คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 163

อวี้มั่วซวิน “รีบ ๆ หย่าซะนะ”

หรงฉือ “ฉันรู้ค่ะ”

ขณะรับประทานอาหารมื้อกลางวัน ประธานจางมาบอกว่าหลินอู๋ไม่เป็นอะไรแล้ว เฟิงถิงเซินได้พาเธอกลับไปพักผ่อนที่บ้านแล้ว

ยาสมุนไพรจีนที่เหล่าจางเตรียมไว้ให้เธอ เธอยังดื่มไม่หมด

คืนนั้นหลังจากหรงฉือออกจากซวิ่นตู้มา ก็กลับไปที่บ้านเดิม

แต่ว่าในค่ำคืนนั้น เฟิงถิงเซินไม่ได้กลับไป

หรงฉือเม้มปากเล็กน้อย นึกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะโทรไปหาเขา

แต่ไม่มีคนรับสาย

หรงฉือได้แต่วางมือถือลง

ความจริงงานที่ซวิ่นตู้ยังจัดการไม่เสร็จ ทว่างานที่ฉางโม่ของพวกเขาก็สำคัญไม่แพ้กัน

เช้าวันต่อมา หรงฉือกับอวี้มั่วซวินกลับไปจัดการงานจำนวนหนึ่งที่ฉางโม่ ตกบ่ายค่อยแวะมาที่ซวิ่นตู้

วันนี้พอตะวันคล้อย งานที่ซวิ่นตู้ก็น่าจะเหลืออีกไม่มากเท่าไรแล้ว

ต่อไปไม่จำเป็นต้องมาที่ซวิ่นตู้บ่อย ๆ แล้ว

เมื่อนึกได้อย่างนี้ อวี้มั่วซวินพลันมีความสุข จึงเอ่ยกับหรงฉือว่า “ต่อไปผมจะไม่ไปที่ซวิ่นตู้อีกแล้ว ผมทนลำบากตัวเองไม่ได้จริงๆ”

หรงฉือแย้มยิ้ม “โอเค”

ตอนที่พวกเขามาถึงซวิ่นตู้ นี่เป็นครั้งแรกที่พวกหลินอู๋ไม่ได้ประชุมกัน

แต่หลินอู๋ก็กลับมาทำงานแล้วจริง ๆ ดูทรงแล้วเหมือนจะงานยุ่งมากเสียด้วย

เรื่องที่ว่าหลินอู๋จะเป็นอย่างไรบ้างนั้น หรงฉือกับอวี้มั่วซวินก็ไม่ได้ใส่ใจเลย

พวกเขาคิดแค่ว่าอยากทำงานของวันนี้ให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว แล้วจากนั้นก็จะได้โบกมือลาซวิ่นตู้!

จวบจนเวลาประมาณห้าโมงเย็นได้ ในที่สุดงานของพวกเขาก็ลุล่วงไปได้ด้วยดี

ต่อจากนี้ก็แทบจะไม่จำเป็นต้องให้พวกเขามาที่นี่แล้ว

แต่ทว่า ฉางโม่ยังมีงานที่รอให้พวกเขาไปจัดการอยู่ หรงฉือกับอวี้มั่วซวินจึงต้องกลับไปที่ฉางโม่สักหน่อย

ขณะพวกเขามาถึงใต้ออฟฟิศ ก็พบกับเฟิงถิงเซินและหลินอู๋ที่ออกมาจากตัวลิฟต์ซึ่งอยู่ฝั่งตรงกันข้ามเข้าโดยบังเอิญ

พวกเขาทั้งหมดต่างพากันหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

เฟิงถิงเซินเดินออกมา ก่อนเอ่ย “ผมได้ยินว่าพวกคุณจัดการงานด้านระบบได้พอประมาณแล้ว ลำบากประธานอวี้แล้วนะครับ”

อวี้มั่วซวินพูดด้วยน้ำเสียงธรรมดาแต่ติดประชดนิด ๆ ว่า “ประธานเฟิงเกรงใจแล้ว นี่เป็นสิ่งที่ผมสมควรทำอยู่แล้วครับ”

เฟิงจิ่งซินก็น่าจะรู้แล้วว่าหลินอู๋ได้รับบาดเจ็บ จึงแอบย่องหนีออกไปจากบ้านเดิมในคืนที่หลินอู๋เกิดเรื่อง

ยาสมุนไพรเหลืออีกแค่ชุดเดียวแล้ว

วันศุกร์ หรงฉือยังคงกลับมาที่บ้านเดิม คิดไว้ว่าดื่มยาเสร็จก็จะไปจากบ้านเดิม

เธอมาถึงบ้านเดิมแล้วถึงค้นพบว่าเฟิงถิงเซินกลับมาแล้ว

เธอนิ่งไปชั่วขณะ นึกถึงเรื่องหย่าขึ้นมาได้ เธอจึงขึ้นไปชั้นบน

เฟิงถิงเซินอยู่ในห้องรับแขกชั้นสอง ไม่นึกว่าฉีอวี้หมิงก็อยู่ด้วย

เมื่อเห็นเธอ พวกเขาก็มองมา เฟิงถิงเซินกล่าว “กลับมาแล้วเหรอ”

หรงฉือ “อืม”

สำหรับอาการของหลินอู๋ เธอไม่คิดจะสนใจ

ดังนั้น เมื่อเห็นเขาแล้ว เธอจึงไม่ได้ถามไถ่ว่าหลินอู๋ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง

พวกเขาคุยกันเรื่องหย่าก็ไม่ต้องกลัวว่าฉีอวี้หมิงจะได้ยิน เธอจึงพูดออกไปตรง ๆ ว่า “วันนั้นที่ฉันจะพูด...”

เฟิงถิงเซินกลับไม่รั้งรอให้เธอได้พูดจบ ก็เอ่ยแทรกขึ้นมาว่า “อ่านนี่ซะ ถ้าไม่มีข้อโต้แย้งอะไร ก็เซ็นชื่อได้เลย”