บทที่ 814 ความหมายของชีวิต
เสียงที่เย้ายวนใจจ้าวอู่เจียงนั้น แท้จริงแล้วคือปีศาจร้ายในใจของเขาที่ซ่อนตัวอยู่นั่นเอง
และครั้งนี้ เขาได้ตกลงร่วมมือกับปีศาจร้ายในใจของตัวเองแล้ว
ไม่ใช่ว่าเขาหลงใหลในความงามหรือเป็นคนมักมากในกาม…
เอาล่ะ เขายอมรับว่าเขามักมากในกามก็ได้
คนเราถ้าไม่มักมากในกามแล้วจะมักมากในอะไร? นี่ก็เป็นเรื่องปกติของมนุษย์คนหนึ่งไม่ใช่หรือ?
ความหมายของชีวิตอยู่ที่การเสพสุข
สีเหลืองเป็นสีที่สูงส่ง เป็นสีที่ขาดไม่ได้ในชีวิต
บรรพชนทางวัฒนธรรมของชาวจีนคือผู้ใด? หวงตี้ (ผู้มีฉายาว่าจักรพรรดิเหลือง)!
เราเป็นลูกหลานของผู้ใด? เยี่ยนหวงจื่อซุน (ลูกหลานของจักรพรรดิเหลือง)!
แม่น้ำที่เป็นดั่งมารดาของพวกเราคืออะไร? แม่น้ำเหลือง!
ฮ่องเต้ของพวกเราสวมเสื้อผ้าสีเหลืองอร่าม พื้นดินก็เป็นสีเหลืองทองผ่องอำไพ!
ชีวิตสิ้นสุดลงเมื่อความเขียวสดกลายเป็นสีเหลืองแห้งแล้ง
ใบไม้จะกลายเป็นสีเหลือง กำแพงขาวที่เก่าลงตามกาลเวลาจะกลายเป็นสีเหลือง ภาพถ่ายเก่าจะเปลี่ยนเป็นสีเหลือง แสงสุดท้ายของวันจะกลายเป็นสีเหลือง
ฟันของคนเราจะกลายเป็นสีเหลือง ใบหน้าจะเปลี่ยนเป็นสีเหลือง แม้กระทั่งในหน้าเว็บที่ท่านกำลังอ่านอยู่นี้ก็มีสีเหลืองแฝงอยู่เช่นกัน!
สีเหลืองจะทำให้ผู้คนรู้สึกเคารพ สีเหลืองจะทำให้ผู้คนรู้สึกอบอุ่น สีเหลืองจะทำให้ผู้คนรู้สึกถึงการล่วงเลยของกาลเวลา ผู้คนจะแก่ลง ดวงอาทิตย์จะค่อยๆ ลับฟ้า
สีเหลืองจะทำให้ร่างกายและจิตใจของผู้คนรู้สึกเบาสบาย สีเหลืองจะช่วยให้ผู้คนผ่อนคลายความทุกข์ สีเหลืองจะทำให้ผู้คนรู้สึกตื่นเต้น จะทำให้ผู้คนมีความมุ่งมั่น จะไม่ยอมแพ้จนกว่าจะถึงเป้าหมาย
แต่สีเหลืองก็มีข้อเสียด้วยเช่นกัน เพราะว่ามันจะทำให้ผู้คนหลงใหล มันจะทำให้ผู้คนรู้สึกเศร้า จะทำให้ผู้คนถอนหายใจ จะทำให้หวังชีหายใจถี่รุนแรง จะทำให้จ้าวอู่เจียงคร่ำครวญ และจะทำให้ผู้อ่านผู้ไม่เปิดเผยชื่อยิ้มอย่างเย็นชาและกล่าวว่า
“เจ้าบรรยายต่อไป ข้ากำลังตั้งใจอ่าน”
สีเหลือง…
“ฟ้าดินเป็นพยาน! หากข้าจ้าวอู่เจียงทำสิ่งใดที่ไม่สมควรต่อหนี่ผูซา มันก็สมควรแล้วที่ตัวบัดซบผู้นั้นจะได้รับผลกรรมตามสนอง!” จ้าวอู่เจียงนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ท่าทีสงบเหมือนผู้รู้แจ้ง
หวังชีที่ควบคุมตัวเองไม่ได้คลานเข้ามาเกาะอยู่ด้านหลังของเขา ใบหน้าเต็มไปด้วยความขัดแย้งของอารมณ์ความรู้สึก
ยาปลุกกำหนัด ‘สุขสุดขีด’ เป็นหมอกควันพิษที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อให้คนละทิ้งความกังวลและความคิดที่รบกวนจิตใจ และปล่อยให้ตนเองเสพสุขอย่างเต็มที่
ไฟแห่งความปรารถนาในใจเขายังคงแผ่ขยาย ก่อให้เกิดความเจ็บปวดในเส้นลมปราณของเขา ชายหนุ่มรู้ดีว่า หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปจะไม่เป็นผลดีต่อตัวเขาเอง
เขาหายใจเอาหมอกยาสุขสุดขีดเข้าไปอีกครั้งเพื่อระงับความตกใจ
หวังชีที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยแล้วเริ่มนอนทับอยู่บนร่างของจ้าวอู่เจียง จูบใบหน้าของเขาอย่างเร่าร้อน นางต้องการให้จ้าวอู่เจียงตอบสนองนาง
ทำไมเจ้าถึงแข็งทื่อดั่งท่อนไม้…
นี่คือความคิดของหวังชีในตอนนี้
เป็นความคิดที่แท้จริง
นางยังไม่สูญเสียสติไปอย่างสิ้นเชิง นางยังคงสามารถรักษาสติไว้ได้
แต่นางรู้ดีว่า หากนางเลือกที่จะมีความสัมพันธ์กับจ้าวอู่เจียงภายใต้สติที่ยังคงอยู่ มันจะไม่ต่างจากการสูญเสียสติไปอย่างสมบูรณ์ อย่างน้อยภายหลังนางยังสามารถแก้ตัวได้ว่า นางไม่รู้สติ และไม่รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้น
การเลือกที่จะทำบางสิ่งทั้งที่มีทางเลือกนั้นจะทำให้ถูกเย้ยหยัน หากนางเสียตัวไปในขณะที่ยังมีสติ มันจะเป็นเรื่องที่น่าอับอายขายขี้หน้าต่อผู้อื่น
แต่การที่ไม่มีทางเลือก และถูกบีบคั้นให้ทำบางสิ่งนั้นเป็นเรื่องที่ต่างออกไป
ในขณะนี้ นางไม่มีทางเลือก นางกำลังถูกบังคับอยู่ต่างหาก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า