ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 795

บทที่ 795 เจ้ากำลังสอนข้าอย่างนั้นหรือ?

หลู่จงจับมือของจ้าวอู่เจียงไว้แน่น มองเขาด้วยสายตาอบอุ่น

“เจ้ากำลังหลอกข้าอีกแล้ว ข้าเข้าใจ เจ้ากลัว เหมือนที่ข้าเคยกลัวเมื่อเจ้าพยายามเข้ามาใกล้ ข้าเข้าใจว่าเจ้าแค่ต้องการหลอกให้ข้าออกไป”

จ้าวอู่เจียงถอนหายใจและพูดด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวด

“หลู่จง ข้ายังเกี่ยวข้องกับสตรีหลายคน ข้าเป็นคนที่…รักสตรีมากเกินไป”

“ข้าเข้าใจ” หลู่จงส่ายศีรษะและพูดอย่างอ่อนโยน

“นั่นไม่ได้แสดงว่าเจ้ามีเสน่ห์ที่ไม่เหมือนผู้ใดหรือ? เจ้าอาจจะกังวลว่าข้าไม่เข้าใจเจ้ามากพอใช่ไหม? ไม่ต้องห่วง ข้าจะค่อยๆ ทำความเข้าใจเสน่ห์และคุณลักษณะภายในของเจ้าเองในอนาคต”

จ้าวอู่เจียงรู้สึกอับจนหนทาง พลางคิดในใจว่า “เจ้ารู้จริงๆ หรือ? ขอร้องล่ะ หยุดจินตนาการไปเองได้ไหม?” เขาสะบัดมือของหลู่จงออก และพูดด้วยน้ำเสียงเฉยเมย

“หลู่จง ข้าพูดตรงๆ ข้าไม่ได้ชอบเจ้าเลย ที่ข้าสนใจเจ้า ก็เพียงแค่ต้องการร่างกายของเจ้าเท่านั้น เข้าใจไหม?”

หลู่จงมองจ้าวอู่เจียงด้วยความตกใจ และไม่ทันไรความเย็นชาของนางก็หายไปหมด นางยิ้มเบาๆ และพูดด้วยความอบอุ่น

“เจ้าพูดอะไร ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ได้แค่สนใจร่างกายของข้า แต่เจ้าชอบข้าจริงๆ สายตาที่เจ้าแสดงออกมานั้นแฝงไปด้วยความรักลึกซึ้งโดยที่เจ้าไม่รู้ตัว”

นางก้าวเข้ามาใกล้และจับมือของจ้าวอู่เจียงอีกครั้ง

“ต่อให้เจ้าจะสนใจแค่ร่างกายของข้าก็ไม่เป็นไร นั่นแสดงว่าเจ้าต้องการข้าใช่ไหม?”

จ้าวอู่เจียงถึงกับพูดไม่ออก เขาเป็นคนที่ไม่สามารถทนต่อการเผชิญหน้าด้วยความอ่อนโยนได้ สหายและคนใกล้ชิดของเขารู้เรื่องนี้ดี

“ในเมื่อเจ้าฝึกฝนอย่างยากลำบากเพราะข้า ทำให้เหลือแต่เพียงร่างวิญญาณ เพราะฉะนั้น ข้าจะช่วยเจ้าสร้างร่างใหม่!”

“ข้าทำเองได้” จ้าวอู่เจียงปวดหัว ไม่รู้จะพูดอะไรดี

“เจ้ารู้ไหมว่าต้องใช้เมล็ดบัวศักดิ์สิทธิ์มากเท่าใดเพื่อสร้างร่างขึ้นมาใหม่? มันไม่ใช่จำนวนเล็กน้อยเลย” หลู่จงพูดขณะจัดชุดของจ้าวอู่เจียงที่ถูกนางดึงจนยับให้กลับมาเรียบร้อยเหมือนเดิม

“ถึงแม้ว่าเมล็ดบัวส่วนใหญ่จะถูกใช้หมดไปแล้ว แต่ข้ายังมีสมบัติบางอย่างและเมล็ดบัวบางส่วน แต่คงไม่พอ อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าจะไปหาจูกัดเซี่ยวไป๋ และแลกเปลี่ยนสิ่งของบางอย่างเพื่อช่วยเจ้าสร้างร่างใหม่ให้ได้”

จ้าวอู่เจียงรู้สึกอึดอัดอย่างมาก หากสถานการณ์นี้ยังดำเนินต่อไป เขารู้สึกว่าจะไม่สามารถหนีจากความยุ่งยากนี้ได้ เขาตัดสินใจที่จะใช้ความเย็นชาตอบโต้ เพื่อให้หลู่จงรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของเขา และหวังว่านางจะถอยห่างไปด้วยตัวเอง

“เจ้ากำลังสอนข้าอย่างนั้นหรือ?” จ้าวอู่เจียงถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“เจ้าเข้าใจผิดแล้ว” หลู่จงคิดว่าตัวเองอาจจะทำให้จ้าวอู่เจียงรู้สึกว่าถูกกดดันมากเกินไป นางจึงรีบอธิบาย “ข้าแค่อยากจะช่วยเจ้าเท่านั้น”