ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1108

บทที่ 1108 นายบ่าวร่วมงานเลี้ยง

หลินอวี้ดังมือที่แทงทะลวงอกลั่วอิ๋นเยว่กลับมาอย่างเย็นชา

เลือดไหลนอง เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดเลือดบนมืออย่างเรียบเฉย ดวงตาเย็นชาจ้องมองลั่วอิ๋นเยว่ที่พยายามจะพูดแต่กลับเปล่งเสียงไม่ออก ร่างกายทรุดลงกับพื้น

“ไม่ต้องลำบากเจ้ากลับไปเอง พวกข้าจะแจ้งตระกูลจิ้งจอกเทียนเยว่ให้”

ภาพเบื้องหน้าลั่วอิ๋นเยว่เริ่มเลือนราง ความหวาดกลัวและวิงวอนที่เหลืออยู่ค่อย ๆ จางหาย ไม่นานแววตานางก็ไร้แสง ราบเรียบดั่งผิวน้ำ ร่างกายไม่ขยับเขยื้อนอีก

หลินอวี้ยื่นมือไปที่ร่างไร้วิญญาณของลั่วอิ๋นเยว่ ร่างของนางำลันแตกกระจายเป็นละอองเลือด แล้วเขาหมุนตัวกลับอย่างเรียบเฉยเพื่อไปรายงาน

ภารกิจที่องค์ชายมอบหมาย เขาได้ทำสำเร็จแล้ว

ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมองค์ชายถึงต้องทำเช่นนี้ทั้งที่แต่งงานกันแล้ว เขาไม่สนใจ ไม่คิดจะถาม และยิ่งไม่คิดจะใคร่ครวญสงสัย

เขารู้เพียงว่า การที่องค์ชายมอบหมายภารกิจสังหารนี้ให้เขาเป็นความไว้วางใจและเห็นความสำคัญในตัวเขา

และความจริงก็เป็นเช่นนั้น

จ้าวอู่เจียงส่งหลินอวี้ไปจัดการกับลั่วอิ๋นเยว่ผู้เป็นภัยแฝงก็เพราะไว้วางใจในตัวหลินอวี้จริง ๆ

แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยได้ติดต่อกับหลินอวี้มากนัก

แต่ตอนรับเขาออกจากดินแดนลับเต๋อเหลียน จางซวีคุนส่งหลินอวี้มาช่วยเหลือเขา แค่นี้ก็เพียงพอจะบ่งบอกถึง ‘ความปลอดภัย’ ของหลินอวี้แล้ว

นอกจากลูกแก้วข้อมูลที่จางซวีคุนมอบให้ เขายังรู้ว่าหลินอวี้เป็นคนที่จงรักภักดีต่อจีปอฉางอย่างสุดหัวใจ ไม่มีทางทรยศหักหลังอย่างแน่นอน

ดังนั้น กระทั่งงานเลี้ยงที่วังบูรพาของรัชทายาทในคืนนี้เขาจึงตัดสินใจพาหลินอวี้ไปด้วย

งานเลี้ยงคืนนี้เป็นที่แน่ชัดว่าเป็นกับดัก จะต้องมีปัญหาเกิดขึ้นแน่

อย่างเช่นขุนนางฝ่ายรัชทายาทหาเรื่องกลั่นแกล้งเขาผู้เป็นองค์ชายสี่

พวกเขาจะไม่ยับยั้งชั่งใจเพราะสถานะองค์ชายสี่ของเขา แต่จะแสดงความเป็นศัตรูออกมาเพราะสถานะนี้ เพื่อแสดงความจงรักภักดีต่อรัชทายาท

ส่วนที่เขาตอบรับคำเชิญ เพราะต้องการไปพบรัชทายาทจีปออิงด้วยตนเอง

จากข้อมูลที่เขาได้รับ จีปออิงเป็นองค์ชายที่มีอำนาจมากที่สุดในบรรดาองค์ชาย

ขุนนางในราชสำนักที่อยู่ฝ่ายจีปออิงมีมากที่สุด โดยเฉพาะขุนนางส่วนใหญ่ล้วนดำรงตำแหน่งสูง

แม้ใบหน้าของจีปอฉางจะไม่หล่อเหลาได้สักครึ่งหนึ่งของใบหน้าดั้งเดิมของจ้าวอู่เจียง แต่ก็ถือว่าไม่ธรรมดา อีกทั้งบุคลิกที่แฝงความอ่อนโยนไว้ในความเด็ดเดี่ยว เหล่านางกำนัลที่พบเจอ แล้วคำนับทักทายตามทางต่างต้องเหลียวมองอย่างเผลอใจ

เสื้อคลุมสีดำปักลายเมฆเงินเป็นหนึ่งในชุดที่เรียบง่ายที่สุด

ลายเมฆหมายถึงความสูงส่งและความเป็นมงคล จึงพบเห็นได้บ่อยทั้งในเสื้อผ้าบุรุษและสตรี

เช่นเดียวกับลายดอกโบตั๋นและดอกบัวที่พบได้ไม่น้อย

หลินอวี้เดินตามหลังองค์ชายของตนอย่างนอบน้อม ในมือถือกล่องของขวัญ เขาสวมอาภรณ์สีเทาไร้ลวดลาย

เพราะแม้แต่องค์ชายของเขายังฉลองพระองค์เรียบง่ายลายปักก็เป็นเพียงลายเมฆที่พบเห็นได้ทั่วไป เขาจึงต้องสวมเสื้อคลุมที่เรียบที่สุด

เมื่อเข้าสู่วังบูรพา พวกจ้าวอู่เจียงก็ได้ยินเสียงอึกทึกของงานสังสรรค์

เริ่มงานเลี้ยงกันไปแล้ว

หลินอวี้ขมวดคิ้วด้วยความโกรธ ด้วยเดิมรัชทายาทบอกว่าเป็นงานเลี้ยงเพื่อองค์ชายสี่ แต่องค์ชายสี่ยังไม่มาถึง งานเลี้ยงกลับเริ่มไปก่อนได้

ถึงจะมีความขัดแย้งกันก็ไม่ควรไร้มารยาทถึงเพียงนี้ ไม่ว่าอย่างไรองค์ชายก็เป็นถึงอ๋องหกไข่มุก รองจากรัชทายาทเพียงสองไข่มุกเท่านั้น