เฮ่อฉางปั่วคิดแบบนี้จริง ๆ
เฟิงถิงเซินยกถ้วยชาขึ้นมาจิบเล็กน้อย “แม้ฉันจะได้สิทธิ์เลี้ยงดูลูก แต่ในใบหย่าเขียนไว้อย่างชัดเจน เพียงแค่เธออยากเจอลูก ก็สามารถมาเจอได้ทุกเมื่อ ไม่มีข้อจำกัดใด ๆ”
เฮ่อฉางปั่วไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนี้
ตอนนี้เด็กทั้งสองหันมามองพอดี พวกเขาก็ไม่ได้คุยเรื่องนี้กันอีก
จู่ ๆ เฟิงถิงเซินก็พูดโพล่งขึ้นมาว่า “ได้ยินมาว่าช่วงนี้นายไปสร้างสัมพันธ์กับฉางโม่งั้นเหรอ?”
เฮ่อฉางโม่ชะงักไปครู่หนึ่ง “ใช่” จากนั้นถามต่อว่า “นายล่ะ? ไม่คิดจะไปสร้างสัมพันธ์บ้างเหรอ?”
เฟิงถิงเซิน “ยังไม่ได้ตัดสินใจ ตอนนี้ยังเร็วไป ทางฉันไม่รีบหรอก”
“โอเค”
……
วิทยานิพนธ์ของหรงฉือยังเขียนไม่เสร็จ
หลังจากที่เขียนวิทยานิพนธ์มาหนึ่งวันครึ่งแล้ว วันอาทิตย์ตอนเย็นหรงฉือและฉู่จื่อหลานก็ไปทานข้าวด้วยกันด้านนอก ต่อด้วยการไปชอปปิงสองชั่วโมงกว่า จากนั้นจึงกลับบ้าน
ไม่มีใครมารบกวน วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ได้พักเต็มอิ่มและเงียบสงบก็ผ่านไปเช่นนี้
วันจันทร์ หรงฉือก็มาทำงานที่ฉางโม่ตามปกติ
นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เหล่าคนที่เคยโทรหาอวี้มั่วซวินเพื่ออยากจะร่วมมือกับฉางโม่ก่อนหน้านี้ ทยอยพากันนำแผนงานเข้ามาเสนอ
เหรินจี่เฟิงมาวันพฤหัสบดี
วันพุธอวี้มั่วซวินออกไปทำงานนอกสถานที่พอดี
เมื่อหรงฉือรู้ข่าว ก็วางงานที่กำลังทำอยู่ มุ่งหน้าไปที่ห้องรับรองแขกทันที
เมื่อเห็นว่าห้องรับรองแขกของฉางโม่เปิดออก เหรินจี่เฟิงลุกขึ้นยืน ทว่าเมื่อเห็นคนที่เข้ามามีเพียงหรงฉือเพียงคนเดียว เขาหยุดชะงักเล็กน้อย
หรงฉือยื่นมือออกไปพลางกล่าวอย่างสุภาพว่า “สวัสดีค่ะท่านประธานเหริน ฉันแซ่หรง เมื่อวานอวี้มั่วซวินไปทำงานนอกสถานที่ ตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่ฉางโม่ อำนาจในจัดการงานทุกอย่างอยู่ที่ฉันทั้งหมด หากท่านประธานเหรินมีอะไรอยากเจรจา พูดกับฉันก็มีค่าเท่ากันค่ะ”
เธอมีอำนาจจัดการทั้งหมดงั้นหรือ?
“ไม่ต้องหรอก” หรงฉือพูดตัดบทเขา กล่าวด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “ให้พวกเขากลับไป”
“ได้ครับ”
หลังจากที่เลขาของอวี้มั่วซวินออกไปแล้ว หรงฉือกล่าวขอโทษกับเหรินจี่เฟิง จากนั้นจึงค่อยเริ่มอ่านแผนงานที่เขาให้
ตอนที่กำลังอ่านแผนงานร่วมมือที่เหรินจี่เฟิงเสนอ หรงฉือกำลังคิดว่า แม้เปรียบเทียบกับคนอื่นแล้วเหรินจี่เฟิงมาช้ากว่าคนอื่นไปเล็กน้อย แต่เห็นได้ชัดเขามีความมั่นใจที่ยอมมาช้า เพราะแผนงานของเขาละเอียดเป็นอย่างมาก แทบจะเข้าเงื่อนไขที่เธอตั้งไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ตอนที่หรงฉืออ่านเอกสารดูเหมือนจริงจังอย่างมาก เหมือนกับว่าเธออ่านเข้าใจจริง ๆ
หากเธอคิดจะแสร้งทำ เขาก็ไม่อยากจะหักหน้า
อย่างไรเสียเขาก็ไม่ได้รีบอยู่แล้ว
หลังจากที่ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงกว่า หรงฉือวางเอกสารลง พลางกล่าว “แผนงานของประธานเหรินสอดคล้องกับความต้องการของบริษัทของพวกเราจริง ๆ ทางเราจะพิจารณาเป็นอย่างดีเลยค่ะ”
เหรินจี่เฟิงไม่อยากพูดคุยอะไรกับหรงฉือมากนัก อยากที่จะรอให้อวี้มั่วซวินกลับมาค่อยคุยกับเขาโดยละเอียดอีกครั้ง
ทว่าท่าทีภายนอกก็ยังคงกล่าวอย่างสุภาพว่า “ ขอบคุณสำหรับการยอมรับของคุณอย่างมาก หวังว่าจะได้มีโอกาสร่วมมือกับบริษัทของคุณนะครับ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...