ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 150

บทที่ 150 การรักษา

จ้าวอู่เจียงหลับตาลง จับจังหวะชีพจรของชายชราที่อยู่บนเตียงไม้ ข้างกายยังมีองครักษ์มังกรถ่ายทอดพลังลมปราณเข้าสู่ร่างกายชายชราตลอดเวลา

เพียงพริบตาเดียวก็ผ่านไปครึ่งถ้วยชา จ้าวอู่เจียงก็มีสีหน้าหนักใจมากกว่าเดิม อาการของชายชราแย่กว่าที่เขาคาดการณ์เอาไว้อีก

แน่นอนว่าหากใช้ความรู้แพทย์ขั้นพื้นฐานคงไม่สามารถรักษาชายชราได้… กลุ่มองครักษ์มังกรคิดกับตนเอง พวกเขาได้แต่ถอนหายใจเงียบ ๆ สายตายังคงจ้องมองไปที่จ้าวอู่เจียงเขม็ง

“ชายชราผู้นี้ถูกโจมตีด้วยยอดฝีมือ ในร่างกายได้รับบาดเจ็บหลายส่วน ไม่สามารถฟื้นตัวได้ด้วยตนเอง” จ้าวอู่เจียงลืมตากลับขึ้นมาช้า ๆ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ

“และพลังลมปราณที่พวกท่านถ่ายทอดเข้าไปก็กำลังกัดกร่อนร่างกายของเขามากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้อาการของเขาทรุดหนักมากกว่าเดิม”

เมื่อกลุ่มองครักษ์มังกรได้ยินเช่นนั้น พวกเขาก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที ไม่มีปัญญารักษาคน ถึงได้โยนความผิดมาให้พวกเขาอย่างนั้นหรือ? แต่ลืมไปหรือว่าถ้าไม่มีพลังลมปราณของพวกเขาคอยช่วยยื้อชีวิตชายชราเอาไว้ ชายชราก็คงสิ้นใจตายไปนานแล้ว

“แต่ในทางกลับกัน พลังลมปราณของพวกท่านก็ช่วยปกป้องหัวใจของเขาและอวัยวะสำคัญส่วนอื่น ๆ ไม่ให้หยุดการทำงานหรือได้รับความเสียหายมากไปกว่านี้” จ้าวอู่เจียงหันมาสบตานิ่ง

“การรักษาเขาเป็นเรื่องยากลำบาก แต่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”

เมื่อได้ยินจ้าวอู่เจียงพูดออกมาเช่นนั้น กลุ่มองครักษ์มังกรก็ยืนตัวแข็งทื่อ หมายความว่าสามารถรักษาชายชราได้จริง ๆ หรือ?

ดวงตาภายใต้หน้ากากจ้องมองจ้าวอู่เจียงและตกตะลึงมากเมื่อพบว่าสีหน้าของอีกฝ่ายมีความหนักแน่นมั่นคง และมีความน่าเชื่อถืออยู่หลายส่วน

จ้าวอู่เจียงย่อมไม่ได้โกหกอย่างแน่นอน เพราะหากไม่สามารถรักษาชายชราได้สำเร็จ เขาก็ไม่สามารถหลบหนีความผิดได้ หากชายชราตาย จ้าวอู่เจียงก็จะต้องตายตามไปด้วยเช่นกัน

บัดนี้ จ้าวอู่เจียงแสดงความมั่นใจว่าสามารถรักษาคนได้ นี่แสดงให้เห็นว่าจ้าวอู่เจียงมีความเชื่อมั่นในฝีมือของตัวเองเป็นอย่างสูง

เมื่อความคิดดำเนินมาถึงตรงนี้ ความตกตะลึงในหัวใจของเหล่าองครักษ์มังกรก็ยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้น จ้าวอู่เจียงมีหน้าตาเยาว์วัย เขาจะมีฝีมือทางการแพทย์สูงส่งถึงขั้นนั้นเชียวหรือ?

แต่ในไม่ช้า กลุ่มองครักษ์มังกรก็เริ่มหรี่ตา พวกเขาคิดถึงอีกหนึ่งความเป็นไปได้คือจ้าวอู่เจียงจะอาศัยความเป็นคนสนิทของฮ่องเต้เอาตัวรอดจากความผิดในครั้งนี้ ถึงจะรักษาชายชราไม่สำเร็จ แต่ก็จะทำหน้าสลดสักหน่อย แล้วบอกว่าตนเองพยายามเต็มที่แล้ว และฮ่องเต้ก็จะไม่เอาผิดเขาอย่างแน่นอน

ในทันใดนั้น กลุ่มองครักษ์มังกรก็เริ่มแผ่จิตสังหารแรงกล้าอีกครั้ง แต่พวกเขาก็ไม่พบเหตุผลที่จ้าวอู่เจียงจะต้องทำเช่นนั้นเลย

จ้าวอู่เจียงในยามนี้สามารถปลดผนึกการทำงานของสามจิตเจ็ดวิญญาณได้หมดสิ้นแล้ว ประสาทสัมผัสย่อมมีความตื่นตัวมากกว่าคนทั่วไป จึงสามารถรับรู้ได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงของบรรดาองครักษ์มังกรทั้งแปดที่อยู่รอบกายได้โดยทันที

ชายหนุ่มขมวดคิ้วและพูดเสียงทุ้มต่ำ

“ข้าไม่สนว่าพวกท่านจะคิดอย่างไร แต่บัดนี้ พวกเรามีแค่สองทางเลือก ทางเลือกแรกคือให้ข้ารักษาคนเจ็บ ทางเลือกที่สอง พวกท่านหาทางรักษากันเอง แต่ข้าสามารถบอกได้เลยว่าอาการของเขาสาหัสมากกว่าที่คิด ชายชราจะต้องตายแน่ เว้นแต่ราชันโอสถหรือหมอเทวดาจะอยู่ห่างจากนครหลวงไม่เกินร้อยลี้!”

กลุ่มองครักษ์มังกรส่งเสียงอุทานและเริ่มต้นปรึกษาหารือกัน

ฮ่องเต้ทนไม่ไหวอีกต่อไป กลุ่มคนของหน่วยองครักษ์มังกรที่ซื่อสัตย์มากที่สุดจะกลายเป็นผู้ที่ขัดขวางการรักษาจริง ๆ หรือ?

“ปล่อยให้จ้าวอู่เจียงทำการรักษาซะ!” ฮ่องเต้ระเบิดเสียงคำรามด้วยความเกรี้ยวกราด

ดวงตาของเจี๋ยสือปาวาวโรจน์ ก่อนที่จะประทับฝ่ามือของตนลงไปบนแผ่นหลังของจ้าวอู่เจียงเช่นกัน

เข็มเงินในมือของจ้าวอู่เจียงปรากฏมากขึ้นเรื่อย ๆ เข็มเงินเหล่านั้นตั้งตรงไม่ต่างจากกระบี่ ชายหนุ่มร้องตะโกน

“ขอพลังเพิ่มอีก!”

“ใต้เท้าจ้าว ร่างกายของท่านจะรับไม่ไหวเอานะ!” หนึ่งในกลุ่มองครักษ์มังกรร้องเตือน ในความคิดเห็นของพวก จ้าวอู่เจียงเป็นเพียงคนอ่อนแอที่ไม่เคยฝึกวรยุทธ์ ร่างกายย่อมไม่สามารถรับพลังลมปราณจากพวกเขาพร้อมกันหลายคนได้

ชายหนุ่มดวงตาสั่นไหว รู้สึกได้ถึงความร้อนในร่างกายไม่ต่างจากภูเขาไฟที่ใกล้ระเบิด เขาร้องตะโกนต่อไปด้วยความเกรี้ยวกราด

“ข้าบอกว่าขอพลังเพิ่มอีก!”

พรึ่บ!

องครักษ์มังกรอีกสองคนเดินออกมาข้างหน้า ประทับฝ่ามือลงไปที่ช่วงท้องและช่วงเอวของจ้าวอู่เจียง ถ่ายทอดพลังลมปราณเข้าสู่ร่างกายของเขา

จ้าวอู่เจียงค่อย ๆ ถอนหายใจออกมาเพื่อระบายความร้อนในร่างกาย ก่อนที่ฝ่ามือจะเต็มไปด้วยเข็มเงินที่แหลมคมกว่าสามสิบเล่ม เข็มเงินเหล่านั้นลอยตัวอยู่กลางอากาศ ไม่ต่างจากม่านกระบี่จิ๋วที่พร้อมโจมตีได้ทุกเมื่อ

ในทันใดนั้น

ชายหนุ่มสะบัดฝ่ามือทั้งสองข้างของตน ส่งเข็มเงินเหล่านั้นก็พุ่งเข้าไปปักตามจุดต่าง ๆ บนร่างกายของชายชราที่หายใจรวยรินอย่างพร้อมเพรียงกัน