ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 794

บทที่ 794 ข้าเข้าใจ

เมื่อได้ยินคำพูดสุดท้ายของหลู่จงที่ว่า “ข้าต้องการให้เราอยู่ด้วยกัน” จ้าวอู่เจียงก็รู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย หลู่จงเข้ามาใกล้เขามาก และพูดคำที่จริงใจและร้อนแรงเช่นนี้ ทำให้เขาเสียการควบคุมไปชั่วขณะ

สถานการณ์ที่เกิดขึ้นดูเหมือนจะเกินคาดไปเล็กน้อย

ในแผนของจ้าวอู่เจียงเขาตั้งใจจะหยอกล้อและจากไป โดยหวังว่าจะปลูกเมล็ดพันธุ์ในใจของหลู่จง และทิ้งความรู้สึกที่ไม่ชัดเจนเอาไว้

แต่ไม่คาดคิดเลยว่า เมล็ดพันธุ์ในใจของหลู่จงจะเติบโตและเบ่งบานอย่างรวดเร็ว จนนางตอบรับสิ่งที่เขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเกิดขึ้น

หลู่จงกลับต้องการที่จะอยู่ด้วยกันกับเขาอย่างตรงไปตรงมา

ทุกคนมักจะพูดว่าการที่สตรีตามจีบบุรุษเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นยาก แต่หลู่จงกลับตรงไปตรงมา ทำให้เขาตกใจอย่างมาก

หลู่จงเห็นถึงความลังเลและสับสนของจ้าวอู่เจียง นางไม่สนใจว่าชุดกระโปรงสีดำของนางจะขาดหรือเผยให้เห็นร่างกายมากน้อยเพียงใด นางก้าวเข้ามาใกล้เขา กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยเข้ามาในจมูกของชายหนุ่มโดยทันที

นางคว้าคอเสื้อของจ้าวอู่เจียงและพูดอย่างแข็งกร้าว

“ในเมื่อข้า หลู่จง ไม่กลัว แล้วเจ้ากลัวอะไร?”

“เจ้าไม่ได้บอกว่าจะจุดไฟชีวิตนี้กับข้าหรอกหรือ?”

จ้าวอู่เจียงหันศีรษะไปด้านข้างแล้วพูดว่า

“การจุดไฟนั้น ข้าเพิ่งพูดไปอย่างกะทันหัน”

จ้าวอู่เจียงคิดว่าหลู่จงจะสงวนท่าที เมื่อรู้ความหมายของการจุดไฟนี้แล้ว นางจะต้องไม่ยอมรับ และจะอับอายจนไม่กล้าพูดถึงมันอีก เขาจะสามารถหลีกเลี่ยงเรื่องนี้ไปได้

แต่ไม่คาดคิดเลยว่า…

หลู่จงหน้าแดงเล็กน้อย นางเข้าใจความหมายของคำว่า “การจุดไฟ” นางกัดริมฝีปากเบาๆ และมองจ้าวอู่เจียงอย่างจริงจัง

เมื่อก่อน นางเคยคิดว่าจ้าวอู่เจียงเป็นคนเจ้าชู้และดูเหมือนพวกคนเลวทราม แต่ตอนนี้ หลังจากที่เขาเปิดเผยถึงความโดดเดี่ยวในใจของนาง และแสดงความรู้สึกอย่างลึกซึ้งแล้ว คำพูดและท่าทางที่ดูเจ้าชู้กลับทำให้เขาดูจริงใจมากขึ้น

เขาไม่ได้ปิดบังอะไรเลย เขาต้องการใช้ชีวิตร่วมกับนาง ต้องการครอบครองนาง

หลู่จงเงียบไปเล็กน้อย ดวงตาของนางแสดงความรู้สึกที่อ่อนโยนออกมาอย่างชัดเจน

“หลู่จง เราไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ ความจริงนั้นข้าเป็นวิญญาณไร้ร่าง”

ดวงตาของหลู่จงสั่นไหวเล็กน้อย นางรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นและวิญญาณที่แข็งแกร่งของจ้าวอู่เจียง

“เจ้าบอกว่าเจ้าฝึกฝนด้วยชีวิตของเจ้า เพื่อเข้ามาใกล้ข้าให้มากขึ้น แม้ข้าจะรู้สึกถึงความจริงใจของเจ้า แต่ข้าก็คิดว่าเจ้าเพียงแต่พูดไปเรื่อยเท่านั้น…” หลู่จงพูดด้วยเสียงสั่นและน้ำตาที่เอ่อล้น นางลูบที่หน้าอกของจ้าวอู่เจียงและพูดต่อด้วยความเศร้า

“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าฝึกฝนจนสูญเสียร่างกายไป กลายเป็นวิญญาณลอยไปมา…ทั้งหมดนี้เพื่อให้ได้เข้ามาใกล้ข้าเท่านั้น”

จ้าวอู่เจียงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย เขาตั้งใจจะบอกว่าตอนนี้เขาอยู่ในสภาพวิญญาณ ไม่สามารถทำสิ่งที่หลู่จงต้องการได้ แต่ดูเหมือนหลู่จงจะยอมรับความจริงใจของเขาโดยสมบูรณ์แล้ว และไม่ว่าสิ่งที่เขาพูดจะเป็นอย่างไร นางก็ไม่สนใจอีกต่อไป

จ้าวอู่เจียงถอนหายใจลึกๆ เขารู้ว่าถ้าปล่อยให้สถานการณ์นี้ดำเนินต่อไป มันจะพัฒนาไปสู่สิ่งที่ไม่เป็นผลดีกับเขาอย่างแน่นอน

ถึงแม้ว่าเขาจะอยู่กับหลู่จงในตอนนี้ แต่ในอนาคต เมื่อนางรู้ว่าเขามีสตรีคนอื่นอยู่ด้วย หลู่จงจะไม่ปล่อยเขาไว้เด็ดขาด

ดังนั้นด้วยเหตุผลนี้ เขาจึงผลักหลู่จงออกไปและพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ความจริงก็คือก่อนหน้านี้ ข้าหลอกเจ้ามาโดยตลอด”