ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1347

บทที่ 1347 ถึงจะมีชีวิตรอดก็เป็นเพียงสัตว์ที่ถูกทารุณกรรม

หิมะขาว เลือดแดง

“พรวด!” เลือดสีแดงฉานพุ่งออกมาจากลำคอ กระเซ็นลงบนหิมะที่ทับถม ตามด้วยหญิงสาวจากเผ่าจิ้งจอกชิงชิวล้มลงในแอ่งเลือด

รอบด้านมีเสียงอาวุธกระทบกัน เสียงร่ำไห้ เสียงตะโกนฆ่า เสียงคาถาระเบิด ผสมปนเปกัน

ร่างของสมาชิกเผ่าจิ้งจอกชิงชิวทยอยล้มตายลงด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความไม่ยอมรับ

ในวาระสุดท้าย สมาชิกเผ่าจิ้งจอกชิงชิวพยายามส่งข่าวสาร แต่พายุหิมะไม่เคยปรานี ข่าวสารที่ส่งออกไปกระจัดกระจายหายไปในพายุหิมะ

หิมะครั้งนี้เป็นจังหวะเวลาที่เหมาะสม และยังสร้างความได้เปรียบทางภูมิประเทศ

เผ่าหมาป่าสวรรค์และเผ่าพยัคฆ์คำรามที่มาล้อมปราบเผ่าจิ้งจอกชิงชิว ยืนอยู่ฝั่งเดียวกับจังหวะเวลา

ส่วนเผ่าจิ้งจอกชิงชิว กลายเป็นสัตว์ที่ถูกขังอยู่ในกรง ร้องขอความช่วยเหลือแต่ไร้ผู้ตอบรับ

ภายใต้การปิดล้อมของพายุหิมะ ไม่มีใครสามารถหนีรอดได้!

เมื่อเผ่าหมาป่าสวรรค์และเผ่าพยัคฆ์คำรามบีบเข้ามาใกล้ สมาชิกเผ่าจิ้งจอกชิงชิวค่อย ๆ หนีไปยังศาลบรรพบุรุษ ที่นั่นเป็นสถานที่เดียวที่ปลอดภัยชั่วคราว

ภายในศาลบรรพบุรุษ

ย่าเทียนหลานหรือผู้อาวุโสของเผ่าจิ้งจอกชิงชิวกำลังขมวดคิ้วแน่น ครุ่นคิดหาวิธีแก้สถานการณ์

ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ถกเถียงกันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล

หลินเสี่ยวเค่อและหลินหลางยืนอยู่ข้างกายท่านย่าเทียนหลาน ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

เผ่าหมาป่าสวรรค์และเผ่าพยัคฆ์คำรามมาพร้อมกับการเตรียมการอย่างดี ปัจจุบันในเผ่าจิ้งจอกชิงชิวนั้น พญากิเลนได้เดินทางไปยังดินแดนตะวันออกเซียนหลิงและยังไม่กลับมา ผู้แข็งแกร่งที่สุดในเผ่าก็มีผู้อาวุโสเทียนหลานที่ผ่านการทดสอบด่านภัยพิบัติขั้นที่แปดเท่านั้น

สมาชิกคนอื่น ๆ ในเผ่ามีวิทยายุทธ์ที่แตกต่างกันไป ในบรรดาผู้อาวุโสของเผ่าก็มีเพียงสี่คนที่เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นสามภัยพิบัติที่ผ่านด่านที่เจ็ด ส่วนสมาชิกคนอื่น ๆ โดยเฉพาะรุ่นเยาว์ วิทยายุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดก็เพียงแค่ขั้นสามภัยพิบัติหรือขั้นสี่ภัยพิบัติเท่านั้น

ในขณะที่เผ่าหมาป่าสวรรค์และเผ่าพยัคฆ์คำรามที่มาบุกครั้งนี้ นำโดยผู้อาวุโสกู่ฉางของเผ่าหมาป่าสวรรค์และอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่เม่าปู้ถงของเผ่าพยัคฆ์คำราม

ทั้งสองคนนี้ คนหนึ่งเป็นจักรพรรดิขั้นเจ็ดที่สามารถต่อสู้กับขั้นแปดได้ อีกคนหนึ่งเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นแปดตัวจริง

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงจักรพรรดิขั้นเจ็ดอีกสิบกว่าคนที่ติดตามมาด้วย

เผ่าจิ้งจอกชิงชิวไม่มีทางต้านทานได้เลย

แม้ว่าท่านย่าเทียนหลานจะมีวิทยายุทธ์ขั้นแปด แต่จะต่อกรกับเม่าปู้ถงของเผ่าพยัคฆ์คำรามที่กำลังอยู่ในช่วงพลังสูงสุดได้อย่างไร?

หากต่อสู้เป็นเวลานาน ท่านย่าเทียนหลานมีโอกาสสูงที่จะพ่ายแพ้

ตึง!

เสียงดังสนั่นดังมาจากนอกศาลบรรพชน ราวกับเทพเจ้ากำลังตีกลองอย่างหนักแน่น เสียงกลองกระจายไปทั่วทุกทิศ

ตึง!

เสียงดังสนั่นอีกครั้ง

“ท่านย่า…” สมาชิกเผ่าคนหนึ่งวิ่งเข้ามาในศาลบรรพชน ทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือด เดินโซเซ

“ข้าห้ามพวกเขาไม่อยู่ ตายกันหมดแล้ว ตายกันหมดแล้ว…”

เสียงถกเถียงถูกตัดขาดทันที ภายในศาลบรรพชนเงียบสงัด ตามมาด้วยเสียงถอนหายใจ

“หรือว่าพวกเราจะยอมแพ้ดี…”

“การรักษาเชื้อสายไว้สำคัญที่สุด”

“ยอมไม่ได้ พวกเขามาด้วยท่าทีเช่นนี้ ไม่มีทางปล่อยให้มีผู้รอดชีวิตแน่นอน” ผู้อาวุโสเทียนหลานเดินไปที่โต๊ะบูชา มือที่แก่ชรากดลงบนกล่องไม้ใบหนึ่ง

“ถึงจะมีชีวิตรอดก็เป็นเพียงสัตว์ที่ถูกทารุณกรรมอย่างทรมาน ไม่ใช่ผู้รอดชีวิต”