บทที่ 237 จริงด้วยสินะ พวกเราขึ้นเตียงก่อนดีหรือไม่?
[อาอู่ ในที่สุด ก็ได้เวลาที่อาจะยกตำรับยานี้ให้กับเจ้าแล้ว]
จ้าวอู่เจียงเปิดคัมภีร์สีน้ำเงินสภาพเก่าแก่ออกดูเนื้อหาด้านใน
นี่เป็นคัมภีร์ตำรับยาที่ชิงเอ๋อร์ส่งมาให้ นางบอกว่ามันเป็นตำรับยาของจ้าวโส่วซึ่งเป็นอาของจ้าวอู่เจียง
ภายในตำรับยาบรรจุรายชื่อสมุนไพรและคุณสมบัติของพวกมันเอาไว้มากมาย
ตอนแรก จ้าวอู่เจียงก็คิดเพียงแต่ว่านี่เป็นตำรับยาธรรมดาฉบับหนึ่งเท่านั้นเอง มีอันใดแปลกประหลาดพิสดารกัน?
แต่เมื่อเขาพลิกหน้ากระดาษไปหลายสิบหน้า จึงได้พบกับบันทึกลายมือของท่านอาแอบแทรกเอาไว้
[คนเรามักจะจำความตอนที่ตนเองเป็นเด็กไม่ได้ โดยเฉพาะก่อนที่จะมีอายุครบสี่ขวบ เจ้าเองก็เช่นกัน อาอู่]
[ทว่าเจ้าแตกต่างไปจากทุกคนอยู่บ้าง เพราะไม่ใช่เจ้าจำไม่ได้ แต่เป็นเพราะความทรงจำของเจ้าถูกปิดผนึก]
เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ ดวงตาของเขาก็เป็นสั่นระริกด้วยความตกตะลึงและมึนงง
คนเรามักจะจำตอนที่เป็นเด็กไม่ได้อยู่แล้วไม่ใช่หรือ ถึงจะจำได้ ก็คงเป็นความทรงจำที่เลือนรางมาก ๆ
ดังนั้น จ้าวอู่เจียงจึงเข้าใจว่าเป็นเรื่องปกติที่ตนไม่มีความทรงจำในวัยเด็กเลย
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเพราะความทรงจำของเขาถูกปิดผนึก
จ้าวอู่เจียงหน้านิ่วคิ้วขมวด ทันใดนั้นก็เหมือนนึกอะไรได้บางอย่าง เสียงสายลม เสียงตีเหล็ก เสียงเด็กร้องไห้ เสียงร่ำร้องด้วยความเป็นกังวลของสตรี…
[และผู้ที่ปิดผนึกความทรงจำของเจ้าก็คืออาเอง]
[เจ้าเกิดมามีความแข็งแกร่งมากเกินไป]
[ปราณกระบี่ในตัวของเจ้ามีพลังทำลายล้างรุนแรงยิ่ง]
[แต่ตอนนั้นเจ้ายังเด็ก ร่างกายและจิตใจไม่อาจทนรับพลังที่รุนแรงเช่นนี้ได้]
[และเพื่อป้องกันไม่ให้จิตใจของเจ้าต้องเสียหายจากพลังทำลายล้างของปราณกระบี่ อาจึงได้ทำการฝังเข็มปิดผนึกความทรงจำของเจ้าเอาไว้]
[หลังจากนั้น เจ้าคงจำได้ดี อาเป็นคนสอนวิชาฝังเข็มให้แก่เจ้าเอง เพื่อที่วันหนึ่งมันจะได้มีประโยชน์กับตัวเจ้า]
[และคงเป็นเพราะร่างกายของเจ้าถูกกัดกร่อนด้วยปราณกระบี่นี้ จึงทำให้มีร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เล็ก หลายครั้งอาจึงคิดว่าหากเจ้าอยู่ในวังหลวงและเป็นเพียงบ่าวรับใช้ทั่วไปนั่นจะดีสักเพียงใดกัน? แต่นี่อาจไม่ใช่สิ่งที่ดีสำหรับเจ้าก็ได้]
จ้าวอู่เจียงดวงตาวูบไหวด้วยความมึนงงสงสัย พยายามนึกทบทวนถึงคำทำนายของท่านย่าจินฮวาในเมืองหวังโจว
“โครงสร้างทางร่างกายของเจ้าดีมาก ระดับพลังก็ไม่ต่ำต้อย แต่โปรดระวังอย่าถูกผู้อื่นหลอกใช้โดยง่าย…”
ระวังอย่าถูกผู้อื่นหลอกใช้โดยง่าย…จ้าวอู่เจียงพึมพำ นำปริศนาทั้งหมดมาประกอบรวมกันเพื่อค้นหาความจริง และหาสิ่งที่เขาอาจจะมองข้ามไปก่อนหน้านี้ทั้ง ๆ ที่พวกมันปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว
ชายหนุ่มใช้ความคิดอย่างหนัก
ฮ่องเต้หญิงนั่งอยู่ไม่ไกล นางกำลังพลิกหน้าคัมภีร์โบราณในมือ แต่ดวงตากลับลอบมองจ้าวอู่เจียงด้วยความสงสัยหลายครั้งหลายครา
จ้าวอู่เจียงถอนหายใจยาวแรง จิตใจว้าวุ่น เขาไม่อยากคิดอะไรอีกแล้ว จึงตั้งหน้าตั้งตาอ่านตำรับยาเล่มนี้ต่อไป
[จนกระทั่งวันหนึ่ง อาได้พบกับใครบางคนในนครหลวง แม้จะเห็นคนผู้นั้นเพียงห่างไกลแต่ก็จดจำได้ดี]
[พวกเขาไม่มีทางปล่อยเจ้าไปเด็ดขาด พวกเขาไม่อยากจะปล่อยตระกูลจ้าวของพวกเราไป!]
[อาอู่ หากวันหนึ่งเจ้าเข้าสู่ยุทธจักร หรือได้ติดต่อกับผู้คนของยุทธจักร เจ้าต้องระวังตัว!]
[เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีตทำให้อาไม่สะดวกบันทึกเรื่องนี้ลงในจดหมาย หากมีผู้คนรู้เข้า เจ้าจะตกอยู่ในอันตราย]
[อาได้เขียนเทียบยารวมถึงวิธีฝังเข็มเพื่อเรียกคืนความทรงจำของเจ้าเอาไว้ในคัมภีร์เล่มนี้เรียบร้อยแล้ว และเจ้าก็จะจดจำเหตุการณ์ทั้งหมดได้อีกครั้ง…]
[สมุนไพรที่จำเป็นต้องใช้ประกอบไปด้วย หวงฉี*[1]หนึ่งเฉียน โต่วต๋ง*[2]หนึ่งเฉียน จิ่วคู*[3]ครึ่งจิน โสมอายุสิบปีสามเฉียน ผสมด้วยผงตี้หวง*[4]บดละเอียด…]
เซียวว่านจวินทั้งรู้สึกเจ็บปวดและพึงพอใจในเวลาเดียวกัน สัมผัสได้ว่าคืนนี้ฮ่องเต้มีความเกรี้ยวกราดมากกว่าปกติ ทำให้เป็นเรื่องยากที่นางจะต้านทานได้
ฮ่องเต้หญิงนั่งอยู่ในความมืด ได้ยินเสียงของกระแทกกระทั้นดังเป็นจังหวะจะโคน นางสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความสุขสันต์และพึงพอใจของเซียวว่านจวิน
นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายคืนที่จ้าวอู่เจียงรับมือกับเซียวว่านจวิน ทว่ายามนี้ฮ่องเต้หญิงกลับเกิดความรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่ในใจลึก ๆ โดยไม่รู้ตัว
[1] หวงฉี เป็นรากแห้งพืชล้มลุกในตระกูลถั่วชนิดหนึ่ง มีสรรพคุณบำรุงชี่ ระงับเหงื่อ ขับปัสสาวะลดอาการบวม เพิ่มสารจินสร้างเลือด ทำให้ชี่ไหลเวียน ระงับปวด ช่วยรักษาบาดแผลและสร้างเนื้อเยื่อ
[2] โต่วต๋ง เป็นสมุนไพรที่ออกฤทธิ์ตามเส้นลมปราณของตับและไต จัดอยู่ในกลุ่มสมุนไพรบำรุงหยาง แก้อาการปวดบริเวณหลังส่วนล่างและเข่า แก้อาการอ่อนเพลีย ประจำเดือนผิดปกติ ปัสสาวะบ่อย โต่วต๋งจะช่วยบำรุงตับ ไต ทำให้กระดูกแข็งแรง ทำให้ทารกในครรภ์สงบ ใช้แก้อาการปวดหลัง ปวดเอว เท้าไม่มีแรง ปัสสาวะไม่สุด รักษาโรคความดันโลหิตสูง และมีฤทธิ์ขับปัสสาวะด้วย
[3] จิ่วกู่ คือ เครื่องตุ๋นยาจีน 9 อย่าง ได้แก่ เก๋ากี้ ตังกุย ฮ่วยซัว พุทราจีน ชวงเกียง เง็กเต็ก ชะเอม อึ่งคี้ ตังเซียม
[4] ตี้หวง หรือ โกฐขี้แมว รากสด ใช้แก้ไข้ที่ทำให้คอแดง กระหายน้ำ ไอเป็นเลือด รากแห้ง ใช้แก้ไข้ ไอเป็นเลือด เลือดออกจากมดลูก แก้ท้องผูก
[5] จุดเสินฉาง จุดฝังเข็มบริเวณหน้าอก ตรงช่องซี่โครงที่ 2 ห่างจากแนวกึ่งกลางลำตัวตามแนวระนาบ 2 ชุ่น
[6] จุดหยุนเหมิน จุดฝังเข็มบริเวณหน้าอก ตรงแอ่งใต้กระดูกไหปลาร้า ห่างจากแนวกึ่งกลางลำตัวตามแนวระนาบ 6 ชุ่น
[7] จุดไท่ยี่ จุดฝังเข็มบริเวณท้อง อยู่เหนือสะดือ 2 ชุ่น และห่างจากแนวกึ่งกลางลำตัวตามแนวระนาบ 2 ชุ่น
[8] จุดเทียนซู อยู่บริเวณท้องระดับเดียวกับสะดือ และห่างออกไปตามแนวระนาบ 2 ชุ่น
[9] จุดกุยหลาย จุดฝังเข็มบริเวณท้องน้อย อยู่ใต้สะดือ 4 ชุ่น และห่างจากแนวกึ่งกลางลำตัวตามแนวระนาบ 2 ชุ่น
[10] จุดกวนหยวน อยู่บริเวณท้องน้อยบนแนวกึ่งกลางลำตัว ใต้สะดือ 3 ชุ่น
[11] จุดเสินเชวี่ย จุดตรงกลางสะดือ
[12] จุดจื่อกง จุดฝังเข็มบริเวณหน้าอก บนแนวกึ่งกลางลำตัว อยู่ระดับเดียวกับช่องซี่โครงที่ 2
[13] จุดเซวียนจี จุดฝังเข็มบนหน้าอก ในแนวกึ่งกลางลำตัว อยู่ใต้กระดูกสันอก 1 ชุ่น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า