ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1007

บทที่ 1007 ลมเปลี่ยน

แม่ทัพเสือเสือ อาหู่ นั่งนิ่งอยู่บนพื้นห่างจากสระปีศาจสวรรค์สิบจั้ง

มันคิดว่าครึ่งถ้วยชาคือขีดจำกัดของจ้าวอู่หยาง คิดว่าแม้จะผ่านไปครึ่งถ้วยชา ก็คงจะทนได้อีกไม่นาน ไม่มีทางที่จะทนได้ถึงหนึ่งถ้วยชาแน่

แต่ตอนนี้เวลาผ่านไปสองถ้วยชาแล้ว จ้าวอู่หยางกลับไม่มีทีท่าว่าจะทนไม่ไหวแม้แต่น้อย ทำให้มันต้องเบิกตาโตด้วยความประหลาดใจ

หรือพี่ชายของราชาหมาป่าจะไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นปีศาจที่มีร่างกายแข็งแกร่งมาก?

ไม่เช่นนั้นจะสามารถทนต่อการซัดกระหน่ำของพลังปีศาจและพลังความเย็นยะเยือกมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร?

สองถ้วยชา อาหู่ที่ตอนนี้มีวรยุทธ์ระดับจักรพรรดิขั้นสอง และยังเป็นเผ่าเสือมังกรที่มีร่างกายแข็งแกร่งก็ยังทนได้เพียงแค่หนึ่งถ้วยชา

แต่เจ้าจ้าวอู่เหยียงกลับทนได้ถึงสองถ้วยชา

อาหู่ทำเบ้ปาก สมกับคำว่าอย่าตัดสินคนจากรูปลักษณ์ภายนอก ผู้ที่ราชาหมาป่าเรียกว่าพี่ใหญ่ได้ย่อมไม่ใช่อัจฉริยะธรรมดา

บริเวณสระน้ำปีศาจ เสียงน้ำดังอยู่ตลอด จ้าวอู่เจียงเร่งความเร็วในการฝึกฝร ในที่สุดการเพิ่มพลังวิญญาณก็ใกล้จะถึงขีดสูงสุดที่วิญญาณของเขารับไหว

เขาเสียดายอย่างยิ่ง แต่ก็ทำได้เพียงเท่านี้ ชีวิตคนเราจะสมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่างได้อย่างไร

มือของเขาทำท่าผนึก หยุดการดูดซับพลังจากสระน้ำปีศาจสวรรค์ ภายในร่างกายมีพลังร้อนระอุปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน พุ่งทะยานเข้าสู่ร่างวิญญาณในพริบตา

หมอกสีม่วงค่อย ๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ห่อหุ้มร่างกายราวกับเปลวเพลิงสีม่วงที่ลุกโชน

เขากำลังพยายามจุดไฟวิญญาณ ให้ไฟศักดิ์สิทธิ์ลุกโชนตลอดกาล เพื่อก้าวขึ้นสู่ขั้นจักรพรรดิ!

“จ้าวอู่หยางกำลังก้าวข้ามขั้นการก้าสู่จักรพรรดิ เขากำลังเลื่อนขั้น!” แม่ทัพหมีพลันลุกขึ้น ร่างพุ่งทะยาน ลอยขึ้นไปในอากาศเหนือจ้าวอู่หยาง ไม่ว่าที่นี่จะเป็นใจกลางของเขาซยง หรือจะมีคนผ่านไปมารบกวนหรือไม่ ตอนนี้มันต้องปกป้องการฝึกฝนของจ้าวอู่หยาง

อาหู่ก็ตกใจ ผุดลุก ยื่นอุ้งเท้าเสือไปด้านหลัง จับด้ามขวานใหญ่ พร้อมที่จะโจมตีทุกเมื่อ

การข้ามผ่านจากขั้นก้าสู่จักรพรรดิสู่ขั้นจักรพรรดิไม่ยาก สิ่งที่ยากคือการควบคุมเปลวไฟแห่งจิตวิญญาณที่เข้าสู่ขั้นจักรพรรดิ

หากมีความผันผวนทางจิตใจครั้งใหญ่หรือการรบกวนจากภายนอก เปลวไฟแห่งจิตวิญญาณที่กำลังลุกไหม้อยู่ก็อาจดับลงได้อย่างง่ายดาย

และผลลัพธ์ของการดับลงมีเพียงอย่างเดียว…ตาย

ไฟดับ คนตาย

เปลวไฟของวิญญาณที่ลุกโชนก็คือเปลวไฟของตะเกียงน้ำมัน

“ใครอนุญาตให้เจ้าบุกรุกเข้ามา?”

เหมาเหม่าน้อยใจเล็กน้อย มันก้มหน้าลงพลางตอบ

“เป็นคำสั่งจากราชา ราชาให้ข้ามาดูว่าท่านผู้ยิ่งใหญ่บำเพ็ญเพียรเสร็จสิ้นแล้วหรือไม่ และท่านกับแม่ทัพหมีว่างแล้วหรือไม่”

“มีธุระใด?” เสียงของแม่ทัพเสือเย็นชา จ้าวอู่หยางกำลังอยู่ในช่วงก้าวผ่าน ทั่วร่างห่อหุ้มด้วยเปลวไฟสีม่วง เปลวไฟสีม่วงลุกโชนรุนแรง ลิงหินเหมาเหม่าอธิบายสถานการณ์ให้แม่ทัพเสือฟัง

แม่ทัพเสือมองไปที่จ้าวอู่หยางในสระปีศาจสวรรค์ สีหน้าเคร่งขรึม

“รอ”

เหมาเหม่าพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะก้มหน้าลง แล้วแอบมองไปที่พี่ใหญ่ขององค์ราชาในสระปีศาจสวรรค์

มันตกใจจนแทบจะกระโดด เมื่อเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น

ตู้ม!

น้ำสีดำในสระปีศาจสวรรค์แตกกระจาย บดบังร่างของพี่ใหญ่ราชาหมาป่า เปลวไฟสีม่วงไม่ได้ดับลง กลับลุกโชนรุนแรง พุ่งสูงขึ้นไป ชั่วพริบตาก็สูงกว่าสิบจั้ง เปลวไฟราวกับมือยักษ์สีม่วงที่ยื่นออกไปสู่ท้องฟ้า