ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 419

บทที่ 419 เข็มปริศนา

“ทำไมเจ้าถึงต้องดื้อรั้นเช่นนี้ด้วย? เจ้าเพียงกำลังเสแสร้งอยู่เท่านั้น ที่นี่ไม่มีทั้งสมุนไพรหรือโอสถใด ๆ แล้วเจ้าจะขับพิษออกจากร่างของท่านแม่ทัพใหญ่ได้อย่างไร?”

หมอเฒ่าจากในเมืองจูเป่ยออกโรงสั่งสอนชายหนุ่มเช่นกัน ในความคิดเห็นของเขา ตัวตนแท้จริงอันจอมปลอมของจ้าวอู่เจียงกำลังจะต้องถูกเปิดโปงออกมาในไม่ช้า

เขาถึงกับพยายามคาดเดาทางลงของจ้าวอู่เจียง… ชายหนุ่มคงจะบอกว่าพิษรุนแรงมากกว่าที่คิดใช่หรือไม่?

ด้วยก่อนหน้านี้พวกเขาทั้งสามให้ยาสมุนไพรหลายขนานไป ก็คงเป็นเรื่องยากที่จ้าวอู่เจียงจะสามารถวินิจฉัยและให้ยาที่ถูกต้องได้กระมัง? แล้วชายหนุ่มก็จะโยนความผิดทั้งหมดมาให้กับพวกเขาสามคน สุดท้ายการรักษาก็จะล้มเหลวอยู่ดี

แน่นอนว่าประโยคสุดท้ายของจ้าวอู่เจียงก็คงจะเป็นประมาณว่า ‘ข้าพยายามเต็มที่แล้ว’ ว่าแต่ท่านแม่ทัพใหญ่จะลงโทษจ้าวอู่เจียงหรือไม่หนอ? เห็นทีคงไม่แน่ ดูจากความสนิทสนมของพวกเขาแล้ว… หมอเฒ่าหัวเราะเยาะอยู่ในใจ เขามีชีวิตอยู่มาจนถึงอายุปูนนี้ มีผู้คนแบบใดบ้างที่ยังไม่เคยพบ เขาเห็นบุคคลจอมปลอมอย่างจ้าวอู่เจียงมาแล้วนับไม่ถ้วนแล้ว

จ้าวอู่เจียงแสร้งทำเป็นหูหนวกตาบอด ตีสีหน้าขึงขัง ยกมือซ้าย พลิกฝ่ามือขึ้นด้านบน แล้วเข็มเงินสี่เล่มก็ลอยขึ้นกลางอากาศ

เขาจัดการฝังเข็มเหล่านั้นลงไปตามจุดลมปราณบนร่างกายของตู๋กูเทียนชิงอย่างแม่นยำ

“ฝังเข็มอย่างนั้นหรือ?“ หลี่ซือเหมาที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ รู้สึกประหลาดใจอย่างแท้จริง คิดไม่ถึงเลยว่าชายหนุ่มจะใช้วิธีฝังเข็ม หรือถ้าจะกล่าวให้ถูกต้องก็คือ หลี่ซือเหมาคิดไม่ถึงเลยว่าจ้าวอู่เจียงที่อายุเพียงเท่านี้จะรู้วิธีฝังเข็มแล้ว

หมอเฒ่าเองก็ตะลึงไปเช่นกัน เมื่อครู่เขาเพิ่งพูดออกไปว่า ที่นี่ไม่มีสมุนไพรหรือโอสถใด ๆ แล้วจะขับพิษได้อย่างไร ที่แท้จ้าวอู่เจียงก็จะใช้วิธีการฝังเข็ม และการขับพิษด้วยการฝังเข็มก็ไม่จำเป็นต้องใช้สมุนไพรใดเลยจริง ๆ

แต่พิษร้ายของพวกหนานเจียงแทรกซึมลึกถึงกระดูกแล้ว มันแพร่กระจายอยู่ตามเนื้อหนังและเลือด หากจะขับพิษด้วยการฝังเข็มจริง ๆ ก็จำเป็นต้องมีมือที่แม่นยำมาก ห้ามเกิดความผิดพลาดแม้แต่น้อย

ซึ่งความแม่นยำและการรักษาที่ไร้ความผิดพลาดนั้น ไม่น่าจะเป็นสิ่งที่ชายหนุ่มที่หนุ่มเพียงนี้ทำได้

หมอเฒ่าจ้องมองจ้าวอู่เจียง ขณะนี้เขาจำเป็นต้องพูดอะไรออกไปสักอย่างเพื่อขัดขวางอีก บางทีอาจต้องบอกให้รู้ว่า วิธีการฝังเข็มในคงไม่สามารถกำจัดพิษได้

แต่สุดท้ายชายชราก็ไม่ได้กล่าวอะไรออกไปขัดขวางจ้าวอู่เจียง ชายหนุ่มจึงได้ดำเนินการรักษาต่อ

ตู๋กูเทียนชิงรู้สึกจั๊กจี้ไปทั้งร่าง คล้ายกับว่ามีอะไรบางอย่างกำลังวิ่งพล่านอยู่ภายใน หลังจากนั้นความเจ็บปวดทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ตู๋กูเทียนชิงกลับแสดงอาการออกมาเพียงขมวดคิ้วเล็กน้อยเท่านั้น

ผ่านไปเนิ่นนาน ในที่สุดจ้าวอู่เจียงก็สามารถถอดหายใจยาวแรงได้ เขาพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า

“ท่านพี่เทียนชิง ข้าจะเริ่มถอนเข็มออกแล้ว เข็มแต่ละเล่มจะช่วยขับพิษแต่ละส่วนออกมาจากร่างกายท่าน แต่ในเวลาเดียวกัน ก็จะดูดพลังของท่านออกมาด้วย ถ้าท่านรู้สึกทนไม่ไหวก็ตะโกนบอกให้ข้าหยุด แล้วข้าก็จะหยุดทันที”

ตู๋กูเทียนชิงพยักหน้า แววตาเข้มขรึม

จ้าวอู่เจียงประกบนิ้วมือเข้าด้วยกัน ใช้กระบวนท่ากระบี่ ทันใดนั้นสายลมที่มองไม่เห็นก็วนพันอยู่รอบมือ นิ้วมือของชายหนุ่มสั่นเล็กน้อย ก่อนที่เข็มเงินเล่มหนึ่งจะถูกดึงออกมาจากร่างกายของตู๋กูเทียนชิงทันที

เคล้ง!

เข็มเงินเล่มแรกตกลงไปกระทบพื้นห้อง…