ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 604

บทที่ 604 พบเหยื่อ

หญิงสาวที่ถูกเรียกว่าพี่เถาเอ๋อร์ มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ที่ทำให้ผู้ฝึกตนชายในดินแดนใต้ทั้งรักทั้งเกลียด นางชื่อหยินเถาเอ๋อร์

หยินเถาเอ๋อร์ บุตรสาวแห่งสำนักเทียนเหอในดินแดนหนานเหอของเทพวารี

นางมีเชื้อสายสูงศักดิ์และมีความงดงามยิ่ง

เป็นหนึ่งในสามนางปีศาจแห่งดินแดนใต้ หากละทิ้งด้านปีศาจของนางไปแล้ว หยินเถาเอ๋อร์เป็นผู้ที่งดงามที่สุดในสามนางปีศาจ มู่เชียนเชียนมีความอ่อนโยนที่สุด และหลินเสี่ยวเคอมีความเย้ายวนที่สุด

สวรรค์ได้มอบร่างกายที่งดงามที่สุดให้กับหยินเถาเอ๋อร์ นางถือเป็นผลงานชิ้นเอกของการสร้างสรรค์จากฟ้าดิน

แต่หยินเถาเอ๋อร์กลับกบฏ ไม่ต้องการเป็นมนุษย์ธรรมดา และไม่ต้องการเป็นหญิงสาวธรรมดา

นางไม่รบกวนมนุษย์ธรรมดา ไม่ฆ่าคนโดยไม่จำเป็น แต่ทำร้ายผู้ฝึกตนอย่างมากมาย

ผู้ฝึกตนในดินแดนใต้หลายคนหลงรักนาง แต่นางไม่เคยสนใจ แต่ถ้าใครถูกนางหมายตา หากไม่ตายก็ต้องเจ็บปวดแสนสาหัสในท้ายที่สุด

แต่ยังมีผู้ฝึกตนจำนวนมากที่ยินดีให้หยินเถาเอ๋อร์ทำร้าย ยิ่งนางเย็นชาต่อพวกเขา พวกเขายิ่งรู้สึกตื่นเต้น

ต่อให้ตายใต้ต้นโบตั๋น ก็ยังถือว่าเป็นการตายอย่างมีความสุขไม่ใช่หรือ?

หนึ่งปีที่แล้ว นางประกาศเก็บตัวหลอมรวมพลัง ไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลก ทำให้ผู้ฝึกตนหลายคนเสียดาย

แต่สิ่งที่ผู้ฝึกตนเหล่านั้นไม่รู้คือ หยินเถาเอ๋อร์ฝึกวิชาลับจากตำนานโบราณ สร้างร่างใหม่ขึ้นมา

รูปลักษณ์แตกต่างจากเดิมเล็กน้อย แต่มีวิญญาณเดียวกัน ยังคงงดงามเหมือนเดิม เป็นร่างธาตุน้ำหยินฟ้าบันดาล

ร่างธาตุน้ำหยินฟ้าบันดาลนี้ ฝึกเพียงปีเดียวก็ถึงขอบเขตกายหยกแล้ว

นอกจากการฝึกธรรมดา หยินเถาเอ๋อร์ยังปล้นและยึดครองพลังจากการฝึกตนของคนอื่นอีกด้วย

วันนี้ นางค้นหาบริเวณใกล้หมู่บ้านธรรมดาในป่าดงดิบ แต่ไม่พบเหยื่อที่ต้องการ

นางเตรียมพักผ่อนสักครู่ แล้วจะเดินตามลำธารขึ้นไป

สำหรับอันตราย นางไม่กังวลเลย เพราะร่างจริงของนางได้สำรวจมาก่อนแล้ว

อันตราย? ไม่มีอยู่แล้ว! นางสามารถออกล่าได้อย่างสบายใจ

นางรับขวดน้ำเต้าจากผู้ฝึกตนร่วมสำนัก เตรียมดื่มน้ำ

ทันใดนั้น นางขมวดคิ้ว มองไปที่ลำธารด้านบน

ที่นั่นมีพลังฟ้าดินหมุนวนเล็กๆ พลังฟ้าดินรอบบริเวณนี้ถูกดูดเข้าไปในที่นั้นเป็นทิศทางเดียวกัน

“พวกเจ้าไปดูทางนั้นหน่อย”

หยินเถาเอ๋อร์ในชุดขาวเยือกเย็น ริมฝีปากแดงสดเอ่ยสั่ง

หยินเถาเอ๋อร์ตาเป็นประกาย ชาวบ้านคนนี้ตรงตามมาตรฐานเหยื่อของนางพอดีเลย

อยู่คนเดียว หน้าตาดี หลังจากถูกปล้นจะไม่มีใครช่วยเหลือ

“ฝึกตนขั้นไหน?” นางถามอย่างสนใจ หลังจากหลอกลวงอู๋เจียงจากสำนักเทพเจ้า นางไม่ได้เริ่มงานใหม่มาหลายวันแล้ว

“ไม่ทราบขอรับ” ผู้ฝึกตนขอบเขตร่างทองคำตอบอย่างจริงจัง

“ไม่รู้สึกถึงพลังขอบเขตร่างทองคำ และไม่รู้สึกถึงแรงกดดันที่รุนแรง”

หยินเถาเอ๋อร์ตาเป็นประกาย ไม่รู้สึกถึงพลังขอบเขตร่างทองคำ แสดงว่าอาจจะฝึกตนต่ำกว่าขอบเขตร่างทองคำ หรืออาจจะฝึกเกินขอบเขตร่างทองคำก็ได้เช่นกัน

แต่ไม่รู้สึกถึงแรงกดดันรุนแรง แสดงว่าชาวบ้านคนนี้ แม้จะฝึกเกินขอบเขตร่างทองคำ ก็อาจจะอยู่ในขอบเขตกายหยกเหมือนนาง

นางมีอาวุธวิเศษของสำนักติดตัว และมีผู้ฝึกตนขอบเขตร่างทองคำร่วมสำนักอีกห้าคน การจับชาวบ้านคนนี้ควรเป็นเรื่องง่ายมาก

นี่คือเหยื่อที่ส่งมาถึงมือ!

ส่วนที่แต่งตัวเป็นชาวบ้านธรรมดานั้น นางคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะมีสมบัติล้ำค่าซ่อนอยู่กับตัว จึงต้องแต่งตัวไม่ให้เป็นที่สนใจของผู้ใด

“พวกเราไปจัดการ!”

หยินเถาเอ๋อร์ตาเป็นประกายยิ้มแย้ม รูปร่างงดงามเกินกว่าจะถูกแสงจันทร์บดบังรัศมี