ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 970

บทที่ 970 ฝนตกหนักขึ้นอีก

หลินเสี่ยวเคอขมวดคิ้วแน่น

นางไม่เคยคิดมาก่อนว่าจ้าวอู่หยางจะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับหญิงสาวแปลกหน้าที่อายุน้อยเช่นนี้

สิ่งสำคัญคือ หญิงสาวผู้นี้มีวรยุทธ์ที่แข็งแกร่งมาก

เหมือนว่าทั้งสองคนจะรู้จักกันมานานแล้ว

หญิงสาวมีความงดงามบริสุทธิ์ ดูอ่อนแอ แสวมเสื้อคลุมสีดำหมึก แบกกระบี่ยาวสามเล่มไว้บนหลัง เห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่เฉียบคมและน่าเกรงขาม กระทั่งนางสามารถมองออกได้ว่า เมื่อจ้าวอู่หยางใช้ปราณกระบี่ บรรยากาศและท่วงท่าของเขาช่างคล้ายคลึงกับหญิงสาวผู้นี้อย่างน่าประหลาด

หรือว่าพวกเขาจะเป็นศิษย์ร่วมสำนัก?

ก่อนหน้านี้มีข่าวลือว่า จ้าวอู่หยางเป็นลูกนอกสมรสของเจ้าสำนักเติมฟ้า หรือจะเป็นความจริง?

ไม่เพียงแต่หลู่เสี่ยวจินจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขา ตระกูลหลู่และผู้คนจากสำนักเติมฟ้าจำนวนไม่น้อยก็เคยให้ความช่วยเหลือเขา ตอนนี้หญิงสาวผู้นี้ก็ดูเหมือนจะมาจากสำนักเติมฟ้าเช่นกัน

ทุกอย่างล้วนยืนยันข่าวลือก่อนหน้านี้ หลินเสี่ยวเคอขมวดคิ้ว ในใจขมขื่นอยู่บ้าง

ไม่ว่าอย่างไร การที่สาวน้อยกล้าทำเช่นนี้อย่างบ้าบิ่น กอดชายคนหนึ่งต่อหน้าผู้คนมากมายก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงจิตใจอันจริงใจ ร้อนแรง และบริสุทธิ์ของนาง

หากเป็นนาง หลินเสี่ยวเคอ นางคงจะอายจนไม่รู้จะทำหน้าอย่างไร

นางถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดีแล้วที่หลินหลางกับจ้าวอู่เลี่ยงไม่ได้ตามมาด้วย เนื่องจากวรยุทธ์ไม่แข็งแกร่งพอ พวกเขาจึงไม่ได้เห็นภาพนี้

หาไม่ หลินหลางจะต้องหึงหวงเป็นแน่ หลินเสี่ยวเคอไม่รู้ว่า หลินหลางรู้เรื่องสาวงามมากมายของจ้าวอู่เจียงมานานแล้ว

ตั้งแต่ก่อนที่ราชวงค์ต้าเซี่ยจะล่มสลาย ที่เผ่าอวี้จาง ใต้เทือกเขาเทียนซาน ตอนที่หลินหลางกับจ้าวอู่เจียงรักกันลึกซึ้ง จ้าวอู่เจียงได้บอกหลินหลางแล้ว

ฝนตกหนักทำให้หลายคนหนาวเหน็บ

จ้าวอู่เจียงถูกกู้เหนียนหยวนกอดไว้ จิตใจของเขาอบอุ่นอ่อนโยน เขากอดร่างบอบบางของกู้เหนียนหยวนตอบ

กู้เหนียนหยวนไม่กลัวคำนินทาและการวิพากษ์วิจารณ์ของผู้คน กล้ากอดเขาอย่างเปิดเผย เขาเองก็จะไม่ขลาดกลัว

กับหลู่เสี่ยวจินก็เหมือนกัน หากหลู่เสี่ยวจินต้องการบอกคนอื่นว่าเขา จ้าวอู่หยาง เป็นชายของนาง เขาก็จะยืนหยัดออกมายอมรับ

เพียงแต่บางคนขี้อาย บางคนคำนึงถึงภาพรวม บางคนคิดอย่างถี่ถ้วน ความคิดแตกต่างกันไป…

ความร้อนแรงของกู้เหนียนหยวนอาจเป็นความเอาแต่ใจที่มีเฉพาะในหญิงสาว สตรีอื่น ๆ ล้วนผ่านวัยนี้มาแล้ว

จูกัดเซี่ยวไป๋ถอนหายใจยาว แล้วลุกขึ้นมาอย่างอ่อนแรง

ท้องฟ้ายิ่งมืดครึ้ม ราตรีกำลังจะมาเยือน สายฝนยังคงโปรยปรายไม่หยุด ซ้ำยังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

จูกัดเซี่ยวไป๋เพิ่งส่งข่าวถึงพี่ชายร่วมตระกูล เดิมเขากระวนกระวายใจ ถึงขั้นเตรียมเผยไพ่ตายของตนเพื่อช่วยเหลือจ้าวอู่หยาง แต่ใครจะรู้ว่าจ้าวอู่หยางจะเอาตัวรอดมาได้ ทั้งยังปลอดภัยไร้บาดเจ็บ ตรงกันข้ามกับหลี่ชางเซิงที่ต้องจบชีวิตลง

หญิงสาวที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน เพียงแค่มองปราดเดียวก็รู้ว่ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับจ้าวอู่หยาง

กลิ่นอายของมือกระบี่คล้ายคลึงกันอย่างยิ่ง ราวกับหลอมกระบี่ออกมาจากเตาเดียวกัน จูกัดเซี่ยวไป๋กล้ารับรองได้ว่า หญิงสาวผู้นี้กับจ้าวอู่หยางต้องมาจากที่เดียวกันอย่างแน่นอน หาไม่จะมีความเข้ากันอย่างเป็นธรรมชาติเช่นนี้ได้อย่างไร?

น่าสงสารเขา จูกัดเซี่ยวไป๋แห่งตระกูลจูกัด อายุยี่สิบแปด มีทรัพย์สมบัติมากมายและน่าสนใจ เป็นพ่อหนุ่มดอกไม้ โดดเด่นกว่าผู้ใด แต่กลับไม่มีใครสนใจเขาเลย

จ้าวอู่หยางทำได้อย่างไรกัน? ช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน!

ก่อนหน้านี้มีหลู่เสี่ยวจิน ตามด้วยเผ่าจิ้งจอกชิงชิว ตอนนี้ยังมีสาวน้อยกระบี่เพิ่มมาอีก แล้วยังมีคนอื่นอีกหรือไม่?

ฝนตกหนักขึ้นแล้ว ม่านหมอกขาวโพลนปกคลุมไปทั่ว ทุกคนคิดว่าเรื่องราวจบลงแล้ว แต่บรรยากาศอันน่าสะพรึงกลับไม่จางหาย ทั้งยังเข้มข้นขึ้นอีก

ดวงตาและริมฝีปากที่ยิ้มแย้มของจ้าวอู่เจียงเมื่อครู่พลันตึงเครียด สายตาลึกล้ำจ้องมองไปยังท้องฟ้าเบื้องบน