ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 194

บทที่ 194 การรักษา

จ้าวอู่เจียงค่อย ๆ วางมือลงไปบนจุดลมปราณตามร่างกายของกู้ชางเทียน

ยิ่งตรวจอาการมากเพียงใด แววตาของเขาก็ยิ่งเคร่งเครียดมากขึ้นเท่านั้น ตอนนี้จ้าวอู่เจียงเข้าใจถึงปัญหาแล้ว

“ท่านผู้อาวุโส ท่านฝึกยอดวิชาใช่หรือไม่?” จ้าวอู่เจียงพยายามเรียบเรียงคำพูดให้ดี เขาพบว่าจุดลมปราณในร่างกายของกู้ชางเทียนได้รับความเสียหาย ทำให้มีพลังรั่วไหลออกไปตลอดเวลา

เมื่อนำมารวมเข้ากับอาการของจุดลมปราณบางส่วนที่อุดตัน มันจึงทำให้อาการของชายชราแย่ลง

จ้าวอู่เจียงจำเป็นต้องรักษาด้วยการเปิดจุดลมปราณในร่างกายของชายชราให้กลับมาครบทั้งหมดสามสิบหกจุด ตามวิถีทางของการฝึกวิชาทองคำไร้พ่าย

กู้ชางเทียนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“พ่อหนุ่ม เจ้าไม่ต้องเกรงใจ พลังของข้ากำลังเสื่อมถอย เจ้ารับรู้ได้ใช่หรือไม่?”

“ใช่แล้วขอรับ” จ้าวอู่เจียงยอมรับตามตรง ในเมื่อกู้ชางเทียนเปิดอกอย่างตรงไปตรงมา ก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องปิดบังอีกแล้ว หากกู้ชางเทียนต้องการจะทำอะไรเขาจริง ๆ ชายชราก็คงทำไปนานแล้ว

“ในอดีต ตอนที่ข้าได้ครอบครองคัมภีร์ทองคำไร้พ่ายของไต้ซือนักปัดกวาด ข้าได้ถูกคนร้ายลอบโจมตี ส่งผลให้บางส่วนของคัมภีร์ถูกขโมยไป” ดวงตาของกู้ชางเทียนวาวโรจน์เมื่อย้อนนึกถึงเรื่องราวในอดีต

“หลังจากนั้น ข้าก็พยายามฝึกฝนวิชาตามคัมภีร์ที่เหลืออยู่ แต่ถึงกระนั้นก็ตาม จุดลมปราณบางส่วนก็เปิดผนึกได้ยากเย็นเหลือเกิน และตอนนั้นเอง บิดาของเหนียนหยวนก็ตกอยู่ในอันตราย ตัวข้าด้วยความร้อนใจจึงรีบระเบิดพลังเพื่อจะปลดผนึกจุดลมปานเหล่านั้น…”

“และการระเบิดพลังครั้งนั้นเองที่ทำให้จุดลมปราณได้รับความเสียหายหนัก ถึงจะฝึกวิชาต่อไปได้ แต่ก็ต้องพบกับความเจ็บปวดทรมานแสนสาหัส” จ้าวอู่เจียงถอนหายใจออกมาแผ่วเบา ไม่ใช่หมอฝังเข็มทุกคนหรอกที่จะสามารถเปิดจุดลมปราณด้วยการฝังเข็มอย่างเขาได้

“จุดลมปราณที่ได้รับความเสียหายเหล่านั้นสามารถฟื้นฟูได้ด้วยการฝังเข็ม แต่เจ้าก็ต้องมีฝีมือการฝังเข็มระดับสูง…” กู้ชางเทียนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“และมีหมอเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มีคุณสมบัติพอจะทำเช่นนั้นได้ แม้แต่หมอเทวดาจางอวี้ก็ยังไม่สามารถ”

“ท่านผู้อาวุโสไม่ต้องเป็นกังวล ข้าจะต้องรักษาท่านได้อย่างแน่นอน!” จ้าวอู่เจียงประสานมือคำนับ เขาพูดด้วยความจริงใจ

กู้ชางเทียนยิ้มอย่างขมขื่น ไอออกมาเล็กน้อย ก่อนจะส่ายศีรษะ

“ขอบใจเจ้ามากที่มีเจตนาดี แต่ความสามารถของเจ้ายังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก ไม่ว่าจะเป็นหมอเทวดาจางอวี้ หรือว่าราชันโอสถซุนซื่อหาว ล้วนแต่เคยพยายามรักษาข้ามาแล้วทั้งสิ้น แต่แม้จะเป็นพวกเขาก็ยังต้องพบกับความล้มเหลว คนเราเมื่อมีวันเกิดก็ต้องมีวันตาย เราผู้เฒ่าเพียงต้องการอยู่ให้ถึงอีกเจ็ดวันเท่านั้นก็พอใจแล้ว”

อีกเจ็ดวัน? จ้าวอู่เจียงรู้สึกมึนงงพิศวง ก่อนหน้าที่เขาจะได้มาพบกับกู้ชางเทียน กู้เหนียนหยวนเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้ฟังตลอดทาง และเขาก็รู้สึกเสมอว่ากู้ชางเทียนเหมือนกำลังปิดบังอะไรบางอย่าง

“เรียนผู้อาวุโส จุดลมปราณของท่านถูกทะลวงแล้ว ท่านแค่ต้องฟื้นฟูร่างกายเท่านั้น แล้วอาการของท่านจะค่อย ๆ ดีขึ้น” จ้าวอู่เจียงพูดพร้อมกับห่อเข็มเงินเหล่านั้นกลับคืนสู่ผืนผ้าไหมอย่างระมัดระวัง

กู้ชางเทียนเบิกตาโตด้วยความเหลือเชื่อ “ยังไม่ทันจะชงน้ำชาได้สักถ้วยเลย เจ้าสามารถรักษาโรคของข้าได้แล้วหรือ?”

“ข้าก็แค่ต้องเปิดจุดลมปราณแปดจุดนั้นให้ได้ขอรับ” จ้าวอู่เจียงพูดอย่างใจเย็น แล้วผายมือออกกว้าง

“หากท่านผู้อาวุโสไม่เชื่อ เช่นนั้นก็ลองโคจรพลังดูสิขอรับ”

กู้ชางเทียนขมวดคิ้ว ชายชราลองโคจรพลังลมปราณในร่างกาย ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็ปรากฏแสงสีทองเรืองรอง ถึงจะยังรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดตามจุดลมปราณบางส่วนอยู่บ้าง แต่มันก็เป็นความเจ็บปวดที่บรรเทาลงมากทีเดียว และที่สำคัญก็คือ การไหลเวียนของพลังไม่ได้ติดขัดอีกต่อไป

“ประเสริฐ ประเสริฐยิ่ง ประเสริฐยิ่งนัก!” ชายชราระเบิดเสียงหัวเราะออกมาด้วยความดีใจ ในเวลาเดียวกันนี้ หัวใจของเขาก็เต้นระรัวด้วยความตกตะลึง ก่อนจะหันจ้องมองจ้าวอู่เจียงด้วยความไม่อยากเชื่อ ชายชราคิดไม่ถึงเลยว่าบุรุษหนุ่มผู้นี้จะสามารถรักษาเขาได้จริง ๆ

นี่หมายความว่าจ้าวอู่เจียงมีความสามารถทางการแพทย์ระดับสูง เก่งกาจยิ่งกว่าหมอเทวดาจางอวี้เสียอีก!

ไม่ทราบเลยว่าจ้าวอู่เจียงไปร่ำเรียนวิชาแพทย์มาจากที่ใด ครอบครัวของเขาเป็นใครมาจากไหนกัน? มิหนำซ้ำ ยังมีพรสวรรค์ในการฝึกวรยุทธ์อีก แต่ก็ยังเทียบไม่ได้เลยกับพรสวรรค์ทางการแพทย์… กู้ชางเทียนพยายามสะกดความตกตะลึงในหัวใจ และกล่าวออกไปด้วยเสียงสั่นเครือเล็กน้อย

“เป็นเราผู้เฒ่าดวงตามืดบอดเอง นับว่าเจ้าเป็นยอดอัจฉริยะที่แท้จริง!”