ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1541

บทที่ 1541 ลองดูว่าเกิดอะไรขึ้น

‘อะไรนะ?’

จ้าวอู่เจียงที่แกล้งตายอยู่สับสนไปหมดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมเขาเพิ่งมาถึงก็มีสาวน้อยแต่งตัวน้อยชิ้นจะขึ้นคร่อมเขาแล้ว

จะขึ้นคร่อมอย่างไรกัน?

ขอดูให้ชัด ๆ หน่อยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

“ไปให้พ้น!” หน้ากากของจ้าวเจียงเปลี่ยนเป็นสีหน้าทั้งต่ำช้าและดุดัน เขาผลักพานอวี้เหลียนออก

“นี่เป็นร่างของผู้บรรลุมรรคา อย่าทำให้มันสกปรก”

จ้าวเจียงมองทะลุความคิดของพานอวี้เหลียน เธอพูดจาลามกหยาบคายมากมาย แท้จริงแล้วต้องการจะเป็นคนแรกที่ได้สัมผัสร่างของผู้บรรลุมรรคา เพื่อตรวจสอบคุณค่าของมันก่อนเขา ช่างมีเจตนาชั่วร้ายนัก

แม้พานอวี้เหลียนจะเป็นนักล่าเงินรางวัลในกลุ่มดาว M77 เช่นเดียวกับเขา แต่เธอไม่มีจุดยืนใด ๆ เพื่อผลประโยชน์แล้วทำได้ทุกอย่าง

จ้าวเจียงย่อตัวลง สวมถุงมือดำหนา แล้วเริ่มลูบคลำ ‘ศพ’ ของจ้าวอู่เจียง เขาลูบใบหน้าหล่อเหลา ก่อนที่สีหน้าบนหน้ากากจะเปลี่ยนเป็นอิจฉา

‘ถ้าเขามีใบหน้างดงามเช่นนี้บ้าง คงทำให้สาว ๆ มากมายมาหลงใหลเขาสินะ?’

แต่แล้วเขาก็ถอนหายใจเบา ๆ เพราะต่อให้มีหน้าตาหล่อเหลาก็ไม่มีประโยชน์ เขาฝึกวิชาเทียนกังถงจื่อ แม้พลังจะเหนือกว่าคนรุ่นเดียวกันมาก แต่ก็ไม่อาจเสียพรหมจรรย์ไปได้ เช่นนั้นแล้วความสนุกจึงหายไปครึ่งหนึ่ง

จากนั้นเขาสัมผัสหน้าอกของจ้าวอู่เจียง แม้ผ่านถุงมือหนา ก็ยังรู้สึกถึงกล้ามอกที่แน่นเต็ม

ต่อมามือทั้งสองของเขาไล่ลงมาตามกล้ามอก ลูบผ่านเอวที่กระชับ จนสัมผัสถึงของล้ำค่าของศพนี้ สีหน้าบนหน้ากากของเขาเปลี่ยนเป็นประหลาดใจในทันที

สมองของเขาหยุดชะงักไปชั่วขณะ มีเพียงคำเดียวแวบขึ้นมา

“ช่างใหญ่โตเหลือเกิน!”

‘หากตัดเอาไปให้พวกแม่มดแก่ ๆ เอาไปแช่เหล้าหรือทำเป็นของสะสม คงขายได้ราคาดี…’

จ้าวเจียงประเมินในใจ แต่ก็รีบปฏิเสธความคิดนั้นทิ้งไป

ร่างของผู้ที่อยู่ในขั้นมรรคาที่สมบูรณ์ย่อมมีค่ามากกว่าร่างที่ไม่สมบูรณ์หลายเท่า เช่นนั้นแล้วเขาไม่จำเป็นต้องทำลายความสมบูรณ์ของร่างเพื่อผลประโยชน์เล็กน้อยเช่นนี้

เขาลูบไล้ไปที่ขาของศพต่อไป หลังจากตรวจสอบโดยละเอียดแล้ว เขาก็พยักหน้า

จ้าวเจียงล้วงขวดใสขนาดเท่าความยาวและความหนาของนิ้วกลางออกมาจากอก ภายในบรรจุของเหลวสีเทาขุ่น เขาไม่ได้เลือกที่จะทาของเหลวลงบนบาดแผล แต่กลับเทมันลงในปากของจ้าวอู่เจียงโดยตรง

“จ้าวเจียง นายทำอะไรน่ะ? นั่นมันน้ำวิวัฒนาการระดับสองนะ!” พานอวี้เหลียนร้องอุทาน

“ทาที่บาดแผลของเขาก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมสิ้นเปลืองขนาดนี้ เขาก็แค่คนตายนะ!”

สีหน้าดูแคลนปรากฏบนหน้ากากของจ้าวเจียง

“เธอเสเพลจนสมองเสื่อมแล้วเหรอ บาดแผลจากดาบที่แม้แต่ร่างของผู้อยู่ในขั้นมหามรรคายังรักษาหายไม่ได้ แล้วคิดว่าแค่ทาน้ำวิวัฒนาการระดับสองจะได้ผลเหรอ?”

“ร่างของพี่ชายคนนี้ยังมีความมีชีวิตหลงเหลืออยู่ ต้องใช้น้ำวิวัฒนาการกระตุ้นความมีชีวิตให้มากขึ้น เพื่อให้เขาซ่อมแซมตัวเองได้จึงจะได้ผล”

น้ำวิวัฒนาการขั้นที่สองไหลเข้าสู่ลำคอของจ้าวอู่เจียง จากนั้นไหลผ่านลำคอลงสู่ท้อง ทันทีที่ฤทธิ์ยาแผ่ซ่าน จิตใจของจ้าวอู่เจียงก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก

น้ำยานี้เป็นวิชาก้าวสู่เซียนในคราวเดียวของตระกูลโหย่วอวี๋และตระกูลเซวียนหยวนกระนั้นหรือ?

กระแสพลังที่คุ้นเคยไหลเวียนไปทั่วร่างของจ้าวอู่เจียงไม่หยุดหย่อน