พนาวันฟังบทสนทนาระหว่างพ่อลูก เธอพอจะสัมผัสได้ ว่าหมีพูลเริ่มสนิทกับอาคิระขึ้นมาบ้างแล้ว ไม่ได้หวั่นเกรงหรือหวาดกลัวเหมือนเมื่อก่อน
เธอจึงพอจะอุ่นใจอยู่บ้าง
เมื่ออาคิระได้ยินสัญญาณตัดสายดังขึ้นมาตู๊ดๆ สีหน้าของเขาก็ยิ่งอึมครึมมากกว่าเดิม
เวลาเพียงแค่พริบตา เขาเพิ่งเอาลูกไปฝากไว้ได้ไม่ทันไร เธอก็พาลูกไปบ้านผู้ชายคนอื่นแล้วเหรอ
ไวไฟเหมือนกันนี่นา!
ในตอนนี้เพลองโกรธในใจของเขาก็จุดติดขึ้นมา
อาคิระสูดลมหายใจเข้าลึกลึกแล้วผ่อนลมหายใจออกมาเพื่อให้ตัวเองผ่อนคลาย และใจเย็น เขานั่งลงบนโซฟาเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นพร้อมกับเปิดทีวี ที่กำลังถ่ายทอดสดการแข่งขันฟุตบอล
ฟุตบอลเป็นรายการกีฬาที่ชื่นชอบของผู้ชายมาแต่ไหนแต่ไร เขาจดจ้องอยู่ที่หน้าจอทีวีอย่างสงบเงียบ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนายเท่าไหร่ จู่ๆอาคิระก็ดีดตัวผึงขึ้นมา
คว้าหยิบโทรศัพท์ แล้วกดโทรหาหมีพูลอีกครั้ง “กลับหรือยัง?”
“ยังเลย”
หมีพูลกำลังกินหม้อไฟ ปากเล็กๆมีอาหารยัดอยู่เต็ม เวลาพูดจึงมีแต่เสียงอู้อี้ๆ “กำลังกินหม้อไฟ อร่อยมาก”
อาคิระกัดฟันกรอด ทว่าน้ำเสียงก็ยังคงเรียบนิ่ง “รีบกลับได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียน แกต้องนอนก่อนสี่ทุ่ม ตอนนี้มันสามทุ่มครึ่งแล้ว”
หมีพูลเหมือนกินของร้อนเข้าไป ถึงได้ส่งเสียงร้องออกมา
ปลายสายได้ยินชัดเจน อาคิระกำลังจะเอ่ยพูดออกมา ทว่าเสียงของพนาวันกลับดังขึ้นมาก่อน “ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอวางสายนะ”
“เดี๋ยวก่อน หมีพูลเป็นอะไร?”
“ทำถ้วยแตก” น้ำเสียงของเธอเรียบนิ่งเป็นอย่างมาก
“เขาต้องเข้านอนก่อนสี่ทุ่ม ตอนนี้สามทุ่มสี่สิบแล้ว ควรพาเขากลับไปพักผ่อน” เขาเอ่ยพูด
พนาวันตอบกลับ “วันนี้วันเสาร์ พรุ่งนี้เขาไม่ต้องไปโรงเรียน นอนดึกได้ไม่เป็นไร ฉันจัดการได้ วางแล้วนะ”
เสียงตู๊ดๆๆดังขึ้นมาอีกครั้ง อาคิระกำโทรศัพท์ หน้าอกเริ่มกระเพื่อมไหว
ตั้งแต่ที่หย่ากัน นิสัยของเธอก็เปลี่ยนไปรากับฟ้ากับดิน เขารู้สึกว่าเป็นอย่างเมื่อก่อนยังจะดีกว่าเสียอีก
เขานอนพลิกตัวไปมาอยู่นานก็นอนไม่หลับ อาคิระจึงส่งข้อความไปหาหมีพูลว่า “ถึงบ้านหรือยัง?”
ผ่านไปพักใหญ่ เสียงติ๊งๆจากข้อความก็ดังขึ้นมา
เขาตะแคงตัวกดเปิดอ่านอย่างรวดเร็ว
…..หมีพูลหลับแล้ว ตอนนี้ยังไม่ถึงบ้าน ถ้าถึงแล้วจะส่งข้อความไปบอกอีกครั้ง เลิกส่งข้อความหรือโทรมา เพราะจะไม่ตอบแล้ว
เห็นได้ชัดว่าข้อความนี้พนาวันเป็นคนตอบ
อาคิระลึกขึ้นมานั่งบนเตียง มุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มเยาะ
ดูพูดเข้า นับวันยิ่งเปลี่ยนไปนะ!
ในเมื่อเธอบอกว่าถ้าถึงแล้วจะส่งข้อความบอก งั้นเขาก็จะคอยดูว่าเธอจะส่งมาตอนไหน
อีกด้านหนึ่ง มนตรีออกไปซื้อเค้ก ส่วนหมีพูลหลับไปแล้ว พนาวันไม่ได้ปลุกเขา
หลังจากกินเค้กเสร็จ เธอก็เข้าไปในครัวเพื่อต้มบะหมี่อายุยืนให้เขากิน
......
อาคิระยังคงอยู่ในท่าเดิม
รออยู่ชั่วโมงเต็มๆก็ไม่มีข้อความเข้ามา
แปลว่า เธอกับหมีพูลยังไม่กลับถึงบ้าน
แต่ว่า เดี๋ยวนะ——
เมื่อกี้เธอบอกว่าหมีพูลหลับไปแล้ว นั่นแปลว่าตั้งแต่ที่เขาส่งข้อความไปจนถึงตอนนี้ มีแค่เธอกับผู้ชายคนนั้นอยู่ด้วยกันแค่สองคนในห้อง?
เขาขมวดคิ้วมุ่น จ้องโทรศัพท์นิ่ง แต่ก็ยังไม่มีข้อความเข้ามาอยู่ดี
ตอนนี้ห้าทุ่มแล้ว นี่เธอคิดจะค้างที่บ้านผู้ชายหรือไง?
รอต่อจนถึงห้าทุ่มครึ่งก็ยังไม่มีข้อความเข้า
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ครูเจ้าเสน่ห์คนนี้ประธานจอง