ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1231

บทที่ 1231 ปรมาจารย์รุ่นก่อน

“ข้าอยากรู้ว่าเจ้าเป็นใคร”

ราชวงศ์เซียนต้าโจว ในเมืองหลวง ที่อารามอู๋เหวย

จีทังนั่งขัดสมาธิอย่างเคร่งขรึมบนเบาะรอง ราวกับนั่งอยู่บนหินเย็นเฉียบหรือบัลลังก์มังกรที่เย็นยิ่งกว่าหิน

จ้าวอู่เจียงดูผ่อนคลายกว่าตอนอยู่ในท้องพระโรง แต่บุคลิกยังคงนิ่งสงบเช่นเดิม

เขามองจางซวีคุนที่ยืนเฉยอยู่ข้าง ๆ ราวกับไม่ใช่เรื่องของตน ส่งสัญญาณให้จางซวีคุนช่วยอธิบาย

จางซวีคุนส่ายหน้า เขาก็ไม่คิดว่าจีทังจะถามตรง ๆ เช่นนี้ เมื่อถามคำตอบจากเขาไม่ได้ ก็หันไปถามจ้าวอู่เจียงโดยตรง

จีทังเห็นดังนั้น จึงเอ่ยเสียงทุ้มว่า

“หรือว่าท่านมีชื่อเสียงไม่ดี จึงไม่อยากเปิดเผย?”

เมื่อเจอกลยุทธ์ยั่วยุ จ้าวอู่เจียงก็ไม่ได้ใส่ใจ ถ้าเป็นสาวน้อยมาใช้กลยุทธ์นี้กับเขา บางทีเขาอาจจะน้ำลายฟูมปากแล้วสารภาพออกมาก็ได้

ส่วนเรื่องที่จีทังรู้ว่าเขาไม่ใช่จีปอฉาง เขาก็ไม่ได้แปลกใจแต่อย่างใด

ฮ่องเต้ผู้เชี่ยวชาญการใช้อำนาจและการจัดการกับจิตใจผู้คน สามารถมองออกถึงความแตกต่างอันใหญ่หลวงในตัวจีปอฉางก่อนและหลัง แล้วคาดเดาคำตอบที่ถูกต้องได้ก็เป็นเรื่องปกติ

อีกอย่าง ในพิธีบูชาบรรพบุรุษ เขาก็ไม่ได้ปิดบังอำพราง ใช้เข็มลึกลับไท่อี่ทำลายตุ๊กตาของตระกูลหลี่ไปโดยตรง

ตัวตนของเขาถูกเปิดเผยต่อหน้าจีทังแล้ว เพียงแต่ยังไม่ได้เปิดเผยทั้งหมดเท่านั้น

“เจ้าแทรกแซงบัลลังก์ ข้าอยากรู้ตัวตนที่แท้จริงของเจ้า เพื่อไม่ให้บัลลังก์ตกไปอยู่ในมือของผู้ที่มีเจตนาซ่อนเร้น นี่เป็นเรื่องสมเหตุสมผล คงไม่เกินไปกระมัง?” จีทังเห็นว่า ‘จีปอฉาง’ และจางซวีคุนไม่ตอบ จึงพูดต่อ

จ้าวอู่เจียงชำเลืองมองจางซวีคุนอีกครั้ง

จางซวีคุนแกล้งทำเป็นไม่เห็น ดื่มชาร้อนอย่างไม่สนใจ

จ้าวอู่เจียงพลิกฝ่ามือ เข็มเงินสี่เล่มลอยอยู่เหนือฝ่ามือของเขา เขาเลิกคิ้วเล็กน้อย ความหมายชัดเจนโดยไม่ต้องพูด

จีทังรู้สึกขนลุกซู่ทั่วร่างในทันที เข็มเงินสี่เล่มที่ดูธรรมดานี้ สร้างความกดดันให้เขาเทียบเท่ากับจักรพรรดิ

‘จีปอฉาง’ ที่อยู่ตรงหน้านี้ อาศัยวิชาเข็มเงินเพียงอย่างเดียว สลายวิชาลับของจักรพรรดิตระกูลหลี่ได้

แม้ว่าบุรุษตรงหน้าอาจมีวรยุทธ์ไม่สูงนัก แต่อำนาจเบื้องหลังเข็มเงินนี้ จะต้องแข็งแกร่งยิ่งนัก

เทพอสูร? จ้าวอู่เจียงคือการกลับชาติมาเกิดของเทพอสูรผู้ครอบครองโลกในยุคโบราณกาล?

ไม่แปลกเลยที่จางซวีคุนเลือกจ้าวอู่เจียงเป็นจักรพรรดิในอนาคตของราชวงศ์เซียนต้าโจว

หากจ้าวอู่เจียงเป็นเทพอสูร ตามบันทึกประวัติศาสตร์ของราชวงศ์เซียนต้าโจวแล้ว เทพอสูรก็เป็นหนึ่งในบรรพบุรุษของราชวงศ์เซียนต้าโจวจริง ๆ และยังเป็นหนึ่งในบูรพาจารย์ของสำนักเต๋าด้วย

ในอดีต เทพเต๋ามีความสัมพันธ์ที่ดีกับเทพอสูร บันทึกมากมายที่เทพเต๋าทิ้งไว้ มุมมองพิเศษบางอย่างในนั้นล้วนเกี่ยวข้องกับเทพอสูร

จีทังจำได้ราง ๆ ว่าตอนที่ตนยังเด็ก เคยได้ยินมาว่าการวางแผนตลอดหมื่นปีที่ผ่านมาระหว่างตระกูลจีและสำนักศรัทธาปฐพีเทพอสูรก็เคยมีส่วนร่วมด้วย

แต่ยุคโบราณนั้นห่างไกลจากปัจจุบันมากเกินไป เรื่องราวมากมายจึงเลือนรางไปตามกาลเวลา

จีทังรู้ว่าจางซวีคุนจะไม่หลอกลวงตนในเรื่องนี้

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สูดหายใจลึก กดความตื่นตะลึงในใจลง ประสานมือคำนับตามธรรมเนียม ค้อมกายเล็กน้อยให้กับจ้าวอู่เจียง

“ท่านเทพอสูร”

เขาไม่ได้แสดงคารวะอย่างผู้น้อยเต็มที่ หนึ่งเพราะเขาคือฮ่องเต้แห่งราชวงศ์เซียนต้าโจวในปัจจุบัน ผู้สูงส่งที่สุด สองเพราะเขารู้สึกว่าเทพอสูรตรงหน้านี้ไม่มีกลิ่นอายของการผ่านกาลเวลาอันยาวนาน ทำให้เขารู้สึกเสียหน้าไม่น้อย