พอใกล้จะเจ็ดโมงเช้า เธอก็ขึ้นไปข้างบน
เฟิงจิ่งซินตื่นนอนแล้ว
เมื่อเห็นเธอกลับมา ก็รีบออกจากหน้าห้องแชตทันที
หรงฉือทำเป็นมองไม่เห็น พูดด้วยน้ำเสียงปกติว่า “รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็วเข้า”
“ค่ะ!”
หรงฉือเก็บข้าวของของตัวเอง ตอนที่ถือกระเป๋าเตรียมจะลงไปข้างล่าง เห็นป้าหลิวเก็บชุดนอนที่เธอสวมเมื่อคืนไปซัก
เธอจึงเอ่ย “ทิ้งเลยก็ได้ค่ะ ไม่ต้องซักแล้ว”
จากนั้นก็พูดอีกว่า “ข้าวของอื่น ๆ รบกวนป้าทิ้งให้ฉันด้วยนะคะ ต่อไปฉันคงไม่ได้ใช้แล้ว”
ใบหย่าของเธอกับเฟิงถิงเซินน่าจะดำเนินการเสร็จในเร็ว ๆ นี้แล้ว
ต่อไปแม้เธอจะเจอกับเฟิงจิ่งซินก็จะไม่กลับมาที่นี่อีก ยิ่งไปกว่านั้นจะไม่ค้างคืนที่นี่อีกอย่างเด็ดขาด
ข้าวของเหล่านั้น ต่อไปเธอคงไม่ได้ใช้อีกแล้ว
และไม่อยากเอากลับไปด้วย
ความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาของหรงฉือกับเฟิงถิงเซินมีปัญหากันมาโดยตลอด
ตลอดสองสามเดือนที่ผ่านมาหรงฉือกลับมาน้อยมาก ซึ่งเป็นสัญญาณว่าความสัมพันธ์ในฐานะสามีภรรยาของพวกเขาอาจเดินมาถึงจุดจบแล้ว
เมื่อต้นเดือน เฟิงถิงเซินให้คนมาเก็บข้าวของของหรงฉือออกจากห้องนอนใหญ่ ก็เป็นการยืนยันเรื่องนี้อย่างชัดเจนแล้ว
ตอนนี้ได้ยินหรงฉือพูดแบบนี้ ป้าหลิวยังจะไม่เข้าใจอะไรอีกได้อย่างไร
เวลานี้ เธอก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอย่างไร จึงทำได้แต่เอ่ยเสียงเบาว่า “ได้ค่ะ”
หรงฉือถือกระเป๋าเดินลงไปข้างล่าง เฟิงถิงเซินก็บังเอิญกลับมาจากการวิ่งข้างนอกพอดี
เมื่อเห็นเธอ กลับเป็นฝ่ายทักทายก่อนว่า “อรุณสวัสดิ์”
หรงฉือพยักหน้า เอ่ยเสียงเรียบว่า “อรุณสวัสดิ์”
พูดจบ เธอก็วางกระเป๋าที่โซฟา และเข้าไปในห้องครัว
ส่วนเฟิงถิงเซินก็ขึ้นไปข้างบน
อาหารเช้ายังทำไม่เสร็จ ป้าหลิวก็มาช่วยเธอทำในส่วนที่เหลือต่อ หรงฉือจึงออกมาที่ห้องรับแขก อ่านหนังสือไปด้วย พลางรอเฟิงจิ่งซินไปด้วย
เมื่อดูเวลาใกล้จะไม่ทันแล้ว แต่เฟิงจิ่งซินยังไม่ลงมา หรงฉือก็นั่งอยู่กับที่ แล้วให้ป้าหลิวขึ้นไปเร่งเล็กน้อย
“ช่วงนี้ยุ่ง เลยยังไม่ทันได้อ่าน”
เขายื่นมือออกไปหาเธอ
หรงฉือได้ยินเสียงฝีเท้าของเฟิงจิ่งซิน
เธอต้องไปเตรียมอาหารเช้าแล้ว จึงส่งหนังสือไปให้เขา
เฟิงจิ่งซินเดินลงมา เห็นพวกเขา ก็เข้ามาจูงมือของหรงฉือ “แม่คะ อาหารเช้าทำเสร็จหรือยัง?”
หรงฉือ “เสร็จแล้วจ้ะ”
เธอเดินไปทางห้องรับประทานอาหาร เฟิงจิ่งซินก็เดินตามเธอออกจากห้องรับแขก พร้อมหันกลับไปมองเฟิงถิงเซินที่กำลังถือหนังสืออยู่ แล้วถามว่า “คุณพ่อ ไม่กินข้าวเช้าเหรอคะ?”
เฟิงถิงเซิน “กิน เดี๋ยวพ่อมานะ”
หลังหรงฉือกับเฟิงจิ่งซินนั่งลงได้ไม่นาน เฟิงถิงเซินก็เดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหาร
พอเขาเพิ่งเริ่มกินอาหารเช้า โทรศัพท์ก็มีแจ้งเตือนข้อความดังขึ้น
เขาวางช้อนส้อมลง จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
หรงฉือกินอาหารเช้าของตัวเองอย่างเงียบ ๆ พอกินเกือบหมด ก็เป็นคนลุกออกจากห้องอาหารก่อน เอาหนังสือที่เฟิงถิงเซินวางไว้บนโต๊ะน้ำชากลับเข้าใส่กระเป๋า และหลังเฟิงจิ่งซินกินเสร็จ เธอก็ไม่ได้กล่าวลาเฟิงถิงเซินอีก แล้วก็ออกจากบ้านไปพร้อมกับหรงฉือ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...