กล่าวจบจึงกล่าวเสริมอีกว่า “ทางผมยังมีงานที่ต้องจัดการ เจอกันครั้งหน้านะครับคุณหรง”
ก่อนหน้านี้หรงฉือก็สังเกตได้แล้วว่าเหรินจี่เฟิงไม่ชอบเธอมากนัก
ตอนที่เจอกันในห้องรับรองแขกวันนี้ แม้เหรินจี่เฟิงจะพยายามทำตัวมีมารยาทกับเธออย่างเต็มที่ ทว่าเธอรู้สึกได้ถึงความหยิ่งยโสในท่าทีของเขา
พูดในมุมมองธุรกิจ
เธอเพียงแค่หาคู่ค้าร่วมมือเท่านั้น สิ่งที่ต้องสนใจคือผลประโยชน์ของตนเอง ไม่มีความจำเป็นต้องคบค้าสมาคมกับเขา
เธอแสร้งทำเป็นไม่สังเกตปัญหาเรื่องท่าทีของเขา พลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ได้ค่ะไว้เจอกันคราวหน้า”
กล่าวจบก็หันไปออกคำสั่งกับเลขาอวี้มั่วซวิน “เลขาเฉียน เดินไปส่งประธานเหรินให้ฉันทีนะคะ”
เหรินจี่เฟิงเดินออกไป
เมื่อมาถึงชั้นล่าง เขากลับเห็นร่างเงาที่คุ้นเคย “คุณหลินหรือครับ?”
ถูกต้อง หลินอู๋และหลินลี่ไห่ไม่ได้กลับไป
เลขาของอวี้มั่วซวินใช้เหตุผลที่ว่า ‘ประธานอวี้ไม่อยู่ไปทำงานนอกสถานที่’ เชิญเขาพวกเขากลับไปถูกต้องแล้ว ทว่าพวกเขาไม่กลับ
เพราะพวกเขาคิดว่า ‘ประธานอวี้ไม่อยู่ไปทำงานนอกสถานที่’ เป็นเพียงข้ออ้างที่อวี้มั่วซวินไม่อยากเจอพวกเขาเท่านั้น
ดังนั้น พวกเขาจึงนั่งรออยู่ชั้นล่างมาโดยตลอด
ตอนที่อยากจะอยู่ชั้นล่างเพื่อรอพบอวี้มั่วซวินพูดคุยกับเขาดี ๆ
ไม่คิดว่าจะไม่เจอกับอวี้มั่วซวิน กลับเจอกับเหรินจี่เฟิงเสียก่อน
ระยะเวลาที่หลินอู๋บาดเจ็บเพิ่งจะผ่านไปครึ่งเดือนพอดี
บาดแผลบนร่างกายของเธอจวนจะหายดีแล้ว
ทว่ายังไม่หายเป็นปกติทั้งหมด
ทว่าก็สามารถกลับมาใช้ชีวิตตามปกติได้บ้างแล้ว
สัปดาห์ที่แล้วตอนที่เหรินจี่เฟิงไปที่ซวิ่นตู้ไม่เห็นหลินอู๋ เข้าไปถามพนักงานของซวิ่นตู้จึงรู้ว่าเธอได้รับบาดเจ็บ
บาดแผลบนร่างกายของหลินอู๋ค่อนข้างลึก ช่วงเวลาที่อยู่โรงพยาบาลอาการไม่ได้ดีขึ้นมากนัก ดังนั้นตอนนี้สีหน้าของเธอจึงมีความอิดโรยอยู่บ้างเล็กน้อย
เหรินจี่เฟิงมองแล้วรู้สึกสงสาร
ทว่า คิดได้ว่าเธอบาดเจ็บเพื่อช่วยชีวิตเฟิงถิงเซินด้วยความเต็มใจ เขาก็รู้สึกพูดอะไรไม่ออกทันที
หลินลี่ไห่ที่อยู่ด้านข้างเห็นเหรินจี่เฟิงท่าทางดูไม่ใช่คนธรรมดา เดาว่าคงจะไม่ใช่สามัญชน กล่าวถาม “เสี่ยวอู๋ คุณคนนี้คือ?”
เหรินจี่เฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “ประธานอวี้ไม่อยู่จริง ๆ ครับ แต่คนที่เจรจากับผมคือคุณหรงที่พวกเราเคยเจอที่ซวิ่นตู้ครั้งก่อน เธอบอกว่าประธานอวี้ไม่อยู่ เธอมีอำนาจในการจัดการเรื่องราวในฉางโม่ทั้งหมด เธอสามารถเป็นตัวแทนฉางโม่มาเจรจากับผมได้”
ไม่ว่าที่หรงฉือบอกว่าเธอสามารถเป็นตัวแทนฉางโม่ได้เป็นเรื่องจริงหรือไม่
ทว่าเธอต้อนรับเขา กลับไม่ยอมเจอหลินอู๋ เห็นได้ชัดว่าจงใจเลือกปฏิบัติกับหลินอู๋!
หลินลี่ไห่ตกตะลึงทันที
หลินอู๋ก็ตกตะลึงเช่นกัน จากนั้นพูดอย่างไม่แยแส “งั้นเหรอคะ?”
ระหว่างที่พูด ก็หันไปพูดกับหลินลี่ไห่ “ในเมื่อเป็นแบบนี้ พ่อคะ พวกเรากลับกันก่อนเถอะ”
หลินลี่ไห่ไม่คิดว่าหรงฉือจะทำกับเขาและหลินอู๋ถึงขนาดนี้ เขาขบเม้มริมฝีปาก ทว่าได้ยินหลินอู๋พูดเช่นนี้ เขาจึงจำใจกล่าว “ก็ได้”
เหรินจี่เฟิงขมวดคิ้ว ไม่ได้พูดอะไร หรงฉือก็ลงมาที่ชั้นล่างเช่นกัน
เมื่อเห็นพวกเขาทั้งสามคน ก็ชะงักฝีเท้าทันที
เธอไม่ได้พูดอะไร จู่ ๆ โทรศัพท์ของหลินอู๋ก็ดังขึ้น
เธอรับโทรศัพท์ “ถิงเซินเหรอคะ?”
หลินอู๋ยกยิ้มมุมปาก “คุณมาถึงแล้วเหรอ? ได้ค่ะ ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...