คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 155

หรงฉือไม่พูดอะไรสักคำ

หลังจากวางสายไป หรงฉือก็จามอีกครั้ง

เหอหมิงเสว่ป้าสะใภ้ของหรงฉือเป็นห่วงว่าเธอจะเป็นหวัดหรือไม่ จึงทำน้ำขิงให้เธอชามหนึ่ง หลังจากหรงฉือดื่มลงไปก็รู้สึกหนักหัวกว่าเดิม และไม่นานก็หลับไป

เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองเป็นไข้แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีไข้สูง ทำให้เธอวิงเวียนศีรษะ

เฟิงจิ่งซินตรงเข้ามาข้างกายเธอ ด้วยท่าทางเป็นกังวลเล็กน้อย "แม่ไม่สบายเหรอคะ?"

หรงฉือ "อืม"

คุณย่าเฟิงก็เป็นห่วงมากเหมือนกัน อยากพาเธอกลับไปตระกูลเฟิงให้แพทย์แผนจีนที่ตระกูลใช้งานประจำช่วยดูอาการให้เธอ และจะบอกให้หมอแพทย์แผนจีนรีบรักษาเธอ

คุณยายหรงรู้สึกว่าอาการป่วยของเธอรุนแรงมาก หากช้าเกินไปย่อมไม่ดี จึงให้เธอกลับไปบ้านเดิมของตระกูลเฟิงกับคุณย่าเฟิงเพื่อให้หมอแพทย์แผนจีนช่วยดูอาการ

กลับมาบ้านเดิมแล้ว หลังจากหมอแพทย์แผนจีนมาถึงก็สั่งยาให้เธอ หรงฉือดื่มหนึ่งชาม และขึ้นชั้นบนมานอนต่อ

เมื่อเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็รู้สึกว่าร่างกายกับศีรษะหนักอึ้งกว่าเดิมมาก

เธอลืมตา พบว่าไฟดวงเล็กด้านข้างเปิดอยู่ เมื่อหันไปมองก็เห็นเฟิงถิงเซินนั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงนั้น

เธอชะงักไป

เพิ่งนึกขึ้นได้ทันทีว่า ที่นี่คือบ้านเดิม และเป็นห้องของเฟิงถิงเซิน

ทั้งยังเป็นสถานที่ที่เขาเติบโตด้วย

อาจจะได้ยินเสียงเคลื่อนไหว เฟิงถิงเซินเอียงตัวมามอง "ตื่นแล้วเหรอ?"

หรงฉือรู้สึกไม่สบายลำคอเล็กน้อย อารมณ์ก็ไม่ค่อยดีเช่นกัน ไม่อยากพูดกับเขา จึงไม่ได้พูดออกไป

เธอหยิบเสื้อคลุมด้านข้าง กำลังจะลงจากเตียง เฟิงถิงเซินยกน้ำมาให้เธอหนึ่งแก้ว ยื่นมาตรงหน้าเธอ

หรงฉือชะงัก หลังจากนั้นสองวินาทีก็รับมา โดยไม่พูดขอบคุณ

เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน ยื่นมือมาแตะหน้าผากของเธอ หรงฉือศีรษะหนักอึ้ง แต่การตอบสนองไม่ถือว่าเชื่องช้า จึงหลบเลี่ยงไป

เฟิงถิงเซินเห็นก็ชะงัก เก็บมือกลับ ลุกขึ้นและพูด "เหล่าจางยังอยู่ชั้นล่าง ผมจะให้เขาขึ้นมาดูอาการของคุณ"

เฟิงถิงเซินกลับยังไม่ออกไป ขณะที่หรงฉือกินอาหาร เขาก็นั่งอ่านหนังสืออยู่ด้านข้าง

หรงฉือมองไป ก็พบว่าสิ่งที่เขากำลังอ่าน ยังเป็นหนังสือเล่มนั้นที่เธออ่านในรีสอร์ตบ่อน้ำพุร้อนก่อนหน้านี้

ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้สังเกต ตอนนี้จึงเพิ่งพบว่า เขายังไม่เอาหนังสือมาคืนเธอ

เธอขมวดคิ้ว "คุณ..."

เฟิงถิงเซินยิ้มพลางพูด "วันนั้นอ่านไปได้ครึ่งชั่วโมง พบว่าแนวคิดบางอย่างของคุณน่าสนใจมาก ทำให้ผมได้แนวคิดใหม่ ๆ มาบ้าง ดังนั้นผมก็เลยหยิบมาอ่านตอนที่ว่าง"

หรงฉือเม้มปาก ไม่สนใจเขา

เดิมทีเธอก็ไม่อยากอาหารอยู่แล้ว ตอนนี้ก็ยิ่งไม่อยากอาหารกว่าเดิม

เฟิงถิงเซินเงยหน้ามองเธอ "หลายปีขนาดนี้แล้ว ยังทะเลาะกันไม่เป็นอีกเหรอ?"

หรงฉือเบือนหน้าหนี

เฟิงถิงเซินถอนหายใจ "เอาเถอะ ไม่ทำให้คุณหงุดหงิดแล้ว รีบกินเถอะ"