ถึงตัวเล็กกว่า แต่ก็ยังคงมีบารมีน่าสะพรึงกลัว

เสือดำคือราชาแห่งเขาจากเทือกเขาชิวหลัวที่ติดกับเทือกเขาซยง ราชาเสือลมดำ

ราชาเสือลมดำมีขนสีดำสนิททั่วร่าง สวมเกราะทองแดงที่เต็มไปด้วยสนิมสีเขียว นั่งสง่า บารมีไม่ด้อยไปกว่าราชาหมาป่าเลือดแดงแม้แต่น้อย ด้านหลังของราชาเสือลมดำ สิบเอ็ดเสือปีศาจที่สวมเกราะเช่นเดียวกันยืนตระหง่าน

บรรดาเสือปีศาจเหล่านี้มีทั้งเสือดำที่มีขนสีดำสนิท เสือปีศาจที่มีลวดลายสลับซับซ้อนสามสี อีกทั้งยังมีเสือปีศาจที่มีขนสีดำสลับขาวดั่งหิมะ และยังมีเสือขาวที่มีขนสีขาวเรียบลื่น

เสือปีศาจทั้งสิบเอ็ดตนล้วนเป็นแม่ทัพผู้กล้าภายใต้การบังคับบัญชาของราชาเสือลมดำแห่งเทือกชิวหลัว พวกมันมีชื่อเรียกว่าองครักษ์พยัคฆ์

“ราชาหมาป่า อย่างที่ข้าได้สนทนากับเจ้าไว้ เรื่องนี้เจ้าคิดดีแล้วหรือไม่ว่าจะแก้ไขอย่างไร?” ราชาเสือลมดำแผ่บารมี

“สู้!” ราชาหมาป่าเลือดแดงสีหน้าเย็นชาและดุดัน “เจ้าและข้าต่างก็รู้ดี การกล่าวหาว่าเขาซยงละเมิดกฎการรับคนนอกอย่างเปิดเผย และรับรองผู้ฝึกตนมนุษย์จากภายนอก ล้วนเป็นเพียงข้ออ้างทั้งสิ้น”

“เจ้าเพียงแค่โลภอยากได้ดินแดนของเขาซยงเท่านั้น ไม่มีอะไรต้องพูดคุยอีกแล้ว มาสู้กัน!”

กล้าที่จะมาตำหนิเขาซยงหรือ?

ผู้ใดบ้างไม่รู้ว่า กฎเกณฑ์ในการร่วมมือกันต่อต้านภายนอกสามารถยืดหยุ่นได้ตามสถานการณ์ ราชาเสือลมดำ ส่งลูกธนูขนไก่มา หมายปองดินแดนของเขาหมี

ราชาเสือดำลมดำสบถด่าในใจ มันได้ให้ทางลงแก่ราชาหมาป่าแล้ว หากราชาหมาป่าให้ทางลงแก่มันบ้าง พวกเราทั้งหมดจะได้อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขไม่ใช่หรือ?

เจ้าราชาหมาป่าช่างเป็นคนหัวรั้นเสียจริง

แต่ก็เพราะความหัวรั้นเช่นนี้ ที่ทำให้มันหวาดกลัว

มันจำได้ดี ตอนที่ราชาหมาป่ามาถึงชั้นที่สามสิบเอ็ด ราชาหมาป่าแม้น่าอเนจอนาถแต่กลับไม่กลัวตาย โหดเหี้ยมที่สุด บุกเบิกอาณาเขตของตนเองในเขาซยงอย่างดุดัน สุดท้ายก็เอาชนะราชาหมีดำได้ จึงได้นั่งอยู่ในตำแหน่งปัจจุบัน

ปีที่ผ่านมา ขณะที่เจ้าแห่งภูเขาอื่น ๆ มุ่งเน้นการวางแผนและการต่อสู้ทางการเมือง ราชาหมาป่ากลับเน้นการใช้กำลัง หากไม่พอใจก็จะลงมือ หลายครั้งที่ทำให้เจ้าแห่งภูเขาทั้งหลายต้องอึ้งไป

ราชาเสือลมดำบอกว่าจะแบ่งพื้นที่ภูเขา เจ้าราชาหมาป่าเลือดแดงก็ไม่รู้จักต่อรองด้วยการขอเหล้าอร่อยสักไม่กี่ไหหรือ?

ถ้าเพียงราชาหมาป่ายอมถอยสักนิด แม้ไม่เต็มใจก็ยังจับมือปรองดองกันได้