เข้าสู่ระบบผ่าน

ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1535

บทที่ 1535 ออกความเห็น

“อู่เจียง…”

ชายชราม่านตาซ้อนใช้มืออันหยาบกร้านทว่าอ่อนโยนวางลงบนไหล่ของจ้าวอู่เจียง เขาค่อย ๆ ส่ายศีรษะอย่างเชื่องช้าเพื่อเตือนให้ระมัดระวังในการตัดสินใจ เนื่องจากชายชรารู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่าง

จ้าวอู่เจียงถูกชายร่างกำยำเอ่ยวาจากระแทกกระทั้น เขาหรี่ตาพลางยิ้มพูดว่า

“ข้าจะมอบให้ก็ได้ แต่ข้าอยากรู้ถึงประโยชน์ของตั๋วเรือนี่ ‘ทุกอย่าง’ และต้องการรู้ด้วยว่าพวกเจ้ารับรู้ถึงมันได้เยี่ยงไร

แล้วข้าจะให้ตั๋วใบนี้พวกเจ้าไป หากมีวาสนาได้พบท่านจางอีก ข้าจะขอจากเขาอีกใบหนึ่ง”

เมื่อได้ยินประโยคแรกของจ้าวอู่เจียงทั้งชายร่างกำยำและสตรีชุดแดงต่างแค่นหัวเราะเยาะที่จ้าวอู่เจียงโง่เขลา ยามนี้พวกเขาได้ตั๋วเรือ จ้าวอู่เจียงต้องไม่มีทางรอดแน่ เพราะพวกเขาไม่มีทางปล่อยให้คนที่รู้เรื่องตั๋วเรือหนีรอดไปได้

ทว่าเมื่อได้ยินประโยคหลัง ทั้งสองก็ต่างชะงักเล็กน้อย จากน้ำเสียงที่พูดมา ชายตรงหน้าดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์บางอย่างกับท่านจาง

สำหรับยอดฝีมือระดับพวกเขา ตั๋วเรือของท่านจางนั้นหาได้ยากยิ่ง อีกทั้งแต่ละคนมีโอกาสเพียงครั้งเดียวในชีวิต ไม่มีทางที่จะมีตั๋วเรือมากกว่านั้น

ทว่าชายตรงหน้ากลับพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ กล้าพูดอย่างตรงไปตรงมาว่าจะขอจากท่านจาง ทำให้พวกเขาเกิดความหวาดระแวงขึ้นมาทันที

หากคนผู้นี้มิใช่คนเขลา เช่นนั้นต้องมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดากับท่านจางแน่นอน

ใช่แล้ว ต้องไม่ธรรมดาเป็นแน่!

สตรีชุดแดงนึกถึงจุดนี้ขึ้นมาทันที คนที่อยู่ในขั้นมรรคาหนึ่ง จะมีตั๋วเรือของท่านจางได้อย่างไร

แม้แต่ผู้ที่อยู่ในจุดสูงสุดของขั้นมรรคาสาม อย่างขั้นสามชาติ ยังยากที่จะได้รับความโปรดปรานจากท่านจาง และยากที่จะขอตั๋วเรือสักใบ

ทว่าผู้นี้ที่อยู่ในระดับเพียงขั้นมรรคาหนึ่งกลับมีตั๋วเรือได้ มันบ่งบอกถึงหลายสิ่งหลายอย่าง

สตรีชุดแดงรูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ค่อย ๆ ย่างก้าวเข้ามาใกล้จ้าวอู่เจียง “เป็นเช่นนี้เถิด คุณชายน้อย หากท่านมอบตั๋วเรือให้ข้า ข้าจะปกป้องเจ้าจนกว่าเจ้าจะก้าวเข้าสู่ขั้นสามภพ”

วรยุทธ์ของคนทั้งสองคงจะอยู่ในระดับสามภพแห่งมหามรรคาที่พวกเขากล่าวถึง เพียงแค่ได้ยินก็รู้ว่าเป็นผู้ที่อยู่ในระดับสูงสุด

หากเป็นในอดีต บางทีเขาอาจจะมอบมันให้พวกเขา แต่เมื่อเขาตัดสินใจที่จะร่วมเดินทางกับปวงประชาแล้ว เขาก็ไม่มีทางมอบตั๋วเรือให้พวกเขาเด็ดขาด

นี่คือตั๋วเรือที่เขาเตรียมไว้ให้ปวงประชา

ประโยชน์ของตั๋วเรือ เขาเคยได้ยินจางเจี่ยนเยวกล่าวถึง บัดนี้ได้รับคำอธิบายที่ละเอียดขึ้น ยิ่งเข้าใจถึงความสำคัญมากขึ้น

“ข้าขอคิดสักครู่” เขาพึมพำเบา ๆ ดวงตาฉายแววครุ่นคิด พร้อมกันนั้นก็เริ่มเดินกำลังภายใน เปิดใช้ตั๋วเรือ

ปีศาจในใจยังคงทำสีหน้าเย็นชา เขาได้รวบรวมสามจิต เจ็ดวิญญาณของจิ้งเอ๋อร์ไว้แล้ว และยังส่งมอบให้จ้าวอู่เจียงด้วยความสมัครใจ เพราะในยามนี้หากจะมีใครที่สามารถปกป้องจิ้งเอ๋อร์ได้ คงมิใช่เขาแน่นอน และมีเพียงจ้าวอู่เจียงเท่านั้น

ทั้งโลกสั่นสะเทือนเบา ๆ จ้าวอู่เจียงค่อย ๆ นำก้อนน้ำที่ไหลเวียนอย่างไม่หยุดนิ่งและไร้รูปทรงออกมาจากร่างกาย

ชายร่างใหญ่ถือมีดสังหารหมูและสตรีชุดแดงต่างก็พลันเบิกตาวาววับ ลมหายใจของพวกเขาเริ่มถี่กระชั้นขึ้น

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า