เข้าสู่ระบบผ่าน

คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 154

เฟิงถิงเซินไม่ได้มองหรงฉือ ปัดจมูกเล็กของเฟิงจิ่งซินเบา ๆ "พ่อมีธุระ หนูต้องเชื่อฟังแม่นะ เข้าใจไหม"

"เข้าใจแล้วค่ะ" เฟิงจิ่งซินพูดอย่างไม่เต็มใจ หันหน้าไปมองหรงฉือ เมื่อเดินมาถึงข้างหรงฉือ ก็ยื่นมือออกไปหาหรงฉือ ให้เธอจูงมือตน

นี่ถือว่าเป็นการเริ่มเป็นฝ่ายคืนดีกับเธอ

หรงฉือจูงมือเธอ หลังจากบอกลาแม่บ้าน ก็ออกจากบ้านไป

เมื่อพวกเขามาถึงตระกูลหรง คุณย่าเฟิงก็มาถึงสักพักหนึ่งแล้ว

เห็นเพียงพวกเธอสองแม่ลูก แต่ไม่เห็นเฟิงถิงเซิน คุณย่าเฟิงก็มีสีหน้ามืดครึ้มลงทันที "ถิงเซินล่ะ? ยุ่งอีกแล้วเหรอ?"

หรงฉือ "ค่ะ"

คุณย่าเฟิงโกรธจนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากำลังจะโทรไปหาเฟิงถิงเซิน คุณยายหรงรู้แล้วว่าหรงฉือกับเฟิงถิงเซินกำลังจะหย่ากัน เธอก็คิดว่าเฟิงถิงเซินไม่จำเป็นต้องมาเช่นกัน

เธอห้ามคุณย่าเฟิง และพูด "เขายุ่งกับงาน ฉันเข้าใจ เธออย่าไปบังคับเขาเลย"

เข้าประตูไปแล้ว เฟิงจิ่งซินก็ขึ้นไปเล่นเกมกับหรงอวิ๋นเฮ่อ

หรงฉือพูดคุยเป็นเพื่อนคุณหญิงทั้งสองคน

คุณย่าเฟิงเห็นภาพมงคลคู่ภาพใหม่ของคุณยายหรงก็ชื่นชอบมาก เมื่อรู้ว่าใช้ชุดเครื่องเขียนพู่กันจีนที่หรงฉือส่งให้เธอตอนวันเกิด ก็ยิ่งสนใจชุดเครื่องเขียนพู่กันจีนนั้นเป็นอย่างมาก

หลังจากดูแล้วก็ชื่นชอบมาก พูดมาถึงตรงนี้ก็พูดอีกว่า "ถิงเซินล่ะ? ถิงเซินคงไม่ใช่ว่าไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลยใช่ไหม?"

"เตรียมไว้อยู่" พูดถึงเฟิงถิงเซินขึ้นมา คุณยายหรงก็ไม่ค่อยมีความสุขนัก แต่ก็ยังพูดว่า "เขาส่งชุดเครื่องประดับมรกตน้ำดีมาให้แล้ว และภาพปักที่เขาช่วยเธอส่งมาก็ดีมากเหมือนกัน"

คุณย่าเฟิงยิ้ม "ค่อยยังชั่วหน่อย ดูท่าเขาจะยังฟังคำพูดของฉันอยู่"

หรงฉือได้ยินก็ไม่ได้พูดขัด

อยู่ในห้องหนังสือที่น่าเบื่อครู่หนึ่ง คุณหญิงทั้งสองคนก็ออกมาดื่มชาที่สวน

คุณยายหรงมองบ้านหลังตรงข้าม ก็พูดเรื่อยเปื่อยขึ้นมา "จะว่าไปก็แปลกนะ หลายวันก่อนบ้านหลังนั้นปรับปรุงใหม่ทั้งวันทั้งคืน ยังคิดว่าเจ้าของรีบย้ายเข้ามามาก คิดไม่ถึงว่าจู่ ๆ ไม่กี่วันมานี้ก็หยุดปรับปรุงไป"

คุณย่าเฟิงพูดด้วยรอยยิ้ม "อาจจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นจนไม่ได้ย้ายเข้ามาแล้วก็ได้"

"เป็นไปได้"

บทที่ 154 1

บทที่ 154 2

Verify captcha to read the content.VERIFYCAPTCHA_LABEL

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว