ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 554

บทที่ 554 การเปลี่ยนแปลงอันใหญ่หลวง

วิชากายทองคำอมตะนี้ช่วยเสริมสร้างให้ร่างกายเป็นทองคำป้องกันแรงปะทะจากอาคม

แต่วิชากายทองคำอมตะนั้นเป็นอย่างไร?

หากมันเป็นวิชาพื้นฐานแล้วจะเป็นอมตะจากทุกอาคมได้อย่างไร?

วิชานี้อาจไม่แสดงแสงทองออกมา แต่ซ่อนแสงทองไว้อยู่ภายใน

ส่วนวิชากลืนนภาก็ย่อมไม่อาจกลืนนภาได้ เพียงแต่ดูดซับพลังบางส่วนเท่านั้น…

การที่พวกนางออกตามหาคุณสมบัติของวิชากายทองคำอมตะและวิชากลืนนภาอย่างเต็มรูปแบบเช่นนี้ย่อมไม่พบเจอร่องรอย

ยิ่งไปกว่านั้น ถึงแม้ว่าโลกนี้ไม่ได้กว้างใหญ่มากแต่ก็มีวิชาวิทยายุทธ์มากมาย แล้วพวกนางจะหาวิชาที่ต้องการจากทั้งหมดนี้ได้อย่างไร?

ความคิดของมู่เชียนเชียนหมุนเร็วขึ้น นางนึกวิทยายุทธ์ที่เซียวหยวนซานใช้ในครั้งนั้น เด็กหญิงรู้สึกสั่นสะท้านในใจหรือว่านั่นจะเป็นวิชากายทองคำอมตะ?

แต่นางก็เกิดความสงสัยและปฏิเสธความคิดนั้นไปโดยทันที

เป็นเช่นนี้ไม่ถูกต้อง

ก่อนจะมายังโลกนี้ นางได้รับทราบข่าวว่าในโลกนี้มีการดำรงอยู่ของวิชากายทองคำอมตะและวิชากลืนนภาอยู่แน่นอน

แต่วิทยายุทธ์ที่นางสัมผัสได้จากเซียวหยวนซานนั้น นางไม่เคยพบเจอมาก่อน

นั่นหมายความว่า อย่างน้อยในรอบร้อยสองร้อยปีที่ผ่านมา ก่อนที่พวกนางจะหลับใหล วิชานี้ไม่เคยปรากฏในโลกนี้ เรียกได้ว่าเป็นวิชาใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นในช่วงร้อยสองร้อยปีนี้ต่างหาก

เส้นเวลานั้นไม่ตรงกัน

มู่เชียนเชียนตกอยู่ในความเงียบชั่วครู่หนึ่ง นางส่ายศีรษะ ดูเหมือนว่าตนเองจะคิดมากเกินไป เสียเวลาออกค้นหาวิชากายทองคำอมตะและวิชากลืนนภามายาวนานมากเพียงใดแล้วจะมาพบเจอเอาในเวลานี้ได้อย่างไรกันเล่า

…

สงครามที่ชายแดนด้านตะวันออกของต้าเซี่ยใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว

แม้ว่าชาวโพ้นทะเลจะเป็นเพียงกองกำลังกลุ่มเล็ก ๆ แต่พวกมันก็ส่งทหารและยอดฝีมือออกมาโจมตีได้อย่างต่อเนื่อง พวกมันบุกโจมตีเมืองต่าง ๆ ทางฝั่งชายแดนตะวันออกของต้าเซี่ยอย่างไม่เกรงกลัวความตาย

พวกเขาบางคนร้องคร่ำครวญต่อโชคชะตาที่ไม่ยุติธรรม บางคนสาปแช่งฟ้าดินที่มัวแต่หลับหูหลับตา ก่อนหน้านี้ประชาชนต้องเผชิญกับภัยสงครามและในขณะนี้น้ำทะเลก็ยังท่วมเมืองอีก

บรรดาทหารของต้าเซี่ยและกองทัพของชาวโพ้นทะเลก็ไม่รอดพ้นจากภัยพิบัติในครั้งนี้เช่นกัน ทั้งสองฝ่ายต่างถูกคลื่นยักษ์ซัดจนจมหายไปในทะเล

น้ำทะเลไหลท่วมไปทางตะวันตกของชายแดนตะวันออกแผ่นดินต้าเซี่ย ท่วมเมืองต่าง ๆ

แต่เมื่อมาถึงหน้าประตูสำนักศรัทธาราษฎร ณ เมืองอวิ๋นซุย น้ำทะเลก็เลี่ยงผ่านสิ่งกีดขวางที่มองไม่เห็นและไหลต่อไปทางทิศตะวันตกหน้าตาเฉย

การล่มสลายของโลกนี้ไม่ได้เกิดจากคลื่นยักษ์เพียงอย่างเดียว

ที่เมืองหลิงหนาน ฝนตกหนักติดต่อกันหลายวันแล้ว

การที่ฝนตกหนักนั้นทำให้กองทัพของชาวเผ่าเหมี่ยวเจียงเคลื่อนไหวได้ช้าลงกว่าพวกเขาจะตามมู่เชียนเชียนมาถึงหวังโจวได้ก็ล่าช้าไปหลายวัน

เมื่อมาถึงหวังโจว พื้นดินในเมืองหลิงหนานก็มีหลายจุดที่พังถล่ม น้ำป่าไหลหลากท่วมหมู่บ้านและเมืองที่อยู่บนเนินเขา ชาวบ้านจำนวนมากถูกฝังอยู่ใต้ผืนดิน

ในเมืองหวังโจวพื้นดินบางแห่งยุบตัวลง เกิดเป็นหลุมลึกมองไม่เห็นก้นบึ้ง หลุมเหล่านี้กลืนกินทหารชาวเผ่าเหมี่ยวเจียงและสัตว์สงครามไปเป็นจำนวนมากทำให้เกิดความตื่นตระหนก หากไม่มีธิดาแห่งพิษผู้ทรงพลังอยู่ด้วย ชาวเผ่าทุกคนก็คงหลบหนีไปนานแล้ว