คลั่งรักร้ายนายวิศวะ Chapter 70 ลูกค้ารายใหญ่

sprite

"เจ เจนิส" เสียงของทนงค์ศักดิ์ทำให้เจนิส และริวนั้นได้สติ เจนิสถึงกับรีบทำสีหน้าให้ดูเป็นปกติ

"เจ เป็นอะไรหรือเปล่า" ทนงค์ศักดิ์ที่สังเกตุเห็นท่าทีของเจนิสที่มีต่อริวนั้นถึงกับเอ่ยถามเจ้านาย

"เปล่าคะ คุณอา เจไม่เป็นอะไร" เจนิสเอ่ยพร้อมกับเสมองใบหน้าของริว

ด้านริว เขาเคยเจอกับผู้ชายคนนี้เมื่อวันก่อน และเด็กคนนั้น หึ...ที่โรงพยาบาล วันนั่นที่เขาเจอเธอ หึ...! เป็นเธอจริงๆ สินะ แต่สิ่งที่ทำให้เขาคิดไม่ตกตอนนี้ไม่ใช่เรื่องที่เจอเจนิสหรอกนะ เด็กผู้ชายที่เขาบังเอิญเจอในวันนั้น จู่ๆ ใบหน้าอันหล่อเหล่าถึงกับซีดเผือกลงทันที

"คุณริวคะ กาแฟ ได้แล้วคะ" เสียงเรียกของเลขาเอ่ยออกมา ริวรีบเปลี่ยนสีหน้าให้ดูเป็นปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น พร้อมกับรู้สึกสับสนและหนักอึ้งขึ้นมาในหัว

เด็กผู้ชายคนนั้นคือลูกของใครกัน ลูกชายของเจนิสหรือเปล่า นั้นคือสิ่งที่ค้างคาในใจของเขา อยากจะถามเธอ แต่ ณ ตรงนี้ไม่ได้มีแค่เขาและเจนิส เรื่องส่วนตัวเขาคงหาเวลานั้นคุยกับเจนิสอีกยาวกับเรื่องที่ตนนั้นสงสัย

"ยังไงมากันครบแล้วก็เริ่มกันเลยนะคะ" เลขาของริวถึงกับเอ่ยขึ้นทันที

"ผม ทนงค์ศักดิ์นะครับ เป็นทนายและผู้ช่วยของหนูเจนิส ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ" ทนงค์ศักดิ์เอ่ยแนะนำตัวเอง

"ผมรัฐพล เรียกริว ก็ได้ครับ" ริวเอ่ยกับทนงค์ศักดิ์ พร้อมกับเผยรอยยิ้มให้กับทนงค์ศักดิ์อย่างเป็นมิตร

"ส่วนนี้ เจนิตา หรือจะเรียกว่า" ทนงค์ศักดิ์ที่กำลังจะแนะนำเจนิสให้รู้จักกับริว แต่กับโดนริวนั้นเอ่ยขึ้นมาก่อน

"ผมรู้จักเธอดีครับ ใช่ไหม...เจนิส" ริวเอ่ยพร้อมกับเสมองใบหน้าหวานอย่างจงใจให้ทุกคนรู้ว่าเขาและเจนิสนั้นรู้จักกันดี

"คุณริว เขาเป็นรุ่นพี่ที่มหาลัย เจนะคะ คุณอา" เจนิสเอ่ยพร้อมกับเสมองทนงค์ศักดิ์ คุณริวงั้นเหรอ หึ...เรียกเขาซะห่างเหินเชียว

"แล้ววันนี้ น้องฟรอสต์ เธอไม่มากับคุณทนงค์ศักดิ์ด้วยเหรอครับ" ริวเอ่ยถามทรงค์ศักดิ์แต่สายตากับจับจ้องที่ใบหน้าของเจนิส ร่างบางที่ได้ยินเช่นนั้นเจนิสถึงกับชะงักและซีดลงทันทีด้วยความตกใจ

"เออ...วันนี้เธอไปเรียนนะครับ" ด้านทนงค์ศักดิ์เองก็ไม่ใช่คนโง่ เขาเองที่สังเกตุท่าทีของเจนิสที่มีต่อริว ทนงค์ศักดิ์นั้นรู้ได้เลยทันทีว่าระหว่างเจนิสและริวนั้นไม่ใช่รู้จักแค่รุ่นพี่แล้วแหละ อาจจะเป็นอย่างที่เขาคิดก็ได้ และสายตาที่คุณริวมองเจนิสอีกเช่นสงสัยเข้าไปกันใหญ่

"วันหลังถ้าเขาว่าง ช่วนมาหาผมได้นะครับ ผมรู้สึกถูกชะตา และชอบน้องฟรอสต์มากเลยนะครับ" ริวเอ่ยมาอย่างที่ใจเขาคิดจริง ทำเอาเจนิสถึงกับนิ่งอึ้ง พี่ริวเจอน้องฟรอสต์แล้วงั้นเหรอ เขาไปเจอลูกชายของฉันตั้งแต่ตอนไหน เมื่อไหร่กัน มันเกิดคำถามขึ้นมามากมายภายในหัวของฉัน

"เรื่องนี้ คงต้องขออนุญาต เจนิสแล้วละครับ" ทนงค์ศักดิ์เอ่ยมาเช่นนั่น ทำเอาริวถึงกับชะงัก ใบหน้าอันหล่อเหล่าถึงกับซีดเผือกลงทันที หมายความว่าไงเด็กคนนั่นเป็นลูกชายของเจนิสงั้นเหรอ ริวถึงกับเหงื่อแตกขึ้นมาทันที ลูกชายของเจนิสที่ใบหน้าคล้ายคลึงกับเขา เรื่องนี้คืออะไรกัน คนที่ทราบเรื่องนี้ดีที่สุดก็คือเจนิสนั้นเอง

"น้องฟรอสต์เขามีเรียนนะคะ คงไม่ว่าง" เสียงหวานเอ่ยออกมาเช่นนั้น

ริวนั่งเสมองใบหน้าของเจนิสที่นำเสนองานให้กับเขาด้วยความคล่องแคล่ว จนกระทั่งผ่านไปราวสิบนาที ในหัวของเขาไม่ได้สนใจเรื่องที่เจนิสเสนองานเลยซักนิด ใบหน้าอันหล่อเหล่าจับจ้องร่างบางตรงหน้า เขาสงสัยเรื่องเด็กคนนั้นถึงกับไม่มีสมาธิทำอะไรอยากจะกระชากเจนิสเข้ามาถามให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย แต่ติดที่ว่าตรงนี้มีคนอื่นนั้นอยู่ด้วย เรื่องงานกับเรื่องครอบครัวเขาไม่ควรเอามาปะปนกัน จู่ๆ เริวก็เอ่ยขึ้นมา

"ตกลง ครับ" เสียงทุ่มเอ่ยออกมา ทำเอาเจนิส ทนงค์ศักดิ์ และเลขาของริวถึงกับงงงวยไปตามๆ กัน ปกติคุณริวไม่ใช่คนที่ตอบตกลงงานง่ายขนาดนี้ ก็เห็นๆ ว่าฝ่ายคุณเจนิตายังไม่เข้าถึงเนื้องาน แต่นี้คุณริวก็ตอบตกลงเสียแล้ว

"ตามนี้เลยนะครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาเข้ากับคนตัวเล็ก ด้านเจนิสพี่ริวเอาแต่จ้องฉันแบบนี้ ฉันถึงทำหน้าไม่ถูก เอาจริงการที่ฉันบังเอิญเจอเขาวันนี้ฉันยังไม่ทันได้เตรียมใจอะไร ที่หนักไปกว่านั้นพ่อลูกเจอกันแล้วนี้สิ ทำไมจู่ๆ ฉันถึงได้รู้สึกกับการกลัวอะไรขึ้นมา

"เจ เจนิส" ร่างบางที่ครุ่นคิดถึงกับนั่งเหม่อลอย

"คะ...คุณอา"

"ทางคุณริวตอบตกลงที่จะร่วมงานกับทางเรา แล้ว เจมี อะไรจะถามคุณริวอีกไหม"

"ไม่มีคะ" เจนิสรีบตอบริวไปทันที

"ขอบคุณคุณริวมากนะครับ ที่ให้เกียรติกับทางบริษัทของเรา" ทนงค์ศักดิ์เอ่ยขอบคุณ

"ยินดีครับ"

"งั้น ถ้าไม่เป็นการรังเกียจ ผมและเจนิส ขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงตอบแทนกับทางคุณริวซักมือนะครับ" ทนงค์ศักดิ์เอ่ยกับริวมา

"ได้สิครับ วันนี้ผมว่าง ไปได้ทั้งวัน" ริวเอ่ยพร้อมกับจงใจเสมองใบหน้าของเจนิส ให้ตายเถอะคุณอาศักดิ์จะทำอะไร ทำไมเขาไม่คิดจะถามฉันสักคำ

"งั้นเจอกันที่ร้าน S นะครับ" ริวเอ่ยกับทนงค์ศักดิ์แค่นั้น เขาทางที่เข้านั้นมีเรื่องจะคุยกับเจนิส

"คุณเจนิส คุณเอารถมาหรือเปล่า หรือจะไปกับผม" ร่างสูงเสมองพร้อมกับเอ่ยชวนเจนิสนั้นให้ไปกับตน

"ฉันเอารถมา ไปเองได้" ร่างบางเอ่ยกับริวมาเสียงแข็ง ทำเอาเลขาของริวและทนงค์ศักดิ์ถึงกับขมวดคิ้ว จะว่าไปคุณริวกับคุณเจนิสเหมือนพวกเขาสนิทกันมาก ถึงได้กล้าเสียงแข็งให้กับลูกค้ารายใหญ่อย่างคุณริว

ร่างบางในชุดสูทที่เดินออกจากห้อง โดยมีริวที่เดินตามหลังออกมา ในจังหวะนั้น ริกและนินิวกำลังจะไปยังลิฟต์เพื่อไปทานมื้อเที่ยงกัน ริกที่เห็นร่างบางอันคุ้นตาของเจนิสเดินออกมาจากห้องพร้อมกับริว ริกถึงกับอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปทักทายสาวสวย ทำเอานินิวที่เห็นท่าทีของสามีถึงกับอดหมั่นไส้ไม่ได้ ที่จู่ๆ สามีของเธอก็เดินเข้าไปหาสาวสวยแปลกหน้า

"น้องเจนิส" เสียงทุ่มของใครบางคนที่เอ่ยเรียกฉัน ทำเอาเจนิสถึงกับหันมองเจ้าของเสียง

"พี่ริก สวัสดีคะ" เจนิสเอ่ยพร้อมกับยิ้มทักทายกับริกด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม โดยมีริวที่เดินตามหลังมาไม่ห่าง

"ไม่เจอ กันนานเลย เป็นไงสบายดีไหมครับ" พี่ว่าจะกี่ปีพี่ริกก็ยังเป็นหนุ่มอารมณ์ดีเหมือนเดิม

"สบายดีคะ พี่ริกละคะ เป็นไงบ้าง"

"เช่นกันครับ ได้ข่าวว่าน้องเจไปเรียนที่ ต่างประเทศ นี้กลับมานานแล้วเหรอครับ" ริกเอ่ยถามอดีตคนรักของน้องชาย

"พึ่งกลับมา ยังไม่ถึงเดือนเลยคะ"

"แล้ววันนี้น้องเจมาทำอะไรที่นี่ละครับ บังเอิญจังเลยนะครับ"

เจนิสตอบริกไปเช่นนั้น ทำเอาริกถึงกับคอแข็ง แม่ง...ไอ้ริวเอ่ย อดีตเมียรักมึงเรียกห่างเหินชิบหาย ริกได้แต่คิดในใจ แต่อยากจะถามน้องนักแต่งงานมีครอบครัวยัง พอให้น้องชายนั้นได้รู้สึกดีขึ้นมาหน่อยแต่ก็ไม่กล้า

"ไอ้ริว แล้วนี้มึงจะตามเจนิสไปไหน"

"ไปทานข้าว"

"ริว" ตอบพี่ชาย

"งั้นพี่ไปแล้วนะครับ น้องเจนิสคนสวย ไว้เจอกันครับ" ริกเอ่ยจบก็เดินออกไปกับนินิว

ด้านนินิว

"พี่ริกผู้หญิงคนเมื่อกี้ เจนิส อย่าบอกนะว่าคนเดียวกับที่พี่ริว"

"เมียเก่าไอ้ริว มันหนะ" ริกเอ่ยบอกภรรยา กับเรื่องที่นินิวยังไม่หายสงสัย

ด้านเจนิสหลังจากที่ขับรถออกมาจากบริษัทของริว และมาถึงที่ร้านอาหารแล้วนั้น ร่างบางขับรถมาตามโลเคชั่นที่ทนงค์ศักดิ์นั้นส่งให้กับเธอ เมื่อมาถึงให้ตายเถอะร้านนี่เป็นร้านที่พี่ริวเคยพาฉันมานั่งเมื่อครั้งก่อนที่นานมากแล้ว เจนิสขับรถมาจอดที่ร้านได้ไม่นานรถของริวก็ขับตามมา

ร่างบางพอมาถึงก็ไม่รอช้าเดินเข้าไปที่โต๊ะ ทันที และกับต้องชะงัก ใบหน้าสวยขมวดคิ้วมาด้วยท่าทีสงสัยที่ไม่เจอทรงค์ศักดิ์ เธอคิดว่าทนงค์ศักดิ์นั้นมาถึงร้านแล้วเสียอีก

Rrrrrrrrr อาศักดิ์

อาต้องขอโทษด้วยนะ รถอาเสียที่ทางด่วน อาคงไปทานด้วยไม่ได้ ยังไงอาฝากเจ ขอโทษกับทางคุณริวด้วยนะ]

อ่าน คลั่งรักร้ายนายวิศวะ Chapter 70 ลูกค้ารายใหญ่

นวนิยาย คลั่งรักร้ายนายวิศวะ Chapter 70 ลูกค้ารายใหญ่ ได้รับการอัปเดตพร้อมรายละเอียดที่ไม่คาดคิดมากมายเพื่อลบปมทางอารมณ์มากมายระหว่างผู้นำชายและหญิง นอกจากนี้ผู้แต่ง Kim Nayeol ยังมีความแยบยลในการทำให้สถานการณ์แตกต่างไปจากเดิมอย่างมาก มาติดตาม Chapter 70 ลูกค้ารายใหญ่ ของซีรี่ส์ คลั่งรักร้ายนายวิศวะ โดยผู้แต่ง Kim Nayeol

คีย์เวิร์ดที่ค้นหา:

Story คลั่งรักร้ายนายวิศวะ Chapter 70 ลูกค้ารายใหญ่

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ โดย Kim Nayeol