ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1095

บทที่ 1095 เข็มซ่อนในสำลี

จ้าวอู่เจียงอ่านกระดาษที่พระสนมอันส่งให้ ดวงตาลึกล้ำ

บนกระดาษมีเพียงประโยคเดียว “ระวังพิธีบูชาบรรพบุรุษ อย่าใช้ร่างอมตะอีก”

ร่างอมตะ? ดวงตาของจ้าวอู่เจียงสั่นไหวเล็กน้อย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนเตือนเกี่ยวกับร่างอมตะ

ครั้งแรกคือจากจูกัดเซี่ยวไป๋

คำเตือนของจูกัดเซี่ยวไป๋ที่ริมแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ยังคงอยู่ในความทรงจำของเขา โดยเฉพาะสีหน้าของจูกัดเซี่ยวไป๋ในตอนนั้น เหมือนจะหนักอึ้งอยู่บ้างไม่คาดคิดว่าหลังจากมาถึงราชวงศ์เซียนต้าโจวไม่นาน เขาก็ได้รับคำเตือนคล้ายกันจากพระมารดาแท้ ๆ ของจีปอฉาง

ขณะเดียวกัน คำเตือนนี้ไม่เพียงแต่บอกว่าห้ามใช้ร่างอมตะอีก แต่ยังเตือนให้ระวังพิธีบวงสรวงบรรพบุรุษด้วย

พิธีบวงสรวงบรรพบุรุษจะมีขึ้นในอีกเก้าวันข้างหน้า เป็นพิธีสำคัญของราชวงศ์ต้าโจวในการสักการะบรรพบุรุษตระกูลจี

มีอะไรที่ต้องระวังหรือ? หรือว่าจะมีเหตุการณ์อันตรายเกิดขึ้น?

แล้วเรื่องนี้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับร่างอมตะด้วย?จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้ว ครุ่นคิดไปพลางเดินไปพลาง ไม่นานก็มาถึงกรมพิธีการ

ทันทีที่มาถึงหน้าประตูใหญ่ของกรมพิธีการก็มีเสมียนน้อยรีบวิ่งมาต้อนรับอย่างนอบน้อม ก้มหัวคำนับ แล้วนำข้าเข้าไปข้างใน

ภายใต้การนำทางของเสมียนน้อย จ้าวอู่เจียงมาถึงโถงประชุมอย่างรวดเร็ว

หน้าประตูห้องโถงประชุม ขันทีสามคนที่มีใบหน้าขาวและไม่มีหนวดเคราคอยต้อนรับอย่างนอบน้อม

“คารวะอิ้นอ๋องพ่ะย่ะค่ะ” พวกขันทีพร้อมใจกันโค้งคำนับจ้าวอู่เจียงเหลือบมองอย่างรวดเร็ว แล้วพยักหน้าเบาๆ

ในบรรดาขันทีสามคน คนที่ทำให้เขาสนใจมากที่สุดคือคนที่มีริ้วรอยบนใบหน้าลึกที่สุด

ชายผู้นี้เป็นคนสนิทขององค์ชายรองจีปอทง

ในบรรดาขันทีทั้งหมด ยกเว้นคนที่อยู่ข้างกายฮ่องเต้ ขันทีคนสนิทขององค์ชายรองผู้นี้มีพลังแข็งแกร่งที่สุด และยังได้รับพระราชทานแซ่จีด้วย

ในราชวงศ์เซียนต้าโจว ช่วงอายุระหว่างเหล่าองค์ชายห่างกันมาก โดยเฉพาะองค์ชายห้าองค์แรก อายุห่างกันถึงสองสามร้อยปี ตรงกันข้ามกับองค์ชายและองค์หญิงรุ่นหลังที่มีช่วงอายุห่างกันเพียงสิบถึงยี่สิบปีเท่านั้น

“น้องสี่ ข้ารู้ว่าเจ้าต้องมา” จีปอทงเลิกคิ้วเล็กน้อย หัวเราะก่อนกล่าวว่า “ครั้งนี้มีเพียงข้าผู้เป็นพี่รองรวมถึงน้องหกและน้องแปดที่มาถึง”

“เมื่อครู่พวกข้าต่างพูดคุยกันว่า เจ้าต้องมาแน่นอน ด้วยชื่อเสียงของเจ้าในฐานะอิ้นอ๋องจะเป็นไปได้อย่างไรที่เจ้าจะพลาดการแต่งงาน? ดังที่คาดไว้ เจ้ามาจริง ๆ”

สองเชื้อพระวงศ์หนุ่มที่อยู่ข้างกายจีปอฉางยิ้มนิด ๆ พลางพยักหน้าทักทายองค์ชายสี่

ขุนนางกรมพิธีการที่นั่งอยู่ข้างป้าหลานเผ่าจิ้งจอกแห่งเทียนเยว่ยิ้มตามไปด้วย แต่รอยยิ้มนั้นดูแข็ง ๆ และเก้อเขินอยู่บ้าง

องค์ชายรองผู้นี้มีเล่ห์เหลี่ยมแฝงอยู่ในความอ่อนโยน ทั้งยังไม่สนใจรักษาหน้าตาของคนจากตระกูลจิ้งจอกเทียนเยว่แม้แต่น้อย

ตามหลักการที่ว่าองค์ชายสมัครใจ ขุนนางกรมพิธีการได้ส่งจดหมายหลายฉบับไปยังจวนขององค์ชายทุกพระองค์แล้วนับว่าน่าเสียดายที่เผ่าจิ้งจอกเทียนเยว่เล็กเกินไปสำหรับราชวงศ์เซียนต้าโจว จึงไม่ค่อยมีความสำคัญมากนัก ด้วยเหตุนี้จึงมีเพียงสามองค์ชายที่เสด็จมา

และองค์ชายหกและองค์ชายแปดก็เห็นได้ชัดว่าถูกองค์ชายรองลากมา เมื่อแรกมาถึงพวกเขาดูไม่ค่อยเต็มใจนัก หากไม่ใช่เพราะได้เห็นว่าสาวน้อยเผ่าจิ้งจอกเทียนเยว่งดงามเหนือธรรมดา สง่างามเหนือโลก พวกเขาคงสะบัดแขนเสื้อจากไปนานแล้ว