ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 960

บทที่ 960 สถานการณ์วุ่นวาย

สีหน้าของหลี่ชางเซิงเย็นชาลงเรื่อย ๆ เขามองผ่านฝูงชน มองตรงไปที่หลู่เสี่ยวจินที่กำลังกระสับกระส่ายกับจ้าวอู่หยางที่สงบนิ่ง ในใจยิ่งร้อนรน

หลู่เสี่ยวจินมีพลังในการชักจูงผู้คน ตอนนี้มีผู้ฝึกบำเพ็ญมากมายปกป้องนาง

แม้ว่าเขาจะมีพลังมากกว่าทุกคน แต่การจะเอาชนะคนทั้งหมดก็ยังไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้อย่างรวดเร็ว

และหากทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างดุเดือด เขาก็ไม่สามารถยั้งมือได้ ถึงตอนนั้น เขาต้องสังหารคนตระกูลหลู่และสำนักเติมฟ้า มากมาย แล้วปัญหาก็จะตามมา

หลี่ชางเซิงไม่เคยคิดเลยว่า จ้าวอู่หยางที่ดูไม่สำคัญคนหนึ่งจะมีความเกี่ยวพันกับผู้คนมากมาย

“ท่านผู้ร่วมทางทั้งหลายที่มาชมการแสดง วันนี้ผู้ใดก็ตามที่ช่วยตระกูลหลี่ของข้าจับจ้าวอู่หยาง ข้า หลี่ชางโส่ว ขอรับรองว่าจะต้องตอบแทนอย่างงามแน่นอน และหากมีปัญหาใด ๆ ตามมาภายหลัง ข้า หลี่ชางโส่ว จะรับผิดชอบเอง!”

หลี่ชางโส่วอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายอย่างหนัก เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส และตอนนี้ก็ไม่สามารถรับการรักษาหรือพักฟื้นได้

สถานการณ์ในตอนนี้จำเป็นต้องหาทางออก

เขารู้ว่าหลี่ชางเซิงกำลังกังวลเรื่องอะไร

หลี่ชางเซิงนิ่งเงียบ เขาไม่ได้เห็นด้วยกับการกระทำของหลี่ชางโส่ว แต่ก็ไม่ได้คัดค้านเช่นกัน ความจริงเขามีความสามารถที่จะทำให้หลู่เสี่ยวจิน และคนอื่น ๆ กลับไปได้ เพียงแต่เขาไม่เต็มใจที่จะต้องแลก…

“ข้าจะช่วย!”

ผู้บำเพ็ญอิสระหลายคนเดินออกมา

สถานการณ์วันนี้ยิ่งวุ่นวายมาก ทำให้พวกเขายิ่งลังเล

แต่หากไม่ออกมา เมื่อจ้าวอู่หยางหลบหนีไปได้สำเร็จ ฟื้นฟูร่างกายและหลังแล้ว พวกเขาย่อมต้องถูกจ้าวอู่หยางคิดบัญชีย้อนหลัง ด้วยตลอดทางที่ผ่านมาพวกเขาขัดขวางจ้าวอู่หยางอยู่หลายครั้ง

ตอนนี้หลู่เสียวจินประกาศอย่างเปิดเผยว่าจะปกป้องจ้าวอู่หยาง พวกเขาจึงกังวลว่าหากลงมือช่วยเหลือหลี่ชางเซิง และคนอื่น ๆ ในตอนนี้ อาจทำให้ขัดเคืองใจหลู่เสี่ยวจิน

แต่เวลานี้หลี่ชางโส่วสัญญาอีกครั้งว่าจะตอบแทนอย่างงาม

หลายคนในกลุ่มของพวกเขาเริ่มกระสับกระส่าย

หลู่เสี่ยวจินกับจ้าวอู่หยางแม้จะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน แต่ความสัมพันธ์จะดีไปถึงขั้นไหน? หากว่าจ้าวอู่หยางถูกคนของตระกูลหลี่จับตัวกลับไป หลู่เสี่ยวจินจะยังยอมทำให้ตระกูลหลี่โกรธเคืองอย่างสิ้นเชิงเพื่อจ้าวอู่หยางอีกหรือ?

เห็นได้ชัดว่าคงไม่

ตอนนี้ที่หลู่เสี่ยวจินยื่นมือเข้าช่วยเหลื ก็เพราะความรู้สึกในใจเท่านั้น

หลี่ชางโส่วยิ้มอย่างโหดเหี้ยม จ้องมองจ้าวอู่หยางอย่างเอาเป็นเอาตาย ความตายของน้องชายเขา หลี่ชางหมิง ทำให้เขาไม่อาจลืมเลือน ความแค้นในใจพองโตจนเต็มหัวใจและจิตวิญญาณ

พลังการบำเพ็ญเพียรอันเกรียงไกรของหลี่ชางเซิงแผ่ซ่าน เขาโบกธงดูดวิญญาณ พลังปีศาจพัดกระหน่ำ เงาวิญญาณมากมายพุ่งโจมตีใส่หลู่เสี่ยวจิน

จ้าวอู่เจียงกำลังจะเคลื่อนไหวอีกครั้ง หนีไปยังชั้นที่สามสิบเอ็ดตามคำของหลู่เสี่ยวจิน แต่ในใจของเขายังคงกังวล

หลู่เสี่ยวจินช่วยขัดขวางหลี่ชางเซิงแทนเขา เขากังวลว่านางจะได้รับบาดเจ็บสาหัส

หลู่เสี่ยวจินถอยร่นไปทีละก้าว ไม่ใช่เพราะนางอ่อนด้อย แต่เป็นเพราะหลี่ชางเซิงทรงพลังเกินไป ด้วยวรยุทธ์ขั้นจักรพรรดิระดับสี่ ประกอบกับอาวุธระดับสวรรค์ นางไม่อาจเอาชนะเขาได้

แต่นางไม่ได้ตื่นตระหนก ส่งเสียงบอกจ้าวอู่หยางอย่างต่อเนื่อง ให้เขาหนีออกไป

จ้าวอู่หยางพยักหน้า ไม่ลังเลอีกต่อไป เท้าของเขาเหยียบย่ำบนสายฟ้า

“หยุดอยู่ตรงนั้น!”

หลี่ชางเซิงใช้ธงโจมตีหลู่เสี่ยวจินอีกครั้ง แล้วแหงนหน้าตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว “กำหยดผล!”

ชั่วพริบตา สายฟ้าแลบและท้องฟ้าคำรามก้อง