ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 581

บทที่ 581 เลือกคน

ในไม่ช้า ความกังวลและความทุกข์ใจของชาวบ้านตระกูลจ้าวก็ถูกทำลายลง

เพราะที่ขอบฟ้า มีคนขี่นกอินทรีสีเลือดบินมา ลงจอดที่ต้นไม้ใหญ่ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน

ผู้มาเยือนมีห้าคน ทุกคนสวมเสื้อคลุมสีเลือด สีหน้าดุร้าย ทั่วร่างกายมีกลิ่นคาวเลือดโชยออกมา

เมื่อจ้าวฝูกุ่ย หัวหน้าหมู่บ้าน เห็นการแต่งกายของห้าคนนี้ ก็ลุกขึ้นทันที โค้งคำนับอย่างนอบน้อม

“จ้าวฝูกุ่ย หัวหน้าหมู่บ้านตระกูลจ้าว ขอคารวะท่านผู้ยิ่งใหญ่แห่งสำนักเทพโลหิต”

ชาวบ้านต่างตกตะลึง พากันโค้งคำนับเช่นกัน

ชายฉกรรจ์ห้าคนจากสำนักเทพโลหิตพยักหน้า คนที่เป็นผู้นำไม่ได้ลงจากนกอินทรี มองลงมายังผู้คนเบื้องล่าง เอ่ยเสียงเย็นชา

“จำนวนผู้ถวายตัวมีการเปลี่ยนแปลง ให้เวลาพวกเจ้าชั่วชงหนึ่งถ้วยชา เตรียมคนยี่สิบคน ข้าจะพาไปเดี๋ยวนี้เลย”

“ท่าน…ท่านผู้พิทักษ์ ไม่ใช่สิบคนหรือขอรับ” จ้าวฝูกุ่ยขมวดคิ้วด้วยความกังวล ถามขึ้น

“หืม?” ผู้พิทักษ์สำนักเทพโลหิตคนที่เป็นหัวหน้ากลุ่มเหลือบมองจ้าวฝูกุ่ยอย่างเย็นชา

จ้าวฝูกุ่ยรู้สึกว่าเลือดในร่างกายพลุ่งพล่าน รู้สึกได้ถึงรสชาติที่แปลกประหลาดในลำคอ เขาตกใจจนหน้าซีด รีบโค้งคำนับตอบกลับไป

“ท่านผู้พิทักษ์ พวกข้าจะไปเตรียมการทันที ขอให้ข้าน้อยได้ปรึกษาหารือกันสักครู่”

ชาวบ้านโดยรอบเงียบกริบ ไม่มีใครกล้ามองจ้าวฝูกุ่ยตรงๆ

แต่เดิมมีบางคนยังคิดว่าเป็นเรื่องดีหรือไม่ดี แต่เมื่อเห็นท่าทางของห้าคนจากสำนักเทพโลหิต ก็แน่ใจว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน

ดังนั้นจึงไม่มีใครเอ่ยปากอีก ไม่กล้าแม้แต่จะมองจ้าวฝูกุ่ย เพราะกลัวว่าคนในครอบครัวของตนเองจะถูกเลือก

จ้าวอู่เจียงและพี่สะใภ้รองได้ยินท่านพี่สามจ้าวถิงถิงบอกว่าทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านมีเสียงทะเลาะกันดังขึ้น ได้ยินว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับสำนักเทพโลหิต

มีชาวบ้านหลายคนกำหมัดขยับแขน ดูเหมือนจะไม่พอใจการกระทำบางอย่างของท่านพ่อจ้าวฝูกุ่ย ตอนนี้จึงรีบกลับมาเพื่อให้น้องเก้าจ้าวอู่หยางไปดูสักหน่อย

ชาวบ้านทุกคนรู้ว่าจ้าวอู่หยางบุตรชายคนที่เก้าของหัวหน้าหมู่บ้านจ้าวฝูกุ่ย ถึงแม้จะเป็นคนโง่ แต่ก็มีพละกำลังมหาศาล เป็นมือดีในการทำนา

ผู้พิทักษ์สำนักเทพโลหิตที่นั่งอยู่บนหลังสัตว์วิเศษนกอินทรียักษ์ มองชาวบ้านจากที่สูง เริ่มรู้สึกไม่อดทนแล้ว

เขาออกโรงด้วยตนเองในครั้งนี้ ก็เพราะท่านประมุขสั่งการมา ต้องรีบพาคนกลับไปยังสำนักให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อให้ท่านประมุขใช้ฝึกวิชา

ในฐานะผู้พิทักษ์เล็กๆ คนหนึ่ง เขาจะกล้าละเลยเรื่องนี้ได้อย่างไร?

เขาเหลือบมองหัวหน้าหมู่บ้านจ้าวฝูกุ่ยที่ลังเลใจอยู่ด้วยความเวทนา ก่อนจะคำรามเย็นชา โบกมือใหญ่ ชาวบ้านล้มลงเป็นแถบในทันที รวมถึงจ้าวอู่เจียงด้วย ทุกคนล้มลงกับพื้น กระอักเลือดออกจากปาก

ชั่วพริบตา ใต้ต้นไม้โบราณทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านตระกูลจ้าว เต็มไปด้วยเสียงร้องครวญครางดังลั่น บางคนพยายามลุกขึ้นยืน

จ้าวอู่เจียงตาสว่างวาบ การโจมตีของผู้พิทักษ์จากสำนักเทพโลหิตครั้งนี้ ดูเหมือนจะกระจายการอุดตันในร่างกายของเขา ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นยินดีอยู่บ้าง เขากำลังจะลุกขึ้นยืน แต่จ้าวฝูกุ่ยจ้องมองเขาเขม็ง รีบจะกดตัวเขาให้ล้มลงกับพื้นอีกครั้ง

แต่ก่อนที่จ้าวฝูกุ่ยจะทันได้ทำตามที่คิด จ้าวอู่เจียงก็ลุกขึ้นยืนแล้ว

ดวงตาของจ้าวฝูกุ่ยฉายแววตื่นตระหนกชั่วขณะ กำลังจะกำหมัดคารวะผู้พิทักษ์จากสำนักเทพโลหิตเพื่ออธิบายบางอย่าง แต่กลับเห็นผู้พิทักษ์จากสำนักเทพโลหิตชี้ไปที่จ้าวอู่เจียงและชาวบ้านคนอื่นๆ ที่ลุกขึ้นยืนตามมา ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“พวกเราจะเอาพวกเจ้าทั้งยี่สิบห้าคนนี้”