ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 553

บทที่ 553 จุดมุ่งหมาย

การฝึกฝนนั้นต้องดำเนินไปอย่างเป็นขั้นตอน

วิชาวิญญาณ วิชาการใช้พลังจิตและวิชาการควบคุมพลังเหนือธรรมชาติล้วนคล้ายคลึงกับวิทยายุทธ์ของโลกนี้ เป็นวิธีการใช้พลังอันยิ่งใหญ่ผ่านการฝึกฝนเพื่อการป้องกันหรือเพิ่มพูนความแข็งแกร่งให้แก่ตนเอง

ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับคนในระดับเดียวกัน ผู้ที่รู้จักวิชานี้ก็สามารถเอาชนะผู้ไม่รู้จักได้ง่ายดาย

สำหรับวิชาที่ถูกเรียกว่าวิชากายทองคำอมตะและวิชากลืนนภาในโลกของมู่เชียนเชียน พวกมันถือเป็นวิชาชั้นยอดที่เหนือกว่าทุกวิชาที่นางเคยฝึกฝนมาเรียกได้ว่าเป็นหาได้ยากยิ่ง

ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่า ผู้ที่สำเร็จวิชากายทองคำอมตะหรือวิชากลืนนภานั้น ล้วนเป็นผู้ทรงอำนาจปกครองแคว้น ไม่มีผู้ใดสามารถเอาชนะได้แม้อยู่ในระดับเดียวกัน

แต่ในโลกนี้กลับมีวิชากายทองคำอมตะและวิชากลืนนภา หากข่าวแพร่ออกไปคงดึงดูดความสนใจจากยอดฝีมือมากมายทั่วสารทิศแล้ว

เมื่อมู่เชียนเชียนรู้ข่าวนี้ นางไม่พูดออกไปแต่ร่วมมือกับคนอื่น ๆ ที่รู้ข่าวแล้วเดินทางมายังโลกใบนี้ นำพาคนติดตามมาด้วยไม่มากนัก

พวกนางมุ่งมั่นค้นหาแต่ก็ไม่พบร่องรอยของวิชากายทองคำอมตะและวิชากลืนนภาในโลกแห่งนี้

พวกนางคิดว่าถูกหลอก ไม่รู้ว่าคนที่แพร่ข่าวตั้งใจจะทำอะไร

เมื่อค้นหาไม่พบ พวกนางเตรียมตัวจะจากไป

แต่ในตอนนั้น พวกนางพบว่าโลกแห่งนี้กำลังจะล่มสลาย

ในระหว่างที่โลกกำลังพังทลาย มันได้ปิดกั้นหนทางกลับไปสู่โลกของนางทั้งสี่ทิศทาง มู่เชียนเชียนและผู้ติดตามถูกขังอยู่ภายในโลกใบนี้ ไม่มีทางหนี จนกว่าโลกนี้จะพังทลายลง พวกนางถึงจะออกไปได้

พวกนางเข้าสู่โลกนี้ด้วยร่างวิญญาณ หากโลกนี้พังทลาย จิตวิญญาณของพวกนางจะถูกเผาผลาญจนหมดสิ้น และหากจิตวิญญาณถูกเผาผลาญไปแล้ว ร่างกายที่แท้จริงในอีกโลกหนึ่งก็จะกลายเป็นร่างไร้วิญญาณค่อย ๆ เน่าเปื่อยไป

เพื่อหลีกเลี่ยงการดับสิ้นของร่างวิญญาณ มู่เชียนเชียนกับผู้มีพลังคนอื่น ๆ จึงเลือกที่จะหลับใหล ทิ้งให้ผู้ติดตามบางส่วนเฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงของโลกใบนี้

แต่เมื่อโลกใบนี้กำลังล่มสลาย ทุกสิ่งทุกอย่างใกล้จะสิ้นสุดกลับมีคนผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด

หนี่ผูซามายังโลกนี้เพื่อแสวงหาวิชากลืนนภา หวังใช้วิชานั้นเพื่อยืดอายุขัยวิญญาณของตนเอง

ทว่าเมื่อหาวิชากลืนนภาและวิชากายทองคำอมตะไม่พบ เลือดเนื้อและพลังชีวิตของจ้าวอู่เจียงจึงกลายเป็นทางรอดสุดท้ายของเขา

ทุกคนคิดว่าพวกของตนเองคงไม่มีทางพบเจอวิชาเหล่านั้นแล้ว

แต่เมื่อมู่เชียนเชียนอยู่ที่ด่านหน้าของเมืองเทียนหนานแห่งแผ่นดินต้าเซี่ย นางก็ได้กลิ่นพลังเลือดเนื้อของผู้ฝึกฝนวิชากายทองคำอมตะจากแม่ทัพเซียวหยวนซาน

นางไม่ได้ใส่ใจมากนัก เพียงแค่ประหลาดใจว่าโลกนี้มีผู้ฝึกฝนร่างกายที่แข็งแกร่งระดับนี้อยู่ด้วยหรือ?

แต่เมื่อมู่เชียนเชียนอยู่อารามผู่ถัวในเมืองหวังโจว นางเห็นพระพุทธรูปที่เกลียดชังก็นึกถึงคำว่า ‘อมตะ’ ขึ้นมาทันที

เด็กสาวจึงพบว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาพวกของตนเกิดความเข้าใจผิดอย่างมหันต์