บทที่ 418 ความคิดเห็นไม่ตรงกัน
แต่ทันทีที่มือของหลี่ซือเหมาสัมผัสแขนของจ้าวอู่เจียง เขาก็ต้องยืนตกตะลึงอยู่กับที่
ด้วยเขารู้สึกได้ถึงพลังที่แผ่ออกมาจากร่างกายของคนผู้นี้ พลังที่เต็มไปด้วยปริศนาและกลิ่นไอจิตสังหาร ทำให้จิตใจของผู้คนสั่นไหว
“นี่เจ้า…”
เสียงของหลี่ซือเหมาสั่นเครือขึ้นมาเล็กน้อย ความแข็งกร้าวในตอนแรกเริ่มอ่อนลง แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว ก่อนจะกลายเป็นความอับอายและโกรธเคืองในที่สุด หลี่ซือเหมาไม่เชื่อหรอกว่าชายหนุ่มตรงหน้านี้จะกล้าอาละวาดในจวนของท่านแม่ทัพใหญ่
หลี่ซือเหมาพูดเสียงเข้ม
“เจ้ามีประสบการณ์อ่อนด้อย ข้าเพียงชี้แนะให้เห็นถึงความเป็นจริงเท่านั้น ทว่าเจ้ากลับโกรธแค้นและคิดจะทำร้ายข้าหรือ? ข้าจะมอบโอกาสให้เจ้าได้ดูพวกเรารักษาท่านแม่ทัพ เจ้าเด็กน้อย อย่าโอหังมากเกินไปนัก!”
บรรยากาศภายในห้องเย็นเฉียบขึ้นมาทันที
จ้าวอู่เจียงมองหมอทหารตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา และกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า
“แค่หาวิธียืดชีวิตท่านพี่เทียนชิงได้เท่านั้น พวกท่านจะให้ข้าดูสิ่งใด? ถ้าความสามารถของข้ามีเพียงการยืดชีวิตเขาได้ ข้าก็คงไม่ต้องดั้นด้นเดินทางมาจากนครหลวงกระมัง”
“พิษในตัวเขามาจากแคว้นหนานเจียง ข้ารู้วิธีขับพิษออก ส่วนเหตุผลที่ข้าบอกว่าไม่สามารถขับพิษออกไปได้ในครั้งเดียวนั้น ก็เพราะว่าพิษพวกนี้แทรกซึมลงไปในเนื้อหนังและเลือดของท่านพี่เทียนชิงแล้ว หากขับพิษออกมาเร็วเกินไป ท่านพี่เทียนชิงอาจจะเป็นอันตรายได้”
“พวกเราจึงควรค่อย ๆ ขับพิษออกไปวันละครั้ง ใช้เวลาสามวัน ท่านพี่เทียนชิงก็จะหายดี”
เมื่อได้ยินเช่นนี้สีหน้าของตู๋กูเทียนชิงก็เต็มไปด้วยความดีใจที่ไม่อาจซ่อนเร้น ถือว่าสวรรค์เมตตาเขาแล้ว จ้าวอู่เจียงรู้วิธีกำจัดพิษออกไปจากร่างกายของตนได้จริง ๆ
หลี่ซือเหมาและพรรคพวกตะลึง ไม่ทันไรหลี่ซือเหมาก็หัวเราะเยาะออกมา “เฮอะเฮ่อ”
“เจ้ายังเด็กจึงพูดจาเหลวไหล เจ้าจะไปเรียนรู้วิธีมาจากที่ใดได้? พวกเรารู้ดีว่านี่เป็นพิษที่มาจากแคว้นหนานเจียง และก็รู้ดีว่ามันเป็นพิษที่ยากต่อการกำจัดมากเพียงใด!”
“นี่เป็นพิษที่หมอธรรมดาไม่มีปัญญากำจัด ต่อให้เป็นหมอเทวดาจางอวี้หรือราชันโอสถซุนซื่อหาว พวกเขาจะสามารถขับพิษออกไปได้ก็ต่อเมื่อมีสมุนไพรที่ต้องการครบถ้วนเท่านั้น”
แต่ในความเห็นของหลี่ซือเหมา ชีวิตของตู๋กูเทียนชิงกำลังจะจบสิ้นลงในอีกไม่กี่วัน แค่ต่อชีวิตออกไปได้ก็นับว่าบุญเท่าไหร่แล้ว ยังจะมีประโยชน์อะไรอีกกับการสะกดพิษ? สู้มีชีวิตอยู่เพื่อปกป้องเขตแนวชายแดนให้นานขึ้นสักเดือนไม่ดีกว่าหรือ
“ท่านพี่เทียนชิง นอนลงเถอะขอรับ ข้าจะเริ่มขับพิษออกจากร่างกายท่านเดี๋ยวนี้”
จ้าวอู่เจียงหยุดพูดคุย อย่างแรก เขาแตกต่างจากหมอสามคนนี้ อย่างที่สอง แม้ว่าหมอทั้งสามจะมีฝีมือทางการแพทย์สูงส่ง แต่พวกเขาก็มีขีดจำกัด พวกเขาจะทำเข้าใจในแบบที่ตนเองเข้าใจเท่านั้น จึงไม่มีประโยชน์ที่จะไปต่อล้อต่อเถียงด้วย
ตู๋กูเทียนชิงพยักหน้า เขาเชื่อมั่นในตัวของจ้าวอู่เจียงเป็นอย่างมาก แต่ก็อดถอนหายใจในความขัดแย้งระหว่างจ้าวอู่เจียงกับหมอทั้งสามท่านไม่ได้ ชายหนุ่มเป็นคนที่เขาเชื่อใจมากที่สุด และท่านหมอทั้งสามเองก็เป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่เขาเชื่อใจมากที่สุดในเมืองจูเป่ยเช่นกัน
เขาต้องหาทางสงบศึกครั้งนี้ให้ได้
ใบหน้าของหลี่ซือเหมาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น เขาไม่ได้กลัวรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวของจ้าวอู่เจียงเลย ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องขัดขวางอีกฝ่ายให้ได้ หลี่ซือเหมาจึงพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“หากเจ้ายืนยันจะรักษาท่านแม่ทัพต่อไป งั้นก็มาดูกันเถอะว่าเจ้าจะมีจุดจบอย่างไร!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า