บทที่ 1540 กลุ่มดาว M77
“ร่างของผู้ที่อยู่ในขั้นมหามรรคา?” หญิงสาวที่มีชื่อว่าพานอวี้เหลียนสวมชุดหนังสีดำรัดรูป มีซิปยาวจากคอลงไปถึงหว่างขา และต่อไปถึงด้านหลังจนถึงคอเสื้อ
พานอวี้เหลียนผู้มีเรือนผมสีแดงเพลิงโน้มตัวไปข้างหน้า เผยให้เห็นรูปร่างอรชรอ้อนแอ้น จ้องมองชายในชุดคลุมดำที่ปรากฏบนหน้าจออย่างเขม็ง
“เป็นขั้นมหามรรคาจริง ๆ เหรอ? จ้าวเจียงพวกเราโชคดีแล้ว! รีบจับตัวเขามาเร็วเข้า”
จ้าวเชียงสวมเสื้อโคตสีดำสนิท รอบตัวพันด้วยผ้าพันแผลสีดำ สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือหน้ากากรูปใบหน้ายิ้มที่เขาสวม หรือพูดให้ถูกคือมันเป็นหน้ากากที่สามารถเปลี่ยนสีหน้าตามอารมณ์ได้
ในตอนนี้ เมื่อเห็นร่างที่สงสัยว่าอยู่ในขั้นมหามรรคา เขาก็ไม่อาจซ่อนความตื่นเต้นไว้ได้
“กำลังจับอยู่ ร่างขั้นมหามรรคานี้ ถ้าขายให้สมาคมในกลุ่มดาวแล้ว จะได้เงินก้อนใหญ่เลยทีเดียว!”
“นายคิดแคบไปนะ!” พานอวี้เหลียนสะบัดผมสีแดงเพลิง ส่งสายตาเย้ายวนให้จ้าวเชียง เธอค่อย ๆ รูดซิปชุดหนังลง เผยให้เห็นผิวขาวและสัดส่วนโค้งเว้าอันน่าหลงใหล
พานอวี้เหลียนลูบหน้ากากของจ้าวเจียงเบา ๆ ขณะที่มืออีกข้างไล้ลงต่ำ
“วิสัยทัศน์แคบเกินไปนะเจ้าหนุ่ม ขายร่างนี้ให้โจรสลัดอวกาศดีกว่า ราคาที่ได้จะทำให้นายพอใจแน่นอน เพราะถ้าขายให้พวกนักธุรกิจในสมาคม พวกเขาจะกินส่วนแบ่งนายไปอย่างน้อยหนึ่งในสาม”
จ้าวเจียงคว้ามือของพานอวี้เหลียนที่กำลังจะแตะต้องน้องชายคนที่สองของเขาเอาไว้ สีหน้าบนหน้ากากเปลี่ยนเป็นเย็นชา
“เธอกล้าทำการค้ากับโจรสลัดด้วยเหรอ? ฉันได้ยินมาว่าโจรสลัดกลุ่มใหญ่กำลังเตรียมการดักจู่โจมครั้งที่สามที่หลุมดำ พวกมันจะโจมตียานอวกาศข้ามดาวที่กำลังเดินทาง การทำธุรกิจกับคนพวกนี้ที่ไม่เลือกวิธีการและไม่มีจริยธรรม ก็เหมือนโยนขนมจ้วนให้หมากิน”
“เจ้านี่!” พานอวี้เหลียนสะบัดมือออก ถอยหลังสองก้าว แล้วลูบข้อมือตัวเอง
“ทั่วทั้งกลุ่มดาว M77 ใครบ้างล่ะที่ไม่รู้ว่านักล่าเงินรางวัลอย่างจ้าวเจียงฝึกวิชาเทียนกังถงจื่ออะไรสักอย่างมาตั้งแต่เด็ก จนไม่สามารถมีอะไรกับใครได้
ฉันแก้ผ้าต่อหน้านาย แล้วให้นายทำ นายจะกล้าเหรอ? ให้โอกาสแล้วนายก็ไร้ประโยชน์!”
พานอวี้เหลียนยิ่งโกรธที่จ้าวเจียงบอกว่าน้องชายจะเชื้อราหากหลับนอนกับเธอ นี่มันเป็นการใส่ร้ายเธอชัด ๆ
เธออาจจะเจ้าชู้ไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้นอนกับทุกคน คนที่เคยมีความสัมพันธ์ด้วยก็แค่พันกว่าคนเท่านั้น อีกทั้งยังป้องกันทุกครั้ง จะมีทางทำให้ผู้ชายเป็นเชื้อราได้อย่างไร?
เธอเดินอย่างฮึดฮัดมาที่ข้าง ‘ศพ’ ของจ้าวอู่เจียง
“ฉันจะขึ้นคร่อมเขาเดี๋ยวนี้ นายดูสิว่าเขาจะเป็นเชื้อราไหม!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า