หลังกินข้าว หรงฉือเพิ่งกลับมาถึงบ้าน อวี้มั่วซวินก็โทรศัพท์เข้ามาหาแล้ว
พอรู้ว่าหนานจื้อจือพาเธอไปทำธุระอะไรมาแล้ว เขาเลยพูดว่า “เหรินอี้อันกับจี้หวนอิงเหรอ? ผมรู้จักแล้วละ”
จากนั้นก็พูดอีกว่า “ใช่แล้ว อันที่จริงเหรินจี่เฟิงนั่นก็เป็นลูกชายของเหรินอี้อันนะ ชิ พ่อเก่งขนาดนี้ ไม่รู้ทำไมลูกชายถึงได้ตาถั่วทั้ง ๆ ที่อายุยังน้อยอยู่แท้ ๆ”
หรงฉือคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเหรินจี่เฟิงจะเป็นลูกชายของเหรินอี้อัน
แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธอ
เมื่อมาถึงวันอังคาร เป็นการทดสอบรถยนต์ไร้คนขับของซวิ่นตู้เบื้องต้น หรงฉือกับอวี้มั่วซวินเดินทางไปซวิ่นตู้ตั้งแต่เช้า
ตอนพวกเขาไปถึง พวกเหรินจี่เฟิงกับเหยาซินปั๋วก็มาถึงแล้ว
ครั้นเห็นว่าเป็นพวกเขา ก็ทำแค่มองเล็กน้อยแล้วจึงเก็บสายตากลับไป
อวี้มั่วซวินคร้านจะสนใจ เขาลากหรงฉือไปทำการทดสอบ
เห็นว่าทำงานที่ต้องเตรียมการไว้เป็นการเบื้องต้นเสร็จแล้ว แต่เจ้าหน้าที่ยังไม่มีความคิดที่จะเริ่มทำการทดสอบ อวี้มั่วซวินจึงเอ่ยถาม “ทำไมยังไม่เริ่มล่ะ?”
ผู้อำนวยการเฉวียน “ประธานเฟิงจะมาดูการทดสอบด้วยตัวเอง อีกเดี๋ยวพอประธานเฟิงมาถึงแล้ว พวกเราถึงจะเริ่ม”
อวี้มั่วซวิน “...อ้อ”
อวี้มั่วซวินนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาเอ่ยถาม “ใช่แล้ว ทำไมวันนี้ไม่เห็นคุณหลินเลย?”
ก่อนหน้านี้หลินอู๋บอกว่าจะมาพัฒนาตัวเองที่ซวิ่นตู้ไม่ใช่เหรอ
นี่เพิ่งไม่กี่วันเอง ทำไมเจ้าตัวไม่เห็นมาเลย?
ผู้อำนวยการเฉวียนว่า “โอ๊ะ คุณหลินบอกว่าอยากมาพัฒนาตัวเองไม่ใช่เหรอ? ประธานเฟิงบอกว่าวิธีที่จะพัฒนาตัวเองได้เร็วที่สุดและดีที่สุดก็คือตนเองต้องนำทีมทำโครงการด้วยตัวเอง นี่ไง อาทิตย์ก่อนประธานเฟิงให้คนนำโครงการที่ก่อนหน้านี้บริษัทดองไว้มาจัดการใหม่อีกครั้ง สองวันนี้คุณหลิน ไม่สิ น่าจะต้องเรียกว่าผู้อำนวยการหลินได้แล้ว ผู้อำนวยการหลินตั้งทีมขึ้นมาทีมหนึ่ง ตอนนี้กำลังประชุมกันอยู่ด้านบน”
อวี้มั่วซวิน “...”
เขาหันหน้าไปมองหรงฉือ เห็นเพียงแค่เธอกำลังก้มหน้าถือสมุดพลางจดบันทึกข้อมูลการทดสอบก่อนหน้านี้ ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรต่อเรื่องที่ผู้อำนวยการเฉวียนบอกว่าเฟิงถิงเซินตั้งทีมให้หลินอู๋เลย
เขาถอนหายใจ ลูบหัวเธอเล็กน้อย
หรงฉือปัดมือเขา “อย่าจับส่งเดช”
อวี้มั่วซวิน “...”
น้ำเสียงไม่เลวเลย ฟังแบบนี้แล้วคงจะไม่ได้สนใจแล้วละ
ความหมายก็คือ รอให้หลินอู๋ประชุมเสร็จก่อน พวกเขาถึงจะเริ่มทำการทดสอบอย่างเป็นทางการได้
อวี้มั่วซวินเองก็เห็นได้ชัดว่าเดาออกเหมือนกัน เขากัดฟันจนเกือบจะสบถออกมา
ไม่นานนักเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ก็ลงมา
ยังมีซุนลี่เหยาที่มาพร้อมกับพวกเขาด้วย
ยามซุนลี่เหยาเห็นหรงฉือก็ไม่ได้แปลกใจอะไร
เพราะหลินอู๋เคยเล่าให้เธอฟังก่อนหน้านี้แล้ว
พอเห็นว่าทั้งที่หรงฉือเป็นภรรยาของเฟิงถิงเซินแท้ ๆ ทว่ากลับทำได้แค่รอพี่สาวของเธอลงมาก่อนถึงจะทำงานต่อได้เหมือนกับพวกลูกจ้างชั้นล่าง สายตาที่เธอใช้มองหรงฉือจึงแฝงไปด้วยความเหยียดหยามและถือดีไม่น้อย
หรงฉือเองก็ไม่เสียเวลาไปคิด ว่าทำไมซุนลี่เหยาถึงได้มาปรากฏตัวอยู่ที่ซวิ่นตู้ด้วยชุดทำงานแบบนี้
เธอเบนสายตาออกไปทางอื่นอย่างไม่แยแส
หลินอู๋เองก็กล่าวขอโทษอย่างมีมารยาท “ขอโทษนะคะ ที่ทำให้ทุกท่านต้องรอ”
หลินอู๋ขอโทษด้วยความจริงใจ เพียงแต่ยามที่เธอกล่าวขอโทษนั้น ทำเพียงแค่มองไปทางเหรินจี่เฟิงกับอวี้มั่วซวินเท่านั้น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
7เหรียญ อ่านได้กี่ตอน...
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...